Posts tonen met het label retrosjaal. Alle posts tonen
Posts tonen met het label retrosjaal. Alle posts tonen

maandag 18 september 2017

Circushondje.

Af en toe is het verleidelijk 
om een kunstje
telkens te herhalen.


In dit geval is het mittens breien. 

Met deze blauwtjes ben ik nog bezig.


Maar ik maakte al 3 andere paren. 

Het materiaal
(Rowan tweed)
was bedoeld voor de retrosjaal 
van Wieke van Keulen

Maar die sjaal werd niet wat 
ik ervan verwachtte.

Ik herinner me dat de 
oude Mevrouw Rafel 
de sjaal 
"het museumstuk!"
noemde. 


Het is een ideaal werkje
voor onder de koffie.

Ik deed het kunstje nu zo dikwijls 
dat zelfs
praten en breien lukt! 


Dat circushondje
inspireerde me  zelfs
tot een snelle tekening 
in mijn dagboek.

Als onze Liz kon 
praten,
wat ze gelukkig niet doet,
had ze het vast en zeker zielig gevonden
zo'n rokje.


De dame maakt het zich
gezellig op de bank.

Heerlijk zo op een vachtje.


Wat was de zomer snel voorbij! 

Ik moest even schakelen hoor! 
Want de zomer is mijn favoriete jaargetijde.

Tijd om met weemoed afscheid te nemen.

Niet meer even een vroeg ommetje 
door de tuin:
even een bos druiven krenten.

Of een snelle kop koffie
op het bankje naast de achterdeur
met haakmandje onder handbereik. 


Dat kan ook weer binnen blijven. 


In een ander mandje zocht ik wat 
borduurwerkjes om mee te nemen
naar de eerste Bee van het jaar.

Het werd een vrolijk weerzien. 
Toch wel gezellig dat 
alles weer start! 

zondag 26 april 2015

999, 1000!

Poeh! Na bijna 4 jaar zitten er 


1000 kleine vingerhoedjes aan elkaar. 

Nu klinkt het net alsof ik er 4 jaar op heb zitten zwoegen! 
Maar dat is natuurlijk niet waar.

Het grootste deel van de tijd is de quilt met vakantie. 
Maar zo besloot ik een paar maanden geleden:
nu moet ie af. 

Hij meet 95 bij 95 cm.
Nog niet voldoende om er een lekker onder te kruipen. 
Lapjes zijn ook niet het enige wat ik doe! 

Het is vooral ook een middel om mijn sociale contacten 
in de quiltwereld (Zo leuk, zulke gezellige mensen!) 
een beetje op peil te houden.
Zonder Bee's zou er helemaal niks van terecht komen. 


Er moet ook tijd overblijven voor een beetje tekenwerk en voor de 
journals.
Zoals het "buurmeisjesproject".
Dat was deze keer een makkie.

Regelmatig kijk ik op journal 52 wat de weekopdracht is.
Een week of wie weet misschien al twee weken terug was het "cards"
Tja en dan is Queen of Hearts wel heel voor de hand liggend. 


Vrijdagavond. Om half tien was het dan 
e-i-n-d-e-l-ij-k
tijd om dit snoepgoed te voorschijn te toveren.


Materiaal en patroon voor mijn Christel Seyfarth 
vogelsjaal.

Het lijkt wel of mijn hele leven wordt bepaald door 
die leuke kalenderspreuken van Flow. 
Maar het kwam net weer mooi uit:
Just start! 

Eerst een proeflapje.


Maar ja, de proef slaagde zo goed 
dat Rafeltje besloot maar door te breien.


Het is weer een project van lange adem! 
Dit inbreien gaat tijd kosten.
Maar dat mag.
De sjaal hoeft niet snel af. 
Het is meer een uitdaging voor mezelf om zo'n toch wel 
ingewikkeld patroon in te breien.


 O, wat is het moeilijk om van het mandje af te blijven.
Fair isle breien doe ik zoooooooo graag.

Mocht je je afvragen hoe het toch met de retrosjaal is..
Wel die is geemigreert.

Dat werd niks. 
Het werk was zo stijf als een plank en veel te breed.
Voorlopig is ie lekker aan het uitrusten in een leuk mandje.
Ik zag me het ding ook niet dragen en...
het lijkt erop dat de oude Mevrouw gelijk had met haar 
museumstuk. 
Rafeltje vind dat je geen energie moet verspillen aan 
nutteloze zaken die toch niks worden. 
Aan dit dode paard blijft ze echt niet trekken! 


donderdag 19 februari 2015

Draad.

Langzamerhand ga ik de draad weer opnemen.

Maar allereerst wil ik iedereen bedanken voor alle 
beterschapswensen.


Als quiltster neem ik ook letterlijk de draad weer op. 


De vingerhoedjes krijgen er weer wat randjes bij. 

Ik zet telkens een nieuwe reep van 12 blokjes aan het bestaande deel.
Hoe anderen dat doen weet ik eigenlijk niet.

Ik vermoed dat sommigen eerst een wat groter blok maken en 
dat aan elkaar zetten. 
Het lastige bij die kleine stukjes stof is om op den duur een 
goede verdeling van de stof aan te houden.

Door de tijd ( ik ben er al eeuwen mee bezig) komen 
er nieuwe stoffen bij en raken oude stofjes op.
Om dan nog een evenwichtige verdeling te krijgen is 
lastig.

Tot nu toe ben ik ben tevreden over het resultaat.

De draad weer opnemen betekent ook het 
breiwerk weer opzoeken. 


Gezellig streepjes breien aan de retrosjaal 
door de oude Mevrouw Rafel hardnekkig 
"het museumstuk" genoemd. 


Bij een van de laatste "Mollie Makes" zaten lieve bamboenaaldjes.
Natuurlijk moest ik eventjes proberen hoe ze werkten.

Sweet memories!
Op dit soort naaldjes leerde ik als vierjarige breien.

Nadat ik stampvoetend verklaarde dat ik nooooit breien zou leren,
(niet zo gek als je een tunische haaknaald gebruikt
en daar de wol om gaat zitten winden!)
vroeg mijn moeder aan mijn tante in Engeland of ze 
bamboenaaldjes wilde sturen.
En daarop leerde ik mezelf breien.

Ik pluk er nu de vruchten van want ik leerde 
mezelf met de linkerhand breien en
op school leerde ik het met rechts.

Daarom brei ik heel gemakkelijk fair isle met 2 draden! 

Op de foto ook de laatste lapjes van de stoffenclub van 
Birdblocks.
Het jaar zit er voor me op en ik moet eerst maar eens 
een bestemming vinden voor al die stofjes. 

  
Voor Valentijn had ik dit fluwelen hart opgezocht.
Ooit gemaakt met onze onvergetelijke quiltgroep.


Ik versierde het fluweel met kraaltjes en een gelmediumafdruk
van een krantenfoto.


Voor de achtergrond koos ik uit mijn borduurkoffertje de
geboortelap van mijn hondje Nikki.


Klein stoute Nikki had een vergrote slokdarm en 
hij is maar 5 jaar geworden.
Maar door deze lap waarvan ik het patroon in een 
Amerikaans borduurblad vond 


leeft hij toch nog een beetje voort.



vrijdag 6 februari 2015

Uche, uche.

Al de hele week is Mevrouw Rafel stik verkouden. 

Met een hoofd vol watten doet ze alleen die dingen die
ECHT moeten.
Koken, met de hondjes om.
Maar verder laat ze de boel maar zo zo.

Hoewel?
Een eenvoudig blok van de Stonefieldsquilt moest toch wel lukken?

Het grappige van die blokken is dat ze heel verschillend zijn qua niveau.

De een is zo gepiept.
De ander vraagt uren zweten op allerlei vervelende hoekjes.


Maar dit eenvoudige bloemenblok moest toch wel lukken.
Ook met een hoofd vol watten! 

Eigenlijk moeten er van stof 2 zigzagbandjes op.

Dus niks naar de winkel voor een meter zigzagband.
Nee, zelf doen. Van stof! 
Dus zo eenvoudig is het niet.


Gezien het wattenhoofd vond ik dat ik de boel wel een 
beetje voor de gek mocht houden.
En zocht een restje band op.

Maar toen sloeg ook de twijfel toe.
Eerlijk gezegd is het blok zonder bandjes leuker.

Her rood is een beetje hard.
Maar daar zou ik een andere kleur voor kunnen
gebruiken. 
Wat denken jullie daar nou van? 


Wel prikte ik aan het begin van de week ijverig door aan de 
vingerhoedjes.
Eerlijk gezegd mag ie nou weleens af voordat 
het een ouderwets communistisch 10-jaren plan dreigt te worden. 

Jammer dat het niet zo opvalt dat ie echt groeit. 
In mijn hoofd ben ik al bezig met quilten.

Hoe ga ik dat doen?
Al die kleine naadjes. 
Nou ja voorlopig is de top nog niet af dus kan ik nog even puzzelen.


De retrosjaal groeide maar een klein stukje.
Vaste lezers weten het wel:
Mevrouw Rafel doet 's middags een slaapje.
(Vaak slaapt ze niet echt hoor meestal ligt ze heerlijk te lezen.
Maar ze moet wel even plat omdat ze anders 
's avonds niet meer kan lopen door de spierziekte.

Het ergste van zo'n rustmomentje is het weer op gang komen daarna.

Even bijkomen met een kop koffie, en werkje en de radio.

Als kleutertje bij moeder thuis stond altijd de radio aan 
zo aan het eind van de middag.
En altijd was er wel een gezellig kinderprogramma.

Op maandag was er het hoorspel van Saskia en Jeroen.
Daarvoor zat het programma "Onder de groene linden", 
waarin oude mensjes met piepstemmetjes meestal min of meer scabreuze liedjes zongen.
Nadat ik "Het bureau"van Voskuil las waarin het wel en wee van 
het Instituut waart de maker van dat programma werkte 
op de korrel genomen werd kijk ik er heel anders tegenaan. 
Op dinsdag Avro's kinderkoor.

De woensdag was voor de Vara.
Die deden cultureel en hadden rond de klok van half 5 
een muziekclub met klassieke muziek.

Van de donderdag en vrijdag herinner ik me niet veel meer.
Wel was er iedere avond om 7 uur.
"Het klokje van zeven uur" (en nu naar bed).
Wat dan ook gebeurde,

Later was er op donderdagavond
"Koek en ei"
(How do you like your eggs in the morning...) 
En op zondagavond het hoorpel
"Wel Annemarieke"

Radio luisteren is dus voor mij heel erg verbonden 
met knusheid en veiligheid.
Daarom kom ik altijd bij met een kop koffie en de radio. 


vrijdag 30 januari 2015

Museumstuk.

"Zo, heb je je museumstuk weer bij je?"

Mantelzorgen is niet alleen poetsen en boenen,
de administratie op orde houden
en medicijnen delen.

Het is natuurlijk ook gezellig zitten en 
koffie drinken. 

Meestal zorg ik dan voor een werkje.


Afgelopen week was dat de retrosjaal van Wieke.
De oude mevrouw vindt het maar een vreemd ding! 

Al die verschillende strepen en die kleuren.
Nee, zij vindt er niks aan.


Af en toe, zoals vanmorgen maken we de koffie wat feestelijker.

En met een goede reden:
Het is vandaag mijn vaders verjaardag! 

En hoewel het dit jaar alweer 33 jaar geleden is dat 
hij overleed, eten we we altijd taart op zijn verjaardag.


Ik denk dat hij dat wel mooi gevonden zou hebben! 

"Goed gedaan meisjes!'
was het compliment dat hij meestal uitdeelde.

Het is jammer dat hij deze tijd van allerlei nieuwe 
technologische snufjes niet heeft meegemaakt.
Oh, wat zou hij ervan genoten hebben.

Email, smsjes, Facebook en Twitter.
Oh,  wat zou hij vaak zijn telefoon zijn kwijt geweest verzucht 
de oude mevrouw nogal eens.

Zo'n verjaardag eind januari was in de jaren 50 en vroege jaren 60
een zalige gebeurtenis.

Na de decemberfeestdagen werd het leven een beetje saai.
Er werd eenvoudig gegeten 
en er gebeurde weinig leuks.

En dan ineens zo'n echte Westlandse verjaardag! 

De hele familie komt 's avonds langs.
Het hele huis zit vol met visite.
De mannen voor bij elkaar, de vrouwen in de achterkamer.

Op tafel staan glazen met sigaretten en sigaren...

Er is gebak dat de bakker brengt in houten dozen.
En er zijn hapjes:
blokjes kaas met een augurk of zilverui
en rolletjes ham. 
Ook al met een augurk erin verstopt.

Hoe later het wordt, hoe luidruchtiger!
De mannen praten over voetbal, zaken en de politiek.

De vrouwen kletsen over van alles en nog wat.
Nadat de bessen- en citroenjenever is rond gegaan 
worden de roddeltjes steeds pittiger! 

Oh, dat waren nog eens verjaardagen.

Er zal ook best weleens wat servies zijn gesneuveld.

Zoals mij afgelopen week gebeurde.
Ik liet een stapel mokken stuiteren.

Natuurlijk mijn dure Bunzlau's! 
Dat gebeurt me nou nooit met het keukenservies.


Ik heb de mokken maar meteen aangevuld.
En ja, die mok met de poes en de poezenpootjes mocht ook mee naar huis.

Gezellig ´s middags even koffiedrinken om half vijf.
Radio aan en een lapje erbij.


Deze week groeide de vingerhoedjes weer een stukje.


De stofjes van januari van Birdblocks waren roze.
Dus wordt deze quilt nog rozer dan hij al was vermoedt ik! 


Natuurlijk kon ik het niet laten om er vast een lapje van vast te stikken! 
Ik ben benieuwd hoe het gaat lopen met de quilt want 
de lapjes die ik 2 jaar geleden gebruikte zijn allang op.
En andere stofjes hebben natuurlijk invloed op het 
patroon van de quilt.


Hoewel ik dacht dat het tijdschrift geen lang leven beschoren was
koop ik toch regelmatig de "Flow Weekly" .


Dit keer was er een leuke opdracht om iedere dag een postzegel te tekenen.

Ooit heb ik dat gedaan met in het achterhoofd 
het werk van Hundertwasser.


En in die trant maakte ik dan ook de eerste kleine tekening. 


Natuurlijk kon ik niet wachten op elke dag 1 tekening.
Mevrouw Rafel maakte ze lekker in een verloren half uurtje allemaal af. 

zondag 18 januari 2015

Pleisters plakken.

Misschien gebeurt er morgen wel iets leuks! 


Waarom dat op mijn blikje pleisters van m'n Hofleverancier (Hema) staat
weet ik ook niet.
Wel dat ik er heel wat heb weggeplakt afgelopen week.
Ik heb stevig gepoetst in huis. 

Er waren nog wat losse eindjes (rafeltjes!) 
nadat ik dit voorjaar de woonkamer had aangepakt.

Nog niet alle cd's waren uitgezocht.

En er lag ook nog een stapel boeken.


Waaronder dit boek "Binnen en Buiten" van Franny Stolk.

Ze bracht het in eigen beheer uit.

Mooie foto's van haar huis en tuin.
En van haar etsen.

Jaren geleden kocht ik zo'n ets van haar.


Een slapende baby onder een boom.
Om af te sluiten dat ik nooit kinderen zou krijgen.

Ik had wel een kinderwens. 
Maar ja, soms lopen dingen niet zoals je het graag zou zien.
Om een mooie afsluiting te maken kocht ik toen deze ets bij Franny 
die toendertijd nog in het Westland woonde.


Later kocht ik nog meerdere kleine etsen.
Toevallig is dit er ook eentje met een baby.
Ruim voordat iedereen Pampers gebruikte! :-) 

De foto's zijn een beetje onscherp omdat ik ze door het 
glas heb genomen.


Ook de oude Mevrouw heeft een prachtige ets hangen.
Die blauwgroene kleuren komen veel voor in Franny's werk.

Haar tuin heeft ook veel in de bladen gestaan.


En zo'n blauw-wit hoekje wil iedereen wel! 
Er staan leuke inspirerende voorbeelden in het boek 
dat ze zelf uitgaf.

Het is alweer een tijdje uit.
Najaar 2013 kwam ik haar tegen en bestelde ik het boek bij haar.

Hier is het te koop in verschillende tuincentra,
en ik zag het ook bij Ingrid in de Quilthoeve.

Daar was ik afgelopen week een ochtendje voor de applicatieclub.
Gelukkig maar want anders was er geen blokje afgekomen deze 
week met al dat geruim.


En nu staat de teller toch mooi op drie! 

Heb ik al verteld dat ik vanaf deze maand de blokken allemaal
nog maar 1 keer maak?
Ik hoef geen quilt van 2,5 bij 2,5 meter!
Die past niet in mijn wasmachine en ik maak 
een langwerpige versie! 
Wie weet komen alle blokken er niet eens in. 


Toch blijft zelf iets maken goed voor een tevreden gevoel.


Heerlijk 's avonds op de bank met de retrosjaal van Wieke! 
Ik kocht de dure Rowan tweed.
Oh, wat breit dat mooi op! 

En wil je meer weten over Franny?
Hier is haar website. 

dinsdag 6 januari 2015

Mrs. Perfect.

Een gebrekkig opdrachtsbewustzijn
noemen we het in het onderwijs.

Oei.

Of was het meer een zaak van haastige spoed?

In ieder geval is een goed begin het halve werk! 


Mevrouw Rafel zette voor de retrosjaal de 
beginsteken op met de verkeerde kleur! 

Ha, ha, is ie nu al uniek.
Want ik ga het niet overdoen.
Waarschijnlijk komt het door de voorbeeldfoto's.
Die laten de manier van beginnen zien met 
een lichte kleur.
Dus begon ik met licht.

En dat was nou net niet de bedoeling. 
Overigens is het een prima werkbeschrijving.
Niks op aan te merken. 


Maar eerst de bloemensjaal af! 
Nog 9 toeren van de rand.

Nog even doorbreien.
Een toer duurt ongeveer anderhalf uur om te breien.


 Eventjes doorzetten dus!
En dan aan de slag met deze mooie kleurtjes.

Maar...
Mevrouw Rafel is niet Mrs. Perfect!