Posts tonen met het label borduren. Alle posts tonen
Posts tonen met het label borduren. Alle posts tonen

maandag 22 juni 2026

Zomers.

Of liever gezegd een beetje heet.

Vooral hier op mijn atelier.

Daar staat 's morgens de zon op.

Maar in de middag wordt het dragelijker.

Toch even een blogje want vorige week

lukte het niet.

Ik had tijd apart gezet om de 

restjesquilt te sandwichen.

Oei, daar kwam niks van terecht.

Nou, dan de volgende dag.


 Het lukte.

Het kostte wel een ochtendje op de vloer.

En mevrouw Rafel is de jongste niet meer.


Maar kijk, het is gelukt.

De quilt is niet zo vreselijk groot.

Maar ik koos toch om alles strak op elkaar te spelden

op de vloer.

Daarna kom ik de quilt hier op de ateliertafel rijgen.

Dat is allemaal prima gelukt.

Ik heb zelfs nog even een avond de quilt zitten

quilten.

Op mijn manier dan want dat precieze door quilten

lukt me niet meer.

Nee, nu is het heel rustig aan doen.

Vroeg en heel laat met de hondjes lopen.

Vooral Puck heeft het moeilijk.

Die raakt op leeftijd en zijn hartje is ook een

beetje lek.


De sok afbreien lukte wel.

Ik heb helemaal geen sokken nodig.

Maar was zo benieuwd hoe de sokkenwol van mijn verjaardag 

op zou breien.

En o ja, het groene vestje is af.

Maar moet nog in elkaar.

Even wachten tot het koeler wordt.

Wat ook goed lukt is borduren.


De mandela van het zomerproject groeit telkens een klein beetje.

Ik doe dit niet alleen.

En  kreeg van N. waarmee ik dit samen doe een foto.

Ik moet even zoeken waar die is.


Kijk, gevonden.

Heel anders.

Ik wordt helemaal blij van de streepjes.

Benieuwd hoe dit verder gaat.

Voor mij geldt dat die mandela als het ware 

zichzelf ontwerpt.

Het gaat de gekste kanten uit.

We zullen zien.






maandag 2 februari 2026

Kleuteren voor gevorderden.

Op de vraag: "wat deed je de afgelopen week 

is het antwoord eigenlijk:

"kleuteren voor gevorderden! 


Eieren verven om straks verder te beschilderen 

voor Pasen.

Ja, dat kan een kleuter ook.

En ja, waar laat je die geverfde, nog natte eieren dan?

Nou, aan de lamp in mijn atelier.

Ze hangen nu recht boven mijn hoofd.

Elke dag een kleurtje.

Wat is dat lang geleden dat ik dat deed.

 Toen ik voor een nieuwe pollepel

naar de Xenos ging kwam ik zakjes met

te beschilderen eieren tegen.

Die kon ik niet laten liggen.

Kom, we kleuteren verder.


Een werkje voor bij de koffie:

het vest.

De mouwen.

Dat is makkelijk breien.

Lekker alleen recht in het rond.

Alleen schiet het nog niet erg op.

Maar ik ben echt geen snelle breister.


Ook breien, maar dan wat moeilijker:

een want.

Met Letse vlechtjes.


Ik kocht op internet 2 schattige pakketjes bij bregina.


Met de kerstwanten ben ik even gestopt.

De wol waarmee ik brei is gewoon veel te stug.

Ik zou er een breiarm van krijgen.

Eerdaags ga ik eens kijken voor soepeler wol.

Dat werk rust even uit.


Dan nog een proeflapje.

Ze noemen het geloof ik mozaïk borduren.

Aansluitende kleine stopjes.

Dat wilde ik heel graag proberen.

En nam verschillende soorten draad.

Blijkt een restje sokkenwol het beste resultaat te geven.

Of het ooit echt iets wordt?

Geen idee.


En dan nog een boekentip.

Dit boek mag in de boekenkast.

De meeste boeken die ik koop en lees krijgen een 

tweede leven.

Ze gaan naar mijn nichtjes, de kringloop 

of sinds kort ook onze quiltgroep.

Maar deze niet.

Het was een verhaal dat me nog lang bij blijft.

Er spoelt een kindje aan in een dorpje aan zee in

Schotland.

En door de koude winter kan er niet gezocht worden waar het jongetje

vandaan komt.

Het is het begin van de 20ste eeuw.

 De verzorging van het kind

terecht bij de plaatselijke schooljuf, die ooit 

een zoontje van ongeveer dezelfde leeftijd verloor 

door verdrinking.

De emoties die dan loskomen worden zo 

prachtig omschreven.

Dit boek wil ik nog weleens lezen.



donderdag 3 juli 2025

Hallo Allemaal!

Gewoon even een paar woordjes.

Weet je nog dat de nieuwe laptop was besteld.

Nou, hij was er al een paar dagen.

En behalve dat het heet was is zo'n laptop overzetten 

nou geen super gemakkelijk klusje voor

Mevrouw Rafel.


 Ha, zelfs mijn foto's kan ik vinden.

Maar dit is echt niet goed voor mijn bloeddruk.

Behalve dat ik nodig deze laptop in gebruik wilde nemen

is ook de huishouding in kleverige toestand.

Wat een warmte.

Met twee hondjes en natte snoeten heb ik het idee 

dat het overal smoezelig is.

Dus moet er eerst vandaag en morgen gepoetst worden.

De afgelopen dagen waren echt om te lummelen.

Wat een prachtig woord is dat toch,

lummelen.

Eerdaags komt er een echt blogje.

Tot dan!  


maandag 31 maart 2025

Saai.

Het is een beetje saai op mijn blog.

Niet dat mijn leven saai is.

Maar... op het lapjes- en draadjesfront 

gebeurt er niet zoveel.


Mijn dagboek is bijna vol.

Dus maak ik een nieuw borduurwerkje 

voor de cover,

Ik maak die werkjes al jaren en 

sommige zijn ingelijst.

En ook wel een beetje dierbaar.

ik breide aan een sok: saai! 

En ik reeg aan de "Lieve Lita" blokjes.

Voordat er weer een rand aan de quilt kan 

moet ik eerst 14 blokjes rijgen.

Ik geloof dat ik nu aan blokje 11 bezig ben.

Het is wel heel leuk dat ik de quilt al volop in gebruik heb.

Heerlijk zo 's avonds op de bank.



En lezen, altijd eventjes voordat ik ga slapen.

Ik koos dit boek van Kristin Hannah.

"Als de wolven huilen".

Echt een aanrader, zoals alle boeken van deze schrijfster.

Over een meisje dat gevonden wordt in een

dorpje met een wolf in haar armen,\.

Ik had het boek net gekocht toen het 

ook werd aangeraden in de boekenrubriek

van de talkshow Eva.

Overigens zou je het boek kunnen kennen.

Het werd eerder onder een andere titel uitgegeven.




maandag 3 juni 2024

Rommelig.

Ik ben bang dat dit een rommelig blogje wordt.

Het was een rommelige week.

Mevrouw Rafel was jarig.

Nou, gauw dan even: 75.

Oei, het deed geen zeer.

Maar het is zo'n rare mijlpaal.

Ineens loopt je rijbewijs af.

En moet je daar achteraan.

Ja, het mag weer.

Ik had in het tuincentrum ruzie met een winkelwagentje.

Dat ding was stijf verroest.

En reed niet.

Ik moet zeggen dat de lol er snel af was.

Met 2 hondjes en een levensgrote hortensia

kiepte het ding om nadat de wieltjes blokkeerden.

En het personeel stak geen poot uit.

Nou dan heb je het spel op de wagen.

Dus ga je naar de Intratuin in 's Gravenzande;

let goed op welk wagentje je kiest want 

anders wordt het een ongemakkelijk tripje.

Zo. Dat was dat.


Nu eerst maar eens in de foto app duiken.

Kijk, dit portretje is nog niet af.

Maar ik vond het eigenlijk zo ook heel mooi.

Voorlopig laat ik het even zo.

Maar gelukkig was er tijd om te tekenen en schilderen.




Na lang aarzelen plakte ik dit portretje toch maar op mijn dagboek.

Nee, niet moeders mooiste.

Maar de boog kan niet altijd gespannen zijn.

Ik deed het ook na lang er over nadenken.

En plakken: dat doe ik dit soort borduurtjes 

meestal met gelmedium.

De laatste tijd koop ik dat bij de Action.

Goed en niet duur.

Er staat hier nog een restje in een pot van Talens,

zelfde hoeveelheid, 

die zeker 3  keer zo duur was.

Gel medium gebruik ik ook om collages mee 

op te plakken.

Het resultaat is altijd erg mooi vlak.


Een werkje voor bij de tv of buiten is altijd handig.

Om dat ik nog heel veel wol over had zette ik maar weer 

een pinwheelsjaal op.


En ook de restjesquilt kreeg er weer wat blokken bij.



 

maandag 8 april 2024

Ouderwets

Vorige week moesten jullie mij een 

weekje missen.

Ik had echt geen inspiratie.

En ook heel weinig nieuws.


 Het was gewoon een saai werkje:

mijn sjaal afbreien.

Niet dat dat gelukt is.

Ik moet nog 8 keer een driehoekjespatroon.

Nu het voorjaar wordt wilde ik mijn 

blauwe wollen jas weer gaan dragen.

En voor koude ochtenden is een sjaal 

dan nog lekker.

Zo'n wat dunnere jas draag ik eigenlijk 

maar een paar weken per jaar.


Deze week maakte ik het borduurtje af.

ik ben er niet erg tevreden over.

Dus wacht ik even met het op mijn nieuwe 

dagboek te plakken.

Er is alweer een ander werkje onderweg.



Wat er uit de mottenballen kwam was deze gehaakte deken.

Veel van de blokken haakte ik nog bij mijn 

moeder in het verpleeghuis.

"Kind wat ouderwets!"

zei de oude mevrouw nog.

Er moet nog een rand blokken aan  

en 

een rand.

Een mooi werkje voor buiten.


Mocht je nu ook zin hebben om aan zoiets te beginnen;

het patroon kun je al googelend 

vinden als

rustic lace square blanket.



maandag 11 maart 2024

Saai.

Er gebeurt hier helemaal 

niks spectaculairs.

De hexjes quilt rust nog steeds uit.

Daar moet ik eerst meer tijd en rust 

voor vinden

om aan elkaar te zetten,

Want dat is een reuzeklus.

En eerst moet ik mijn nieuwe dagboek 

wat leuker maken.


 Dus begon ik met een klein borduurtje.

Wat gaat daar toch weer veel tijd in zitten! 


Ik zocht wat oude portretjes op.

En tekende nog wat nieuwe.


En verder is er het 

tijdverslindende 

werk aan de vogelsjaal.



Elke naald is weer anders.

En ik schrijf het patroon altijd uit.

Zo van: 8 blauw, 2 rood, 1 blauw.

Het patroon herhaalt zich dan na 32 steken.

Dat werkt voor mij het beste.

Ideaal werk waarbij je echt niet kunt 

piekeren

of 

verzinnen 

welke boodschappen je morgen moet halen.

Bovendien beloonde ik mezelf met een 

mooi boek.


Het vierde deel van de 

Waldfriede-serei.

Het speelt in het Berlijn na de tweede wereldoorlog.

In de tijd dat deze stad geblokkeerd werd door de Russen.

Ik had van de vorige delen echt gesmuld.

En probeer nu te voorkomen dat ik het in 1 ruk uitlees.



maandag 4 maart 2024

O,o hondjes.

Wat is Puckje toch een brekebeentje.

Of een pechvogel.

Nou ja, toch ook weer niet.

Zijn mondje heelt mooi.

Hij kreeg antibiotica en hoewel er afgesproken was

on zijn gebit schoon te maken.

Om te kijken of dat zou helpen,

hoefde dat toch weer niet.

Dus stond ik donderdagmorgen om 8 uur 

voor niks bij de dierenarts,

Nou! Wat een fijne meevaller.


Dit weekend was hij alweer stevig aan het knabbelen.

Natuurlijk willen  ze allebei 

dezelfde knabbel.

Pfft.

Maar dit weekend versprong hij zich en nu moet ik hem de trap op dragen...


Zo te zien wordt dit een kort blogje.

Want ik deed niet zoveel.

Voor mijn nieuwe dagboek heb ik een 

borduurtje nodig voor de kaft.

En eigenlijk ben ik een borduurster.

Ik begon al enthousiast op mijn derde.

Sommige lezers kennen de kaften nog wel die ik vroeger maakte.


Zoals deze.

Dat doe ik niet meer.

Het werd ook wel een kunstje.

Maar het staat wel leuk in de kast.


En ook de achterkant mocht er zijn.


Ja! en het wordt lente.


Ik kon de verleiding niet weerstaan en kocht allerlei leuke zakjes zaad

bij de Action.

Spotgoedkoop.

En ik zie wel of ze uitkomen.

Bij de Action denk ik altijd aan het liedje 

"Action Anny."

van Jeroens Clan.

Zoek het maar het maar eens op op You Tube.

Ik hoorde het op een avond op Radio 5.

Meestal zit ik 's avonds na de afwas even bij de radio 

te spelen met lapjes en draadjes.

En toen kwam het voorbij.

En volgens mij zijn er niet alleen Action Anny's.





 

zaterdag 13 november 2021

Uitgebreid oranje.

Vaste lezers weten het wel:

mevrouw Rafel is gek op oranje.

Alleen niet op dit oranje.


Dit is de code die mijn moeders verpleeghuis

gebruikt

als er verdenkingen van corona zijn.


Je mag er wel in, maar liever niet.

En het zijn allemaal dagkoersen.


Jammer dat het weer zover heeft moeten komen.

Maar ik zet de schouders er weer onder.

Ik leef graag.


Er is bij mij altijd wel een lichtpuntje.



Ook met oranje! 

Ik nam het mochilla haken, waarbij je 
de draden meeneemt
om later in te haken
weer op.

Was er al langer mee bezig.
Maar het was ook wel meters maken.

Ik had de slag in ieder geval niet snel te pakken.


Klein beginnen: 
de bodem van het kleinste tasje uit het boek is klaar.

Nu komt het leuke deel:
een mooi patroon inhaken.

Eigenlijk deed ik niet zo heel veel de 
afgelopen weken.

Ik kon heel veel uitgestelde zorg inhalen.
Eindelijk.

En eindelijk weer nieuwe protheses
en armkousen.

Daar moet je ook altijd een paar keer terugkomen.

Was er maar druk mee.

Ooit beloofde ik mezelf
zo'n leuk konijn van
Julie van little cotton rabbits te gaan breien.



Nou ja, het werd een hond.
Na zo'n uitputtende dag 
is een armpje van 14 steken en 25 toeren nou
net wat ik nodig heb:
toch iets af.

Wij zeggen hier: het is op een oor na gevild.

Ha, nog een oor.

En waar ik het meest tegenop zie:
beentjes met schoentjes.

Komt vast goed.

Herinner je die mouwen van mijn roze vest nog:
dat viel erg mee.

Maar dat breien is saai.

En het is zo gezellig met een goed gevulde 
mand op de bank.


Ik ging nog even mijn foto's door:
niks spannends! 

Ik sluit af met een foto van het dorp
met de Oude Kerk
en een stukje van het 
Heilige Geesthofje.

Dat hofje borduurde ik ooit voor mijn persoonlijke merklap.



Natuurlijk is ie niet af.

Maar hij ligt onder handbereik.



En daar is het Hofje.


En de hele lap.

Ik denk ook dat ik hem nooit afmaakte omdat mijn moeder 
nog leeft.

Heel gek.
Wat het precies is weet ik niet.
Maar iets houdt me tegen om de lap nu af te borduren.

Bovendien ben ik geen fan meer van 
kruissteek.

Wie weet komt ie ooit af. 
Hij gaat weer de kast in. 




 

vrijdag 22 oktober 2021

Wonderlijke winterwanten.

Het was een rommelige week.

Wat deed ik eigenlijk vroeg ik me af. 


In ieder geval maakte ik op onze afmaakbee
dit borduurportretje af.

Dus deze Bee maakte echt zijn naam waar.

Eigenlijk is het gewoon een groep mensen
die op een ochtendje bij elkaar komt 
om aan eigen dingen te werken.

Door de COVID kunnen we inschrijven 
op verschillende ochtenden.


Ik knoei graag met draadjes.

Regelmatig neem ik een piepklein bolletje
sokkenwol mee
als ik naar de Read Shop ga op het dorp.

Die hebben een leuke selectie haak- en breiwol.

Gelukkig maar, want er is op dit dorp helemaal niks meer.

Ik zou niet weten waar ik in het Westland nog
borduurgaren kan kopen.
Als ik wat nodig heb is het altijd gedoe met een kleurkaart
en bestellen. 
Streng voor streng....



Bij de oude mevrouw in het verpleeghuis 
brie ik een sjaal.
Ongeveer een blokje per week...

Vaak wordt naar het patroon gevraagd.
Het is van Wieke van Keulen
en ik gebruikte het al voor 3 andere sjaals.
Ik kan het dus al kletsend.

Puck zit hier op een stoel naast de tafel.
Eerst was het buiten wel spannend.
Maar nu wil hij weer op de grond.
Even tillen.

Eens door de foto's scrollen:

Nee, eigenlijk gebeurde er verder niks spannends.

Ja, ik ging voor het eerst in anderhalf jaar weer 
naar de Jumbo!

Al die tijd bestelde ik online
en dat ging perfect.

Maar misschien komt dat wel omdat ik altijd al 
grote dingen regelmatig bestelde.
Zo makkelijk: nooit sjouwen.



 







 

woensdag 13 januari 2021

Beetje saai.

Daar hebben heel veel mensen last van:

dat het een beetje saai is.

Hoewel mijn leven niet zoveel verschilt van 

wat ik zou doen zonder

de covid maatregels

is het toch saai.


Ik kom op de een af andere manier ook niet aan

 werken toe.

Werk.


Nou ja, iets leuks met iets creatiefs.


Huishoudelijke klussen die echt 

moeten zijn er genoeg.



Ik borduur hapsnap een portretje.

Dat kost ontzettend veel tijd.
Hoewel je het er niet van af ziet.

En ik maak ook mijn eigen werk.

Al heel lang ga ik niet meer naar cursussen.
Maar ontdek een beetje 
op eigen houtje.

Vorig jaar pakte ik slow stitch op.

Dat is goed bevallen.
Daar ga ik ook mee door.

Dit jaar wil ik iets doen met 



deze twee boeken.

Een schetsboek en iets op stof.

Alleen heb ik een geweldig excuus om het maar uit te stellen:

Mijn bestelde schetsboeken 
zijn er nog  niet.

Meestal heb ik wel wat op voorraad.
Maar met alles dicht schiet het niet op.


Ik deed halfhartig wat in een tekenboek.

Eigenlijk wil ik alles een beetje bij elkaar houden.


Het is  nogal moeilijk een start maken komt ook
omdat de  voorbeelden 
in de boeken 
intimiderend mooi zijn.

En hoewel het daar niet om gaat 
is er altijd een stemmetje in me 
dat zegt:
zo'n boek moet mooi worden.

Terwijl het alleen voor mezelf is. 

Ik deed ooit een cursus 
text,textiel,textuur.


Daar kwamen o.a. deze leuke "taal"blokjes uit.


Even foto's zoeken hoor.
Want dat is zo lang geleden! 

Maar wel een leuke basis om op voort te borduren.