vrijdag 18 januari 2019

Tuurlijk zelf gebreid!

In het kader van 
het jaar van het papier
een nieuwe collage.


Tuurlijk zelf gebreid! 


Tuurlijk! 

Deze laatste met het beestje is van restjes.
Daar moet ik altijd iets van maken.



Toevallig vond ik deze bij het opruimen.

Ook toevallig:
het thema zelfgebreid past ook heel goed
bij mijn nieuwste breiproject.


Een proefje.

Het inloophuis voor kankerpatiënten
gaat eerdaags borstprothesen breien.

Veel breisters kennen het project van de 
Knited knockers
miesschien wel.
De hype is eigenlijk wel een beetje over.

Ik sta er een beetje dubbel in.
Op zich ben ik erg tevreden met mijn
siliconenprotheses.
Maar een gewone leuke BH 
is best wel te koop.
Maar dikwijls ook heel duur.

Nog nooit was ik zo jaloers als toen een vriendin na een dagje strand
even langskwam voor thee en een kletsje.
Onder haar zomerjurk piepte een maïsgeel bandje uit!

O!!!!!!

Dat wilde ik ook wel.

Voorlopig is het nog even oefenen.
Turquoise wordt het vast niet,
Maar



woensdag 16 januari 2019

Schots

en scheef.

O, daar ging mijn vorige blogje al over. 

Nu zit er nogal wat Schots in.

Niks scheef. 
Want het gaat over boekbinden.
En dat is een heel precies werkje.


In de nieuwste Flow staat een artikel 
over de Schotse boekbindster
Rachel Hazell.

Ik volgde haar al een tijdje.
Na een vorig artikel over haar in de Flow.

Nu heeft ze haar workshops 
verwerkt in een boek.

Leuke haalbare projecten.
Goed te doen voor beginnende boekbindsters.

In de Flow staat hoe je een boekje maakt van 
1 vel papier.


Zelf maak ik die al jaren.

Kaftje erom.


Het is erg leuk om daarvoor verpakkingsmateriaal 
te gebruiken.
Hier nam ik een verpakking van chocolade.


zaterdag 12 januari 2019

Beetje eigenwijs.


Vandaag begin ik met een gouwe ouwe.

Al 20 jaar oud.

Toevallig hangt hij op mijn atelier.
Deze week kreeg ik de vraag of ik mijn Jan Mullen quilts 
wilde uitlenen als inspiratiebron voor een les.

Nu liggen de meeste quilts in een kast.
Achter de losse airco, met daarvoor nog weer stapels troep.
Dus alles wat ik kon laten zien was dit.

Idiosyncratic heet de serie.
Het woordenboek vertaalt het als op geheel eigen wijze.

Ik zie het als lekker eigenwijs.
Sommige quiltsters krijgen bij het zien van zoveel
niet op elkaar 
passende puntjes spontaan rode vlekken in de nek.
Ik weet het.
Ooit kwam er op een cursuspresentatie 
ook de vraag of ik wel goed bij mijn hoofd was.

Maar ach, wat was het een bevrijding.
Toen, alweer 20 jaar terug.
Ik ben gewoon niet braaf genoeg voor de puntjes op elkaar.


Zo ‘n grote quilt?
Nee, dat is geweest.

Misschien komt het er nog weleens van maar nu niet.
Daar is mijn leven veel te chaotisch voor op dit moment.

Even wat plakken en knippen past wel.
De tekst is niet zo goed leesbaar.

Er zit weer muziek in haar leven.

Dat is echt zo.
Dankzij mijn ukelele.

Jaren dwarsfluit gespeeld.
Maar mijn armen en vingers vonden dat helemaal niet leuk meer.



woensdag 9 januari 2019

Draadjes.

Met al dat plakken en knippen
van de laatste tijd 
lijkt het alsof er geen plaats meer is voor 
werken met draadjes.



Maar dat lijkt maar zo.

Op tafel staat een grote mand met allerlei 
kleine brei- en borduurwerkjes.

Allemaal halffabrikaten,
zoals ik dat noem.
Allemaal werkjes die ergens in verwerkt gaan worden.


Er staat een borduurwerkje op poten voor 
op een boek.


Puckje showt heel graag de nieuwe deken voor op de bank.


Maar hier zie je dat toch even iets beter! 

Er moeten nog heel veel blokjes
maar ik kan er al een heel klein beetje onderzitten.



woensdag 2 januari 2019

Keep the dream alive.

Gelukkig was er vandaag 
weekmarkt.

Nu weet ik weer precies welke dag het is.

Al die feestdagen.
Af en toe is het even nadenken
welke dag het ook weer was.

Een gewone dag.

En je weet:
er gaat niets boven een gewone dag.

De kerstboom mag nog even blijven.

Zo gezellig wakker worden als het 
‘s morgens donker is!

Ik probeer het te rekken tot 
Driekoningen.

Vroeger thuis wist mijn moeder niet 
hoe snel
ze de kerstspullen uit huis moest werken.

Op 27 december werd alles de deur uitgewerkt.

Tja, en dan krijg je dat.
Nee, die boom blijft lekker staan.

Inmiddels in een nieuwjaar.


Gelukkig Nieuwjaar!

Deze collage moest ik vandaag nog even op de foto zetten.

Reach for the stars.

Dat klinkt naar heel veel goede voornemens.

Maar die had ik al eind november toen we ons papiergroepje maakten.

Ik wil heel graag vakercollages maken.
Een eigen stijl erin ontwikkelen.



Morgen eerst Lizzy’s verjaardag vieren.

Het wordt al een deftige oude dame.
Alweer 9 jaar.
Wat gaat het snel.