Kantbreien.

Een week of wat geleden ben ik begonnen met een nieuwe kantsjaal.

Ik gebruik een kantgaren van Malabrigo met de mooie naam Paris night.

Het breit heel erg gemakkelijk. 

De mooie lila sjaal die ik dit voorjaar breide heb ik weggegeven.

De oude Mevrouw Rafel vond hem zo mooi...

dat ik hem graag cadeau deed.

Voor iemand van haar hoge leeftijd is het vaak moeilijk om eens een

leuk presentje te vinden! 

Het zachte lila staat haar geweldig.

Deze sjaal is gebreid van het kantgaren van Atelier Zitron.

Eigenlijk zo ik eerst een wat ingewikkelder sjaal gaan breien, maar dat is best 

een ingewikkeld patroon en op dit moment is m'n leven veel te rommelig

voor zoveel concentratie...! 

Overigens staat het patroon van deze sjaal in een speciale uitgave van Simply Breien.

Naar het schijnt... want ik heb het blad nog niet gezien. 

  

Braaf...

en ook een beetje saai. Zo voelt de afgelopen week. Natuurlijk, het kan niet altijd groots en dramatisch zijn. Maar er mag wel een beetje meer peper in m'n leven.

Ik loop al weken te dromen over een medaillonquilt met middenin een groot en dramatisch bloemstuk. Dus niet zo iel als dit kleine quiltje dat heel deftig: "kan met tak" heet. En dat ik altijd gebruikte in de lessen folkart quilts die ik aan het begin van 2000 gaf. Tussen haakjes, als je goed kijkt zie je dat het quiltwerk nog lang niet af is en er zitten zelf nog verlenglappen aan het werk om het gemakkelijker in de quiltring te krijgen!
Nee, het enige spannende op dit moment zijn de 2 kleinere quiltjes die in de wasmachine draaien. Het is nog nooit fout gegaan... maar het blijft spannend hoe ze uit de strijd komen.

Ik was dus heel braaf afgelopen week:

Ik breide de lila ajoursjaal af en ook het 22ste patroontje van de breirol van Jookies.

Het tasje van Jeanny is ook eindelijk af. En ik betaalde weer eens teveel voor een boek:

Natuurlijk ga ik ze niet breien... maar als collectorsitem is het wel een heel leuk boek. Maar... bij de witte boekhandel ligt ie wel voor 9.99 inplaats van 14.95!
Maar... de 2 quiltjes hangen inmiddels aan de lijn en ze zien er weer goed uit.

Kitchener stitch.

Hoe deden we dat toch toen er nog geen You Tube was...? Ik moet voor m'n ajoursjaal 2 delen in het midden van de sjaal aan elkaar mazen, terwijl de steken nog op de naald staan. Nou, zonder zo'n handig filmpje was het nooit gelukt.

Niet dat ik al zover ben hoor. Maar af en toe steekt er toch een stemmetje in je hoofd op dat zegt: "Hoe ga je dat in hemelsnaam doen?"en "Nou, dat lukt toch nooit!". Waarom brei je dan niet gewoon door zul je je afvragen. Wel... de schulpjesrand aan de onderkant moet echt een schulprandje zijn.
Na wat zoekwerk kwam ik erachter dat zoiets simpels als mazen in de Engelstalige wereld grafting wordt genoemd. Of dus die Kitchener stitch.

 En.. het valt reuze mee. Het is niet moeilijk. Het lijkt moeilijk. Nee, Rafeltje kan het zichzelf ook weleens moeilijk maken. Twijfelaar! Nu verwacht je het filmpje natuurlijk hieronder. Maar dat doe ik niet. Ik wil geen zwart gat op m'n blog. Als je het wilt leren moet je zelf even zoeken. Op kitchener stitch. En... die Engelse breitermen: purl is averecht en knit is recht. Het gaat alleen maar over je stopnaald insteken alsof je recht of averecht gaat breien. Probeer het eens. Het is echt handig om het te kunnen. Al was het alleen maar om die stemmetjes voorgoed het zwijgen op te leggen ;-)

Valentijn.

Zo'n romantische dag: daar hoort een hartje bij! In dit geval een hart van rafelrondjes die ik maak voor m'n vliegengordijn. (Je weer wel, dat gordijn dat nooit afkomt!)
Het sneeuwt hier wel romantisch... maar af en toe is het ook ijzel. M'n auto zit onder een dikke korst ijs. Net of ie verpakt is in matglas.  Tijd om het binnen gezellig te maken want buiten is het glijden geblazen. Maar om daar nou weer een weeralarm voor af te geven? Wat moeten ze dan als er echt iets aan de hand is?

De bol met het nieuwe kantgaren ligt uitdagend te wachten maar

eerst moet deze kantsjaal nog af. En... wat was er ook weer met zoenende eekhoorns? O ja, ik moet nog een rechterwant breien! Nou ja, het gaat toch dooien dus voor deze winter ben ik te laat.

Kloentje.

100 gram is 1000 meter zegt het label. 1000 meter... maar dat is 1 kilometer! Een bol ervan maken was een beetje lastig: (en het is toch al niet m'n favoriete deel van het breien!) de haspel staat op zolder, op het spinnewiel en daar was het koud...koud! Dus beneden over een stoeltje een kloentje gemaakt zoals we hier zeggen. Door de stoel kon ik ook mijn lieve wolwindertje niet gebruiken want dat liep gewoon niet. Dus met de hand! 1 kilometer! 5 kwartier staan kloenen. Daar is een woord voor:
DOORZETTINGSVERMOGEN. Poeh.

Stiekum.

Nou ja, zo stiekum was het nou ook weer niet hoor, want oplettende omstanders konden weten dat ik bezig was met het maken van mandjes.

De oude droom van ooit een wit met rode quilt bezitten is er nog steeds. Vorig jaar wilde ik het bereiken met het iedere dag een huisje project. En dat lukte niet. Toen dook er dit jaar een ander 365 project op. Mandjes. Woensdag was ineens op verschillen de blogs mandjesdag, zoals maandag wasdag is en we de creatieve dinsdag en de soep op vrijdagdag kennen :-) . Maar ik ben niet van plan om iedere dag een mandje te maken hoor. Zo gek krijg je me niet meer en het project is gedoemd te mislukken omdat er nogal wat druk op gaat staan. Juist doordat er iedere dag geproduceerd moet worden.  Maar je kent Rafeltje... die moest het natuurlijk wel proberen of het kon... iedere dag een mandje. Ze probeerde het midden januari een weekje en ja, het kan... maar 't is niet leuk. Er moet tijd overblijven om te dromen en voor andere dingen.
Zoals een ingewikkelde kantsjaal.

Deze week kocht ik bij wereldwol (klik) een mooie streng wol-met-zijde. Scumptious (heerlijke, fijn, prima, vertaald het woordenboek, maar ook: kieskeurig!) lace. Het lijkt een heerlijk kantgaren. met een patroon van Monique Boonstra (klik. Bovendien liggen er altijd wel kleine uitgeknipte papiertjes op m'n tafel om nou eindelijk eens een collage te maken.

Als ik een tijdschrift lees doe ik dat met een schaar in de aanslag... er staat altijd wel iets in wat ik kan gebruiken... als het voor die tijd tenminste niet is weggewaaid of opgezogen!
O ja, de mandjes komen uit een oude Quiltmania van januari-februari 2003. Die had mevrouw Rafel allang opgeruimd. Gelukkig had G. hem nog. En stuurde ze het juiste patroontje aan mij. Nog bedankt G.!

Missen.

Kijk eens wat een mooi pakketje: alle naalden zijn eruit! Dus alleen nog de rand omnaaien en dan is m'n pinwheelsjaal klaar. O, nee, hij moet natuurlijk ook nog gewassen worden. Maar dat lukt allemaal net voor Kerstmis.

Al deze rondbreinaalden had ik nodig om de rand te breien en het was een uitgelezen gelegenheid voor een warenonderzoek: welke rondbreinaald bevalt het beste? Nou gebruikte ik ook wel heel veel verschillende naalden: met bamboepunt van Addi. Met metalen naalden van Prym, van de Wibra en een heel ouwetje van Phildar. En dan niet te vergeten mijn pasgewonnen naald van Knit-Pro. (Die ligt ook apart bovenaan... (Zou ie zich beter voelen dan de rest met z'n mooi gekleurde houten naalden?? Je zou het bijna denken!) In ieder geval is dat de beste die erbij is als het gaat om de overgang tussen naald en kabel. Dat is belangrijk als je steken van de draad naar de naald wil schuiven en daar kan geen enkele andere naald tegenop.
Het is natuurlijk ook puur persoonlijk, maar sommigen zullen de naald van de Knit-Pro wat puntig vinden. Dan is Addi een goed alternatief. Die van Prym en Phildar waren gewoon goed en die van de Wibra... ja  daarvan deugt de overgang naald-kabel niet! Maar ja, die kost ook maar 79 eurocent en dat was pure nood, want ik gebruikte al m'n Addi naalden en moest er toen nog 3 bijkopen. En de draadjeswinkel had er nog maar 2 van Prym... en bij de Wibra vond ik een  hele stapel voor 0.79 euro. Maar... voor gewone naalden kies ik toch die van aluminium. Die van mijn moeder waar ik mijn kantsjaal op brei. Nog uit de jaren 50!

En m'n pinwheel, ja die mis ik al omdat ik er zo heerlijk aan kon breien zonder dat ik heel erg moest tellen en opletten dat ik geen fouten zou maken en dat kan met het werk dat er nu nog ligt: breirol, ajoursjaal en niet te vergeten de zoenende-eekhoorn-wanten niet!  

O,ooo nog een werkje erbij!

Nee, 't is geen breirol hoor! Al lijkt mijn proeflapje wel het  beginnetje van een breirol. Wie weet ooit in de toekomst. Maar dan is het eerste patroontje welk heel krap opgezet. Nee, het is het proeflapje voor mijn kantsjaal.

Het patroon vond ik bij Drops. Ik wil graag een langwerpige sjaal breien - al is deze wat smal- en moet ik nou breder of zal ik maar doorgaan? De meeste leuke patronen zijn vierkant en eigenlijk is dat af en toe best onpraktisch. Ik brei op de oude aluminium naalden van de oude mevrouw Rafel. Gekocht in de 50 er jaren. Op de foto zie je het niet maar ze zijn helemaal krom. Als ik ze zie word ik er helemaal nostalgisch van. Ze zijn vast en zeker gekocht bij "De Wolbaal". Dat leuke handwerkzaakje waar ik als klein kleutertje strengetjes borduurgaren mocht uitzoeken.  O, was die winkel er nog maar. Het pandje staat trouwens leeg sinds "De Hypoteker"- Jazeker de hypotheker! het heeft verlaten...
Het is wel weer een werkje er bij maar zowel m'n pinwheelsjaal als de wanten zijn lastig mee te nemen om bijvoorbeeld gezellig bij de koffie bij omi te breien.

En .. voor alle Westlanders: de blauwe katten staan allemaal in een advertentie in Het Hele Westland. Zodat mensen vast kunnen kiezen op welke kat ze willen  bieden... ik vind dat de mijne het niet gek doet.

MIAUW!