Het is echt zomer.
En heel erg komkommertijd wat betreft
creatieve dingen.
Bovendien gebruikte ik de afgelopen weken
hele andere begrippen dan
kruissteek, halve vast of 250 grams papier.
Nee!
Het was
schakelbak of automaat,
benzine of elektrisch.
Of misschien full hybride.
Het was auto's kijken.
Mijn trouwe beestje wordt nu wel heel oud en
telkens heeft hij kleine mankementen.
Tijd voor een nieuwe.
Dus op zoek naar een lief klein
stadsautootje.
Alleen:
daar is weinig keuze in.
Door de milieumaatregelen zijn er niet heel veel.
Mijn oude merk heeft gewoon niks.
Voor een full hybride autootje rij ik te weinig.
Dan laadt de batterij niet voldoende op.
Daar zei mijn buurman overigens van:
O, Anny, daar kan Max Verstappen ook niet in rijden!"
Geloof maar dat ik dat nog vaak moet horen.
Een klasse hoger leek hopeloos ouderwets.
En zo begon de zoektocht naar een autootje.
Inmiddels is de zoektocht geslaagd.
Dus kan ik al die info weer vergeten.
Overigens werd het een schakelauto op benzine.
Ja, ik zou best elektrisch willen rijden,
maar wat er op de markt was waren allemaal een
soort koekblikjes op wielen.
Ik wilde me wel vertrouwd voelen in de auto.
Gelukkig was er het nieuwe boek van Sarah Lark.
Oh, ik ben een echte fan.
Ook dit keer weer een prachtig verhaal spelend in
Nieuw Zeeland en de Chatham eilanden.
Rond 1830-1845.
De boeken van Sarah Lark hebben altijd een
min of meer historische basis.
Het verhaal speelt zich af rond een stel
missionarissen die (goedbedoeld) de oorspronkelijke
bevolking willen bekeren tot het Christendom.
Ook op de foto: een nieuw Sophie Scarf sjaaltje.
Breien is heerlijk rustgevend en zo'n
eenvoudig werkje paste goed bij de afgelopen week.
