Langzamerhand ga ik de draad weer opnemen.
Maar allereerst wil ik iedereen bedanken voor alle
beterschapswensen.
Als quiltster neem ik ook letterlijk de draad weer op.
De vingerhoedjes krijgen er weer wat randjes bij.
Ik zet telkens een nieuwe reep van 12 blokjes aan het bestaande deel.
Hoe anderen dat doen weet ik eigenlijk niet.
Ik vermoed dat sommigen eerst een wat groter blok maken en
dat aan elkaar zetten.
Het lastige bij die kleine stukjes stof is om op den duur een
goede verdeling van de stof aan te houden.
Door de tijd ( ik ben er al eeuwen mee bezig) komen
er nieuwe stoffen bij en raken oude stofjes op.
Om dan nog een evenwichtige verdeling te krijgen is
lastig.
Tot nu toe ben ik ben tevreden over het resultaat.
De draad weer opnemen betekent ook het
breiwerk weer opzoeken.
Gezellig streepjes breien aan de retrosjaal
door de oude Mevrouw Rafel hardnekkig
"het museumstuk" genoemd.
Bij een van de laatste "Mollie Makes" zaten lieve bamboenaaldjes.
Natuurlijk moest ik eventjes proberen hoe ze werkten.
Sweet memories!
Op dit soort naaldjes leerde ik als vierjarige breien.
Nadat ik stampvoetend verklaarde dat ik nooooit breien zou leren,
(niet zo gek als je een tunische haaknaald gebruikt
en daar de wol om gaat zitten winden!)
vroeg mijn moeder aan mijn tante in Engeland of ze
bamboenaaldjes wilde sturen.
En daarop leerde ik mezelf breien.
Ik pluk er nu de vruchten van want ik leerde
mezelf met de linkerhand breien en
op school leerde ik het met rechts.
Daarom brei ik heel gemakkelijk fair isle met 2 draden!
Op de foto ook de laatste lapjes van de stoffenclub van
Birdblocks.
Het jaar zit er voor me op en ik moet eerst maar eens
een bestemming vinden voor al die stofjes.
Voor Valentijn had ik dit fluwelen hart opgezocht.
Ooit gemaakt met onze onvergetelijke quiltgroep.
Ik versierde het fluweel met kraaltjes en een gelmediumafdruk
van een krantenfoto.
Voor de achtergrond koos ik uit mijn borduurkoffertje de
geboortelap van mijn hondje Nikki.
Klein stoute Nikki had een vergrote slokdarm en
hij is maar 5 jaar geworden.
Maar door deze lap waarvan ik het patroon in een
Amerikaans borduurblad vond
leeft hij toch nog een beetje voort.
