Restjesdag.

Er staat een mandje op tafel met allemaal kleine bolletjes 

sokkenwol.

Overigens tot groot plezier van Keesje die ze erg 

leuk vindt als speelgoed.

Van die restjes wol brei ik sokken.

Scrappy socks.

En de quiltsters weten het wel:

Mevrouw Rafel is gek op zoveel mogelijk verschillende

lapjes 

in haar werk.

Deze sokken zijn bijna af.

Alleen nog een teen.

Maar soms is het prettig om eventjes door

te kunnen breien.

Dus startte ik ook maar een restjessok.

Ook maakte ik een paar polswarmertjes af.

Mijn grijze wollen winterjurk knapt er helemaal van op.

En het eindelijk kwam ik weer eens toe aan 

kliederen

met verf.

Of inkt in dit geval.

Die lange strips verwerk ik meestal tot 

labels.

Dat is voor mij een leuke manier om

werk 

te presenteren.

En eventueel zijn ze ook weer heel goed te 

verwerken 

tot een verzameling.

Het was even zoeken. 

Maar deze selectie maakte ik een paar jaar geleden.

Ik ga de strips nog verder opwerken.

Gisteren was ik aan het stempelen met blad.

Want het thema van deze 

verzameling

wordt herfst.

Ik geef toe: soms is het moeilijk om een 

onderwerp te vinden.

Dus ga ik voor zoiets algemeens. 

Kleine dingen.

Wie weet geinspireerd  door het Flow-kalenderblad van 

vandaag pakte ik wat kleine dingen op 

waarmee ik mensen blij ging maken. 

Eindelijk het decembernummer van Quiltnieuws naar m'n

quiltende overbuurvrouw gebracht.

O,o, hij lag al daaaaaaaaagen op de trap.

En ik had een aantal mensen stekjes van de klokjesbloem

beloofd.

Het was echt tijd dat ik ze wegbracht.

Het werden al hele planten.

Door ervaring wijs geworden doe ik er tegenwoordig altijd een

labeltje aan. 

Dan kan ik de stekjes voor de deur zetten als 

de tuinliefhebber niet thuis is. 

En... nee, hij is niet terug.

Mijn hondje Melvin.

Alweer bijna 30 jaar geleden ving ik het hondje op nadat 

het als puppy was mishandeld en verwaarloosd.

O, wat was dat een portret! 

Anderhalve kilo en een echte terrier.

Wat een kleine duvel.

Om de paar weken probeerde hij de macht over te nemen. 

Als ie lief was noemde wij hem Melletje.

Bij stoute buien was het Vinnetje. 

Voor mij was het een trouwe hond maar 

anderen mochten eigenlijk niet in huis. 

Overigens had hij niet zo'n jasje hoor! 

Wel een haarspeldje af en toe omdat hij anders niet kon zien.

Tegenwoordig kun je ook zelf dit soort jasjes breien

voor de hond leerde ik een paar weken geleden 

in de boekwinkel.

(Brr, ik moet er niet aan denken!) 

Maar het kussentje... tja dat kon ik niet laten liggen. 

Labels

Voor een persoonlijk tintje aan een cadeautje is het leuk om zelf

een label te maken.

Dat hoeft helemaal niet zo ingewikkeld.

Hier nam ik een kopie van een foto van mijn overgrootmoeder.

Een stukje washitape... heerlijk spul dat makkelijk scheurbare tape

en een poezieplaatje...

Voort deze label nam ik een bladzijde uit een oud boek en gebruikte een 

stempel met bruine inkt. Weer wat tape en een poezieplaatje.

Eenvoudiger kan niet!

Dit is de achterkant van het kaartje: hergebruik... misschien herken je het:

het zat op de Flow.

Het is trouwens al even geleden dat ik de labels maakte.

Ik gebruikte ze om gehaakte kroontjes aan te hangen om weg te geven.

Papieren maandag.

Mocht je nu denken: "He, die komt me bekend voor". Dan heb je een goed geheugen!

Dit pakje stond ooit op m'n oude blog. 

Het gaat om het labeltje.

Zelfgemaakt.

Van stevig aquarelpapier. 

Waarom zou je veel geld uitgeven voor een leuk kaartje

als je zelf iets kunt maken met wat papier en wat stiften...

Voor Pasen zou je misschien een haas of een ei kunnen maken...

Altijd een passend labeltje bij de hand.

Het cadeautje is trouwens verpakt in een velletje papier uit een 

Japans quilttijdschrift:

Kan ik toch niet lezen!

En mocht 1 tijdschriftvelletje te klein zijn: naai er een paar aan elkaar met de machine.

De slinger is van heel dun bloemistendraad en wat kraaltjes.