Posts tonen met het label vrij borduren. Alle posts tonen
Posts tonen met het label vrij borduren. Alle posts tonen

zondag 21 juni 2015

Landelijk.


Mevrouw Rafel is nog steeds druk bezig met het 
borduren van het tasje voor haar 
nieuwe (nou ja, hij is inmiddels een jaar oud!)
fototoestel.


De achterkant is inmiddels af.
Helaas is de foto niet zo mooi.
Door het donkere weer was het werk moeilijk 
op de foto te krijgen,

Telkens als ik het werk zie krijg ik 
visioenen van middeleeuwse
Engelse landhuizen.

Daar kom je van die mooie geborduurde
wandtapijten tegen.

Natuurlijk kan mijn tasje daar niet tegenop.
Maar het heeft wel die sfeer.

Landelijk was het ook gisteren bij de 
open dag van de 
Quilthoeve.


Ik kon het niet laten om een lief traditioneel
patroontje van Little House Needleworks te kopen.

Maar lapjes mochten er dit keer echt niet mee! 
De voorraad loopt over.


 Dit lieve taartje mocht wel mee.
Calorievrij! 


Op diezelfde tafel met het taartje zag ik een 
stukje Ziggy.

Of ie nou verlegen is?

Of wie weet misschien wel boos?


Of misschien vindt hij mijn tekeningen niet mooi! 


In ieder geval gaat hij er telkens hardhollend vandoor 
als ik hem wil tekenen.


En zeg nou zelf: 
zo lelijk komt hij er toch niet vanaf? 


Hij is gewoon niet de knapste! 


OK. 
Hier is ie wel heel erg aan het brillen! 
En tja, ik kan ook niet zeggen dat het mijn schuld 
niet is omdat ik hem 
niet gemaakt heb...

Want dat deed ik nou net wel! 
Lastig portret! 

dinsdag 26 mei 2015

Lost & Found.

Af en toe komt Rafeltje dingen tegen waarvan
ze echt niet meer wist dat ze ze had. 


Zo kwam ze op zoek naar een stofje
dit rood borduurwerkje tegen.
Frederiekje was een van de figuren die voorkwam in de 
strip die ze lange tijd tekende voor de Quiltgroep. 


Natuurlijk kan dat werkje niet meer terug tussen de stofjes.
Waar is het koffertje met borduurwerkjes?

Ha, op zijn vaste plaatsje op de kast. 
Naast de doos met kerstspullen en dat lekker 
kitscherige hertje.


 Alle borduurwerkjes worden beschermd door een gemerkte theedoek.
O, er liggen nog 4 doeken die ik even een merkje wil 
geven voordat ik ze insteek ter vervanging van oude theedoeken.
Zo wordt afdrogen tenminste nog een klein beetje leuk!  


Zo, Frederiekje is nu netjes opgeborgen
zodat ze niet weer kwijt kan raken. 

En het stofje waar Rafeltje naar zocht?


Dat ligt klaar om te verwerken in een geborduurd tasje. 


Zo meteen nog even een steekje doen! 

vrijdag 6 maart 2015

Blij dat ik brei.

Waar zouden we zijn zonder het 
blij dat ik brei-blog klik van Jeanet!

Ik vond er het patroon van de Sonnensegel (Sunny Sail) sjaal
van Christina Berdoulay.
Het patroon staat trouwens op Ravelry.


Maar Mevrouw Rafel zou Mevrouw rRfel niet zijn als ze 
er niet haar eigen draai aangaf! 

In plaats van telkens 2 groepen van 6 naalden
van verschillende wol 
koos ik voor 6 naalden tricotsteek.


Daarvoor gebruik ik Malabrigo in de spannende kleur Paris Night.
In elke derde naald van de tricottoeren meerder ik een steek aan de uiteinden.


En daarna brei ik twee naalden recht,
een ribbel dus met deze sokkenwol.


Zo aan het begin breit het nog lekker snel weg!
Maar de langere toeren komen eraan.


Wieke's retrosjaal staat even in de koelkast!
En je begrijpt misschien al dat de Stonefieldsquilt ook een
poosje op vakantie is!


Oh, wat breit dit heerlijk weg.
Even een paar naaldjes onder de koffie.
's avonds gezellig op de bank met de hondjes.


Voor vandaag heb ik een creatief dagje gepland!


Zelfs m'n Flow scheurkalender was het gisteren
roerend met me eens:

"Pluk de dag!"

zaterdag 28 februari 2015

Nog meer draadjesvlees.

Er liggen nog wel meer vrije borduurwerkjes
in de lade van de kast op het ateliertje.


Het lapje waar deze aanwijzing op staat ligt
altijd voor het grijpen.

Plastic zakje, wat borduurgaren erin,
Een klein schaartje en Mevrouw Rafel kan zo aan de slag.


Ik noem het mijn "wachtkamer"werkje.
Meestal neem ik het mee als ik weet dat ik ergens moet wachten. 

In eerste instantie heette het werk
"onder de voet gelopen".


Omdat het begon met een raar voetje.
(Nee, dit zijn niet mijn eigen tenen!
Ik heb wel wat ze noemen moeilijke voeten
en koop altijd hele onmodieuze schoenen voor 6 tenen,
Maar zo erg is het nog niet!) 


Kijk, hier heb je en overzicht van een deel van de lap 
en nu wordt ook het onder de voet lopen duidelijk.


Ik begon met veel grijs.
Maar ging toch voor een kleurtje na wachtkamer vol
grijs geborduurd te hebben.


Hoe langer ik bezig ben met de lap, 
hoe chaotischer het wordt.

En kleurrijker.

Dikwijls borduur ik ook een tekst die ik
op dat moment toevallig lees
of hoor via de radio.


Zo kwam ook die 10 cent duurdere melk op stof!

Maar vraag me niet wanneer de melk 10 cent duurder werd.
Je ziet eigenlijk had ik er de datum bij moeten borduren.

Nou, ja ik kan nog jaren voort met een lapje van 40 bij 50 cm.


Ik hoor dikwijls dat dit borduurwerk erg lijkt op het werk van 
Tilleke Schwartz.

En daar ben ik ongetwijfeld door beinvloed.
Alleen al doordat haar werk al jaren ken.
Voornamelijk door artikelen in het blad "Textiel Plus".

De basis van het werk ligt in een cursus die 
ik volgde via de Vrije Academie in Vlaardingen.

Tekst, textiel, textuur.

Daarin maakte ik o.a een aantal zelfverzonnen alfabetten
die het uitgangspunt vormden voor dit werk.

Helaas zitten de foto's daarvan niet in deze pc.
Ik zal ze opzoeken zodat ik ze kan laten zien. 



Morgen begint de meteorologische lente
zegt de weerman op de radio.

De voorspelling is echter best herfstachtig met vaak buien! 
Gelukkig zijn er weer ranonkels.

Binnen is de lente al begonnen!
Ik kan niet wachten.  




zondag 22 februari 2015

Sudderen.

Vrij borduurwerk heeft wel wat weg van
draadjesvlees.

Het heeft af en toe tijd nodig om "gaar" te worden.
Nog eventjes sudderen dus.


Herinner je je dit journalblad nog?

Half november vorig jaar maakte ik het om het om te 
zetten in stof voor mijn nieuwe dagboek.

Maar op een gegeven moment sloeg de twijfel toe.

Tijd om het werk neer te leggen 
en het even laten sudderen.


Wel borduurde ik het vogeltje van de stempel er nog op.

Dat stempel is natuurlijk van mijn hofleverancier 
"de HEMA"

Kijk zo werkt inspiratie.


Het lastige van zo'n onaf werk is dat het altijd een
beetje in je achterhoofd blijft zeuren.

Ik moet er iets mee!
Maar wat?

Gewoon beginnen en kijken hoe het wordt. 
Langzaam komt het werk dan weer op gang.


Delen van het papieren origineel probeer ik om
te zetten in stof en borduurwerk.


Het lapje is nog niet af. 

Ik weet dat sommigen het erg nutteloos werk vinden.

"Wat moet je er toch mee?"is dikwijls de vraag.

Mevrouw Rafel zou niet zonder dit nutteloze werk kunnen.
Dit maakt het leven leuk! 

Toch kies ik dikwijls voor de gebaande paden.
Al was het alleen maar omdat het zo makkelijk is.
Ik hoef niet te denken.
Alles ligt klaar! 

Maar zonder m'n gepruts... nee nooit!