WAARSCHUWING:
Als je echt van de punten-op-elkaar bent
voor je patchwork dan is dit een
tenenkrommend blogje.
Misschien moet je het dan maar even overslaan. ;-O
Zo, iedereen is nu tenminste gewaarschuwd.
Afgelopen dagen was/is Mevrouw Rafel behoorlijk in de
lappenmand.
Verkouden, een kaakholteontsteking.
Geen zin. Vooral geen zin in iets.
Tjonge wat voelde ze zich zielig.
Het zat op de bank en het zapte.
Maar daar knapt een mens niet van op.
Dus verschanste ik me op mijn ateliertje.
Daar stortte ik me op mijn restenbak.
En stikte alle restjes aan elkaar.
Zonder op de puntjes te letten.
Een log cabin blok uit de vrije hand.
Kijk daar knapt een mens van op.
Wat een kleur, wat een vrolijkheid.
De log cabin is een van mijn favoriete blokken.
Ik zag het blok voor het eerst in 1971 in dit boek.
Kunstig lapwerk heette het hoofdstuk.
Ik had nog nooit zoiets betoverends gezien.
Ik herinner me het nog als de dag van gisteren.
(let op: grootmoeder vertelt!)
Ik kocht het boek op een zaterdag en na dat weekend moest ik de laatste examens doen
voor mijn akte NXII.
"Mam, heb je nog oude lapjes",
tot afgrijzen van mijn ouders begon ik met de constructie van mijn allereerste
log cabin blok.
"Denk je wel aan je examens,
moet je niet nog wat nakijken?"
Maar ik begon aan de puzzel hoe je zo'n blok eigenlijk opbouwde.
Want het boek gaf geen patroon.
Ja, wel voor eenvoudiger lapjeswerk.
Maar daar was ik niet in geinteresseerd.
Trouwens die kussentjes zagen er ook best ingewikkeld uit.
Nee, ik hield het bij mijn log cabin.
Hoewel ik niet eens wist dat ie zo heette.
Het patchwork van toen is allang helemaal versleten en weggedaan.
Maar de liefde voor de log cabin bleef.
En zo eindigde ik met dit flinke blok.
En niet alle puntjes op elkaar.
Ik leerde het rond de eeuwwisseling uit dit boek en
gaf er ook een aantal workshops over.
Overigens konden niet alle quiltsters dit soort werk waarderen.
Ik heb weleens op een open dag gezeten met dit workshopaanbod
waar een mevrouw ging vragen aan de organisatie
of ik ze allemaal wel op een rijtje had....
Nu begrijpt je de waarschuwing aan het begin van dit verhaaltje misschien wat beter!
Dit boek van Gwen Marston stond ook aan de wieg van een
serie quilts die ik "ideosyncratic" noemde.
(ideosyncratic vertaal je het beste met "op geheel eigen wijze".
Een beetje eigenwijs dus).
Dit is een voorbeeld van een blok uit een quilt uit die serie.
In een volgend blogje vertel ik er wat meer over.
Want vrij patchwork is ineens weer actueel
door dit boek.
