Posts tonen met het label fair isle knitting. Alle posts tonen
Posts tonen met het label fair isle knitting. Alle posts tonen

maandag 31 juli 2017

Zomer.

Vandaag een blogje met een hoog

"binnen is een moord gepleegd
Sebastiaan is opgeveegd"
gehalte.


Oh, nee, Sebas heeft er niks mee te maken! 


Dit is de bodem van een echte 
zomerpudding.

Of in het Engels summer pudding.

Het ziet er allemaal wat
bloederig 
uit.

Maar laat je er niet door weerhouden.
Hij is eenvoudig te maken
en 
lekker! 
Om je vingers bij op te eten.

En...niet alleen weggelegd 
voor de zomer.
Het meeste fruit dat ik gebruik komt
uit de diepvries.

Ik voegde alleen verse rode bessen toe.
Ik gebruikte 1 doosje diepvries frambozen
en een doosje diepvries bramen
elk van 250 gram.
En 200 gram verse rode bessen. 

Zo kun je hem met kerst ook maken. 


De wand van de pudding bestaat uit 
sneetjes wittebrood.

De bedoeling is dat het sap uit het fruit 
doorsijpelt naar de wand van brood.

Dat gaat niet altijd helemaal goed.
dat zie bij mijn voorbeeld.
Het fruitmengsel moet net niet te nat 
en net niet te droog zijn.


Och, hij is toch wel aardig om te zien.

Je gaat uit van rood zomerfruit.
Maar pas op: geen aardbeien.
Dat is niet lekker.

Ik gebruikte een schaaltje 
met een inhoud van 7 dl.
Ongeveer voor 6 personen.

Het schaaltje invetten en bekleden met huishoudfolie.
Zorg dat je zoveel folie neemt dat je ook de bovenkant van de vorm kunt bedekken
Dan de vorm bekleden met op
maat gesneden sneetjes wittebrood.
Dat mag gerust een dag oud zijn.

Het fruit even opkoken zodat het sap vrij komt
maar de vruchten nog heel zijn.

Kristalsuiker naar smaak en wat
citroensap toevoegen.

De vruchten in de vorm doen en
het sap eventueel achterlaten om apart te serveren.

De bovenkant afdekken met brood,
wat sap erover gieten
en het huishoudfolie erop vouwen.

Plaats een bordje op de vorm.


Zet er een zwaar voorwerp op.
En zet de pudding 24 uur weg.

Als je pudding gaat storten gaat dat
gemakkelijk
omdat je de vorm hebt bekleed met folie.

Garneer met wat verse vruchten.



Geef de pudding met roomijs en slagroom.

Mmmmmmm!







maandag 16 januari 2017

Wantjesweer.

Ooit, nog niet zo heel lang geleden,
wilde ik een goede wantenbreister worden.


Dus begon ik voortvarend met mijn
kussende-eekhoorn-wanten.

Ik kon nog niet met twee handen 
inbreien.

En het werd een martelgang. 

Dus stuurde ik ze maar 
eventjes met vakantie. 


Nu de winter weer een paar daagjes
(lijkt het) 
voor de deur staat 
ging ik op zoek naar m'n lekkere warme wanten.


Want een eenvoudiger patroon 
uit 
"Warme handen"
lukte wel.

Inmiddels heb ik al bijna 4 grote sjaals
gebreid en werd het toch weleens
tijd
om die zoenende-eekhoorn-wanten
weer op te zoeken!

En weet je wat?
Het viel heel erg mee om de draad
weer op te pakken.


maandag 2 mei 2016

Goochelen

Er zijn van die weken 
dat het mij de grootste moeite kost 


om alle bordjes 
omhoog te houden ;-) 

Het lijkt alsof er niks uit mijn handen 
komt.

Maar achteraf moet ik toegeven 
dat het 
nog best meevalt.


Ik werkte aan een cactus.


Haakte onder de koffie 
af en toe een granny.


Kijk, dat wordt toch al een 
lief dekentje! 


En oh, wat was het 's avonds koud.

Tijd voor een breiwerkje.

En maakte een beginnetje met de 
fair isle sjaal no. 2 van Wieke. 


De lente leek nog heel ver weg! 


Af en toe dwarrelden er zelfs wat 
blaadjes 
op mijn werkblad. 


En nee, ik weefde het niet zelf! 
Maar er kwam een nieuw vloerkleed
voor de woonkamer.

Natuurlijk echte rafeltjes.
Hoe kan het ook anders
bij Mevrouw Rafel.

Maar het is wel een voddenkleed 2.0.
In blokken. 
En in werkelijkheid wat roder 
dan op de foto. 

Zie je wel: achteraf viel het nog al mee 
met de productiviteit.
Er is geen bordje gevallen. 


Hoogste tijd om de bloemetjes
eens buiten te zetten.


vrijdag 30 januari 2015

Museumstuk.

"Zo, heb je je museumstuk weer bij je?"

Mantelzorgen is niet alleen poetsen en boenen,
de administratie op orde houden
en medicijnen delen.

Het is natuurlijk ook gezellig zitten en 
koffie drinken. 

Meestal zorg ik dan voor een werkje.


Afgelopen week was dat de retrosjaal van Wieke.
De oude mevrouw vindt het maar een vreemd ding! 

Al die verschillende strepen en die kleuren.
Nee, zij vindt er niks aan.


Af en toe, zoals vanmorgen maken we de koffie wat feestelijker.

En met een goede reden:
Het is vandaag mijn vaders verjaardag! 

En hoewel het dit jaar alweer 33 jaar geleden is dat 
hij overleed, eten we we altijd taart op zijn verjaardag.


Ik denk dat hij dat wel mooi gevonden zou hebben! 

"Goed gedaan meisjes!'
was het compliment dat hij meestal uitdeelde.

Het is jammer dat hij deze tijd van allerlei nieuwe 
technologische snufjes niet heeft meegemaakt.
Oh, wat zou hij ervan genoten hebben.

Email, smsjes, Facebook en Twitter.
Oh,  wat zou hij vaak zijn telefoon zijn kwijt geweest verzucht 
de oude mevrouw nogal eens.

Zo'n verjaardag eind januari was in de jaren 50 en vroege jaren 60
een zalige gebeurtenis.

Na de decemberfeestdagen werd het leven een beetje saai.
Er werd eenvoudig gegeten 
en er gebeurde weinig leuks.

En dan ineens zo'n echte Westlandse verjaardag! 

De hele familie komt 's avonds langs.
Het hele huis zit vol met visite.
De mannen voor bij elkaar, de vrouwen in de achterkamer.

Op tafel staan glazen met sigaretten en sigaren...

Er is gebak dat de bakker brengt in houten dozen.
En er zijn hapjes:
blokjes kaas met een augurk of zilverui
en rolletjes ham. 
Ook al met een augurk erin verstopt.

Hoe later het wordt, hoe luidruchtiger!
De mannen praten over voetbal, zaken en de politiek.

De vrouwen kletsen over van alles en nog wat.
Nadat de bessen- en citroenjenever is rond gegaan 
worden de roddeltjes steeds pittiger! 

Oh, dat waren nog eens verjaardagen.

Er zal ook best weleens wat servies zijn gesneuveld.

Zoals mij afgelopen week gebeurde.
Ik liet een stapel mokken stuiteren.

Natuurlijk mijn dure Bunzlau's! 
Dat gebeurt me nou nooit met het keukenservies.


Ik heb de mokken maar meteen aangevuld.
En ja, die mok met de poes en de poezenpootjes mocht ook mee naar huis.

Gezellig ´s middags even koffiedrinken om half vijf.
Radio aan en een lapje erbij.


Deze week groeide de vingerhoedjes weer een stukje.


De stofjes van januari van Birdblocks waren roze.
Dus wordt deze quilt nog rozer dan hij al was vermoedt ik! 


Natuurlijk kon ik het niet laten om er vast een lapje van vast te stikken! 
Ik ben benieuwd hoe het gaat lopen met de quilt want 
de lapjes die ik 2 jaar geleden gebruikte zijn allang op.
En andere stofjes hebben natuurlijk invloed op het 
patroon van de quilt.


Hoewel ik dacht dat het tijdschrift geen lang leven beschoren was
koop ik toch regelmatig de "Flow Weekly" .


Dit keer was er een leuke opdracht om iedere dag een postzegel te tekenen.

Ooit heb ik dat gedaan met in het achterhoofd 
het werk van Hundertwasser.


En in die trant maakte ik dan ook de eerste kleine tekening. 


Natuurlijk kon ik niet wachten op elke dag 1 tekening.
Mevrouw Rafel maakte ze lekker in een verloren half uurtje allemaal af. 

vrijdag 31 oktober 2014

Zo heerlijk rustig!

Ja, ja! 

%$#@$%^#

Geen internet! Het modem was stuk.
Dus had ik dik 2 dagen geen internet. 

Niet even snel opzoeken of ascorbinezuur 
of vitamine C (E300) 
gebruikt kan worden als bakverbeteraar voor brood.
En hoeveel je dan nodig hebt. 

Niet even kijken of dat leuke jasje 
wel in die kleur in de webwinkel staat.

Niet de buienradar checken zodat de hondjes 
niet helemaal kletsnat worden tijdens hun wandelingetje.


Maar kijk eens, op aanraden van de oude Mevrouw Rafel 
bestelde ik een regenjasje voor Lizzy 
bij het dikke blauwe mannetje.

Ze wil het niet showen.
Bang dat ze uitgelachen wordt.

Vooral nadat een paar weken geleden in "Trouw"
een column stond waarin Cavalier King Charles spaniels 
nichterige Pim Fortuyn hondjes werden genoemd.

Dat kwam hard aan want deze lieve hondjes verdienen 
deze benaming gewoon niet! 


Maar goed: er zit zelfs een zakje op haar rug.
Kan ze haar boterhammen meenemen. ;-) 

Overigens heb ik me niet verveeld de afgelopen dagen. 
Weet je wat de "pijn" lekker verzachtte: 

Lost & Found: 


Deze wolletjes! 

Ze stonden nog in hun originele doos waarin ze verzonden 
waren, ooit eind jaren 70,
in een donker hoekje van de oude mevrouw's linnenkast.

Woensdagochtend stond het doosje bij haar in de gang.

Rafeltje: "ben je nu weer pakjes aan het aanpakken voor
de hele straat!"
En zo ging ze meteen maar voortvarend verder:
"Je doet toch niet 's avonds de deur open he?"

(de oude mevrouw is in het verleden al eens overlopen door 
de plaatselijke drugsverslaafde... ) 

Nee, nee, was het antwoord.

"Er zitten strengetjes wol in.
Van jou!"

????????? 

"Van mij?"

In ieder geval wist ik er niks meer van.
Ook niet wat ik er ooit van wilde maken.
Een paar strengen waren wel tot kloentjes
(echt Westlands voor een bolletje wol) 
gerold. 

Eenmaal thuis pakte ik direct 


dit boek erbij.


Misschien eerst een paar van deze vingerloze wantjes breien? 
Of 


deze leuke gestreepte sjaal? 
Die heb ik al heel lang op het oog en
met zo'n meevaller moet het toch lukken.

Zo meteen eerst wat steken opzetten voor 
de wantjes.

Maar eerst natuurlijk blogjes lezen 
want door dat gedoe met het modem 
loop ik dagen achter. 

woensdag 29 januari 2014

Twee dagen winter?

Volgens m'n krant is het vanaf vandaag 2 dagen winter! 


Eerlijk gezegd had ik wel op wat meer koude gehoopt.
Hoewel het hier dichtbij zee nooit zo heel erg koud wordt.

Maar een mooie droge zonnige dag als vandaag is toch wel fijn hoor.


Ach, misschien is het maar goed dat de winter maar zo kort duurt. ;-) 
Want m'n nieuwe wanten zijn nog niet af. 
Och, er was ook reden reden voor haast met dat zachte weer.
Ik brei ze van Aade Long garen. 
En gebruik een patroon van de Dutch Knitters. 

woensdag 23 januari 2013

Woensdag mandjesdag!

Op sommige blogs is woensdag mandjesdag. Na het succes van de huisjes vorig jaar is een groep enthousiastelingen  begonnen met het maken van kleine mandjes. Een 365 dagen project. Nu heb ik daar enige ervaring in. ( Zie de 365 beestjes!). En ik deed ook een poging om de huisjes te maken, maar dat viel me niet mee. Te veel kleine naadjes op een dag... en dat lijkt me met die mandjes trouwens ook.  Maar ik heb wel een mandje om te laten zien. Er zit er eentje op de geborduurde top van het quiltje: Everlasting love. Ja, er loopt een vouwtje door, maar dat is omdat het nog maar een top is...
En omdat we nog steeds in een witte wereld leven:

voor je het weet zit je weer in het zonnetje...
  

en eet je een ijsje op een terrasje...


Maar eerst even m'n want afbreien, gezellig beneden bij de kachel 


De thee staat al klaar onder de muts.

zaterdag 12 januari 2013

Zoenen, zoenen...

Ja, zult wel je denken, dat is handig: een halve want... net nou het buiten lekker vriest! Nou ja, dat is inderdaad geen voorbeeld van een perfecte planning! Maar kijk eens goed: de eekhoorntjes kunnen elkaar eindelijk zoenen. Het breien van deze wanten is heerlijk om mijn fair isle breitechniek bij te houden. Maar het is geen werkje om er zomaar bij te doen. Hier gaat het spreekwoord "praten en breien gaat niet tegelijkertijd" echt op.
De want heeft een heerlijke duimaanzet. Ik ben blij dat ik eerst voor dit patroon van Astrid's wol (klik) heb gekozen en niet begonnen ben met wanten uit het boek van de Dutch Knitters (klik) , omdat die maar een onhandig duimpje breien... Maar verder is het boek Warme Handen een heel leuk wantenbreiboek. Alle technieken worden perfect uitgelegd. En weet je wat zo leuk is: de Aade wol die ik gebruik voor deze wanten is bij de Dutch Knitters te koop in handige bollen van 50 gram!