Tja, waar blijft de tijd.
Vorige week sloeg ik even over.
Maar heel veel lezers zijn gewend dat er op
maandag een blogje is.
Soms heb ik gewoon niks leuks te melden.
Of ben ik lekker fietsen.
Maar heus, ik ben niet weggewaaid.
Of verdronken.
Wat gemakkelijk had gekund wat de regenton liep over.
Ergens zit een verstopping.
2 jaar geleden was dat ook zo en zat er een
hele walnoot in de overloopbuis...
Nu was het emmertjes legen.
Gelukkig komt de loodgieter morgen bij dag en dauw
het hopelijk verhelpen.
Lekker knus breien.
Dat wil ik in de herfst.
En het breimandje puilt dan ook uit.
De meeste tijd ging echter zitten in het tekenen.
De botanisch tekencursus is weer begonnen.
Alleen het blad links boven is van deze cursus.
De rest tekende ik de afgelopen tijd.
Verder is het hier op het atelier een heerlijke chaos.
Als dit blogje erop zit ga ik eerst ruimen.
Of Keesje en Puck dat zo leuk vinden weet ik niet.
In ieder geval zitten ze nu vredig op de grote stoel.
Meestal is het even
geharrewar wie op de stoel mag en heerlijk
buiten kan kijken.
Lezen gaat altijd door.
Het essay van de maand van de geschiedenis
geschreven door Suzanna Jansen die je misschien kent van
"Het Pauperparadijs".
Eerder schreef ze ook:
"De omwenteling of de eeuw van de vrouw".
waarin de het leven van haar moeder als voorbeeld neemt.
Een moeder die niet werkte en werd ontslagen toen ze trouwde.
Vrouwen in het midden van de 20ste eeuw waren zelfs nog
handelingsonbekwaam.
En velen vonden geen voldoening in het
huisvrouw en moeder zijn.
En raakten zo tja, wij zouden nu zeggen burnout.
In het essay vertelt Suzanna het verhaal van haar moeder
die verschillende keren naar een
rusthuis voor overbelaste huisvrouwen ging.
Eigenlijk kennen veel vrouwen deze geschiedenis wel.
maar het komt me ook wel vreemd voor.
Ik ben anders opgegroeid.
Mijn moeder was heel blij dat ze niet meer
in allerlei baantjes hoefde te werken en
vermaakte zich heerlijk in en rondom het huis.
Nu waren er wel heel veel mogelijkheden
om je te ontplooien.
Er was geld om cursussen te volgen en
hobbies erop na te houden.
Ik ben ook opgegroeid met de het idee
dat een meisje haar eigen brood moet kunnen verdienen.
Nog even het laatste boek dat ik las:
Yesteryear.
Een echte hit.
En wat moet ik daar nu over zeggen.
Een boek over een influenzer.
Een tradwife, godsdienstwaanzin, leugens.
Een vrouw die zich ineens in het midden van de 19e eeuw terug vindt.
Er is geen hond met een staart uit te trekken.
Maar toch blijf je lezen.
Een boek dat pas aan het eind duidelijk wordt.






Geen opmerkingen:
Een reactie posten