Iedereen weet wel dat Mevrouw Rafel en de naaimachine
niet zo'n goede combinatie is.
Op de een of andere manier krijg ik achter de machine
altijd
vreselijke haast.
Woesj, woesj.
Maar de restenblokjes stik ik op de naaimachine.
Lekker even een stapeltje wegwerken.
Goed voor de moraal.
Komt er nog eens iets af.
Dit weekend stikte ik mijn werktafel leeg.
Hij lag vol met half affe blokjes.
En stt, niet zo hard:
morgen wil ik heel graag mijn blauwe hexjes quilt eindelijk
sandwichen.
Op de een of andere manier komt daar altijd wat tussen.
Maar gisteren kon ik eindelijk de tussenvulling knippen\en aan elkaar zetten.
Ik gebruik polyestervlies.
Dat is heel dun en geeft op een proeflapje een mooi effect.
Voor quilts gebruik ik over het algemeen een
katoenen vulling.
Maar quilten is tegenwoordig niet meer voor me weggelegd.
Teveel artrose in mijn handen.
Door nu ga ik "landelijk doorrijgen".
Gelukkig is dat nu meer geacepteerd dan jaren geleden.
In een klein hoekje van mijn geest
leeft
nog altijd een sprankje schuldgevoel.
Maar misschien komt het ook door degene
waarbij ik op quiltles zat.
Achteraf was dat voor mij niet zo'n beste keuze.
Veel te streng.
En Mevrouw Rafel is niet zo van de regeltjes.
In het kader van de artrosehandjes laat ik graag mijn
schaar zien.
Mijn oude schaar bleef door de knobbels op mijn vingers
aan mijn hand hangen
Dat is lastig.
Maar ik vond een geweldige schaar.
Koffietijd is sokkenbreitijd.
Zo gezellig nu het weer wat vroeger donker wordt.
Dat vindt Keesje ook.
Hij pikte maar vast mijn favoriet quilt in.
Lekker op de bank.
Terwijl Puck liever op de vloer slaapt.
Het liefste half in zijn mandje.
Handig!
Zou hij lekker slapen?
Tijd om lekker lui met een boek op de bank naast Keesje te kruipen.
Ik las "De verborgen belofte"
van Lucinda Riley.
Na haar dood heeft haar zoon het boek bewerkt
en
is het opnieuw uitgegeven.
Ik vond het een prachtig boek.
Misschien niet zo goed als we lazen in de zeven zussen serie.
Maar het was ook een van de eerste boeken die ze schreef.
Het boek speelt in de jaren 70.
En de hoofdpersoon is een model.
Verder is er een connectie met de 2e wereldoorlog.
Mooie plotwendingen.
Voor mij toch wel een aanrader.
