Wat een weer!

Vanaf maandag wordt het beter weer.

Tenminste als we het weerbericht mogen geloven.

Hier aan de kust waait het al dagen stevig.

Toen ik vanmorgen in het buitengebied wandelde 

met de hondjes hadden we stevige tegenwind.

Gelukkig tekende ik ooit een jaar lang

365 beestjes.

Dus heb ik voor allerlei situaties wat paraat.

Het is echt weer om binnen te blijven 

en wat gezelligs te doen.

Zo plakte en knipte ik er gisteren lustig op los.

Dat is echt een kwestie van niet te veel nadenken

en vastplakken.

Het gaat over kleur, vorm en compositie.

En het is ook leerzaam.

Mijn eettafel ligt vol met troep.

Vrijdag is mijn vrije dag, 

hoewel ik wel ga koken bij de oude mevrouw.

Ik probeer dan echt wat creatiefs te doen.

Gewoon omdat ik het moet maken...

En niet allerlei achterstallige klusjes in huis te doen.

Gelukkigs het nog geen weer voor de tuin.

Dat doe ik heel graag.

Alleen is de wind spelbreker:

de schutting staat op omwaaien.

Ja, de klusjesman heeft de situatie al opgenomen.

En het kan nog.

Die heeft het gillend druk.

Dus dat wordt wachten en hopen dat de boel het houdt.

Lizzy komt even gedag zeggen.

Volgens mij wil ze heel graag uit! 

Terwijl Puck zijn werk mee neer binnen sleept.

De oude mevrouw mag met recht weer

Oma Tak genoemd worden.

Alle hondjes vinden de takken in haar tuin 

heel leuk speelgoed.

Eentje per dag.

One-A-Day

stond erop de zelfkant van een stukje stof.

Da's een mooi idee! 

Iedere dag wat "nieuws"

maken.

Een tekening,

een collage,

een borduurwerkje.

Maar in het echte leven komt daar niet 

dikwijls iets van terecht.

Hoewel ik ooit een jaar lang

iedere dag 

beestjes tekende.

En in 2011

voor een maand lang een 

mail-art project had.

Een afspraak met jezelf om 

iedere dag iets te maken 

stimuleert wel de creativiteit.

De laatste weken  maak

ik weer wat vaker opdrachten 

uit dit boek.

Ook heerlijk om even 

in-te-tekenen.

Het hoeft niks te worden! 

Opdracht: teken een "trog"

"Trog" woont in het enge bos.

Ha, hij is gewoon nog niet eng genoeg! 

Maar ja, wie kent er nou een "trog"?

Ik kom ze in ieder geval niet tegen 

op m'n wandelingetjes met Lizzy.

Lizzy, die het tussen haakjes

best naar haar zin heeft 

als

enig hondje! 

Maar heerlijk spelen 

is 

fijn om in de flow te komen 

voor ingewikkelder werk. 

Roodkapje met een boekentip.

Zeg Roodkapje waar ga je hene? 

Schreef een van de deelneemsters aan de verloting 

van het Roodkapjelapje. 

Wel Roodkapje gaat naar Suzanne van 

het suuske-suuske blog.

De oude Mevrouw Rafel deed zoals gewoonlijk de trekking.

Nummer 5 van Suzanne kwam als winnende uit de bus. 

Roodkapje heeft altijd een warm plekje in mijn hart gehad.

Dat komt gewoon door het rood hoor.

Als kleutertje was het beslist mijn lievelingskleur.

Roodkapje mocht daarom ook niet ontbreken in mijn 365 dagen 

beestjes tekenen project.

Samen met grootmoeder en later 

de wolf, de jager en de inmiddels geredde grootmoeder

weer vief achter de rollator, 

zorgden ze voor 4 dagen sprookjesplezier. 

Voor grootmoeder en Roodkapje koos ik 

een poezebeest. 

Ik vind ze zo lief maar ben er zooooooo allergisch voor

HATSJOE! 

In dit kader heb ik nog een leuke boekentip .

 De bewoonster van Villa Zeezicht

schreef afgelopen week op haar blog dat binnen korte tijd een tweede poes was overleden. 

En dit kinderboek vertelt het verhaal van een klein verdrietig jongetje 

wiens kat is overleden om tien goede dingen over zijn poes 

te vinden. 

Ik vind het zelf altijd een heel troostend boekje om

te lezen als een huisdier is overleden.

En heb het al dikwijls gegeven als troostcadeautje.

Ik zie mezelf eind jaren '70 nog door Middelburg lopen op zoek naar het boekje en bij binnenkomst vragen:

"heeft U dat is heel wat voor een kat vind je niet van Judith Viorst?"

En dat wel een keer of 5 voordat ik het echt vond.

 Inmiddels had ik bijna de slappe lach had om die gekke lange titel 

Het is volgens mij alleen nog 2e hands te koop.

Maar laat het niet liggen als je het tegenkomt.

Het is zo'n lief boekje! 

Dat verdient een goed huis  

Met blokken spelen.

Afgelopen week heb ik mijn blog wel een beetje

verwaarloosd.

Na zo'n verkouden weekje kost het even tijd voordat mijn huisje 

en het huis van de oude Mevrouw Rafel

weer op orde zijn.

Daarom koos ik voor een overzichtelijk werkje om te doen.

Iets wat niet te veel tijd zou kosten en toch 

af was.  

Dat werd een van de mandjes van de 

Pockets of Posies.

Wat zijn dat toch schattige mandjes. 

Ze zijn DE reden om de quilt te maken. 

Maar vanochtend nog speelde ik voor 

moderne Assepoes! 

Gewapend met emmers sop en borstel en dweil 

ging ik de vloeren van 

woonkamer, gang en keuken en de 

slaapkamer te lijf! 

Alleen stond er als beloning geen koets 

naar het bal klaar.

Maar gleden deze kleurige stoffenclublapjes 

van Birdblocks door de brievenbus.

Jammer dat de muisjes me niet helpen bij mijn

patchwork! 

Zoals ze wel bij Assepoes deden.

Heerlijk dat oranje! 

Altijd een moeilijke kleur om op de kop te tikken.

Lekker herfstachtig ook!

Wat is het weer gezellig  op de bank:

lekker breien aan de bloemensjaal.

Als onze Lizzy er tenminste geen tukje op doet:

Want zo schone slaapster kun je toch niet wakker maken? 

Eindelijk!

Na de 365 beestjes leek het er maar niet meer van de komen: 

Zomaar uit de vrije hand lekker iets tekenen. 

Tot afgelopen dinsdag.

Toen moest het er maar weer eens van komen.

Helemaal alleen kon ik het nog niet:

ik gebruikte een opdracht uit het 2e tekenlab boek van Carla Sonheim.

Dit deel gaat helemaal over fantasiefiguren.

Eindelijk weer eens alle stiften en potloden van stal 

lekker aan het werk. 

Een 365 dagen-project kan heel leuk zijn om je creativiteit te stimuleren.

Bij mij werkte het een beetje averecht! 

Maar het was weer genieten! 

Al snel was de lege tafel helemaal vol met troep, zodat m'n werkplek

al snel niet groter was dan 10 vierkante centimeter. 

Werk in uitvoering.

Ik heb er weer een!

Er zit weer een man op zolder.

En niet alleen op zolder maar ook in het gootsteenkastje, de douche en de meterput.

Vandaag gaat eindelijk de warmwatervoorziening ook op de verwarmingsketel

Dus heb ik geen water, geen gas en kan niks anders doen doen bloggen ;-0

Mijn wanten zijn eindelijk af.

 Ik ben klaar voor de winter.

Ik breide dit eerste paar met donkere kleurtjes wol (Aade Long) 

omdat er in het voorjaar geen andere kleurtjes voorradig waren en het wel makkelijk is voor

honden-uitlaat-wanten als ze niet al te besmettelijk zijn.

Maar daardoor komt het patroontje ook niet goed uit.

Nu ga ik het zelfde patroontje uit Estse wanten van de Dutch Knitters

nog even in een ander kleur proberen.

Zo dat is weer een leuk beginnetje.

Met het derde blok van Scandinavian Christmas gaat het minder voorspoedig.

Ik moet o.a een engel appliqueren en die heeft rare schoentjes.

Ze wilde liever leuke ballerina's dan die gekke puntschoenen... vertelde ze me.

Ze vond die stik op haar jurk halverwege ook maar niks en is nu heel blij met een kantje onderaan en 

 een kanten kraagje...

Trouwens die leuke gestreepte kousen maken haar ook wel wat vlotter...

Nee, dat blok is nog lang niet af.

Dat zou ik nu mooi kunnen doen maar... 

Oh, de verwarmingsmonteur is al klaar.

Het is pas bij elven! Heerlijk.

Ik vond die losse geiser altijd maar gevaarlijk omdat hij de lucht uit de ruimte haalt waar hij staat...

Gauw een emmer sop maken en gaan ruimen. 

En niet vergeten:

Vanavond om 9.00 uur is er weer de Great British Bake Off. Op BBC 2.

Ik kan me er echt op verheugen.

Er wordt dan ook heel wat afgekliederd...

O ja, ik had wat vragen over het geborduurde boompje uit het vorige blogje.

Dat is geborduurd met 1 draadje DMC. 

Sssttt...

Niet verder vertellen hoor! 

Nou, je ziet het zeker al: ik kon mezelf niet beheersen.

Ik moest en zou een proefblokje maken van de mandjes van Pockets of Posies.

En ik had me nog zo voorgenomen...

Tja, het bloed kruipt waar het niet gaan kan. 

Overigens wil de keuze voor een rood ruitje niet zeggen dat de quilt die richting uit gaat.

Het plaatje is nog niet compleet in m'n hoofd. 

Ondertussen moet die arme Camille maar geduldig wachten totdat ik aan het borduren sla.

Je ziet ik ben nog geen steek verder gekomen.

Maar ...

met m'n rechterwant gaat het de goede kant op. (De linker is al maaaaaanden af!) 

De herfst lijkt echt begonnen. Wat een  water valt er! 

Ik begon echt visioenen te krijgen van mistige koude novemberochtenden 

waarop ik zonder wanten de hondjes uit zou gaan laten. 

Inmiddels ben ik zover dat ik alleen nog de duim hoef te breien. 

En

om iedereen even te op te vrolijken:

Dit konijn uit de 365 beestjesserie denkt zo het zijne van al die regen! 

Voorbij?

'T is weer voorbij die mooie zomer! (Nee toch?)

In ieder geval lijkt het wel herfst! 

Aan het begin van de middag ben ik helemaal doornat geregend.

Voordat ik thuis was stroomde het water uit m'n kleren...

Maar goed, binnen is het droog en gezellig!

Afgelopen week heb ik gebreid voor 3! 

Van mezelf moest ik iedere dag 4 toertjes breien aan m'n want.

Stel je voor dat de winter invalt... dat zou toch lastig zijn.

Voor al dat breiwerk heb ik wel de hulp ingeroepen van m'n kleine breistertjes...

Wat een geluk al die 365 beestjes!

Ik breide deel 23 van Jookies breirol.

Jammer genoeg is ie weinig fotogeniek! Hoe krijg ik hem toch aantrekkelijk op de foto? 

Ik heb er wel 10. En dit is echt de beste. ;-(

Rafeltje trekt toch het meeste naar haar pinwheelbreiwerk.

Ik geef het toe. Ik ben gewoon verslaafd. 

Aan deze ontspannen manier van breien.

Altijd recht. Ik heb een hekel aan averecht breien.

Dat komt voornamelijk omdat ik mezelf breien leerde.

Op een tunische haaknaald (1 naald!!!) met rode wol en de 3 jarige Anny stond te stampvoeten omdat ze geen lang end kreeg!!! 

Naast breien waren er de onvermijdelijke boodschappen.

Kijk eens wat m'n hofleverancier nu weer heeft:

het leukste washi tape van de hele wereld

en

schattige stempels voor een heel klein prijsje! 

Daar ga ik straks mee spelen.

Eerst nog wel stofjes aaien! 

Ik regende naar de Quilthoeve. Voor lichte stofjes en een paar andere... wie kan er weerstand bieden aan zoveel lekkers, voor m'n mandjes.

Die koop ik in kleine beetjes in.

Ik ken mezelf. Kleurige stofjes heb ik te over.

Licht bijna niet. Bijgelovig als ik ben denk ik dat de quilt alleen de eindstreep haalt als ik maar niet te veel lichte stof in voorraad heb. Die lijmpen wil ik toch ook eens proberen. 

Zulke handige hulpjes waren er 25 jaar geleden toen ik voor het eerst les haalde bij Ted Storm nog niet!

Papieren Maandag.

Vandaag weer eens een ouwetje. Een van de 365 beestjes van verleden jaar! 

Speciaal voor Fleurtje!

Of heet ze nou toch Floortje? Ja, ik weet het, het is vreselijk onattent van me... maar ik weet het nooit! 

Want, de poes van de buren, het zusje van Freek heette Floortje,

en het oppashondje iets verder in de straat heet Fleurtje, net als die leuke beagle van T. Of heette die nou Floor? Nee, dat was Fleur...

Nou je ziet het: ik haal ze allemaal door elkaar. 

Ik begin een beetje te lijken op de oude mevrouw hier uit de buurt waar ik afgelopen

zaterdag even mee op liep. Zij zei: "Kind ik ga bij de wijnboer weer terug naar huis, want ik heb storing in mijn hersenen! Anders raak ik de weg kwijt."

Prachtige he, ze is af en toe wat in de war, maar weet het zelf heel goed. (Wat op zich vreselijk is voor haar!) Maar die storing... heel mooi gevonden.

Maar het gaat hier om Fleur en haar vrouwtje R. 

De meeste van de vaste bezoeksters van de Westlandse Bee kennen het hondje wel.

Eerlijk gezegd is het onze onofficiele mascotte.

Nou, die kleine ongeluksvogel is dit weekend ongelukkig gevallen en heeft een van haar pootjes ernstig bezeerd.

Vanmorgen was ze bij de dierenarts voor een operatie. 

En daarna gaat ze zeker 6 weken in het gips.

Nou, dat verdient toch wel een:

VAN HARTE BETERSCHAP! 

En wie weet komt Fleur de volgende keer wel in zo'n hippe kleine-hondjes-tas.

Een pop met vlechtjes...

Als klein meisje was dit Sinterklaasliedje toch echt met stip mijn nummer 1. Waarschijnlijk omdat het ook goed te begrijpen was waar het eigenlijk over ging. Zojuist hoorde ik op de radio nog iemand spreken  (ja, daar praat men niet, daar spreekt men) over Sintliedjes. En zo kwam ook Sinterklaas kapoentje langs. Nu is een kapoen een gecastreerde haan.  Dat ging mij als kind natuurlijk boven de pet. Bovendien noemt men hier een lieveheersbeestje ook een kapoentje. En wat Sint en een lieveheersbeestje nou weer met elkaar te maken hebben? Maar die pop met vlechtjes, daar kon ik me wat bij voorstellen. Als poppenmoeder wilde ik het aller, allerliefste een pop. Met of zonder vlechtjes.

Die poppen kwamen altijd in schattige kartonnen doosjes. Een paar jaar geleden maakte ik voor Sintnicolaas wat surprises. Een daarvan was een popje -zonder vlechtjes- in een ouderwets kartonnen doosje (2 theedoosjes van hun bovenkant ontdaan, aan elkaar gelijmd en beplakt met papier). Het hele en halve konijn sierden ook pakjes op. Het idee van die konijnen kwam uit een Marie Claire idee.

 Hier het kleine dametje in close-up. Als uitgangsbasis gebruikte ik een poppenpatroontje van Tilda dat ik verkleinde en vereenvoudigde.

Ook in de serie 365 beestjes kwam het liedje terug. Als je nog Sint moet vieren vanavond: heel veel gezelligheid. En wie weet krijg je een pop met vlechtjes of een nieuwe jurk, een net met kaatsteballen zodat je eindelijk kunt leren om -met de 3 te ballen- of minstens een banketletter! Veel plezier!

Praten en breien

Volgens het spreekwoord gaat dat niet samen. Maar bij het laatste breirolpatroontje lukte dat wel.

Het was dan ook niet zo moeilijk. Het lijkt me wel leuk voor een winterse muts. Maar... daar heb ik helemaal geen tijd voor! Mijn breivakantie is weer over zoals je ziet (ZUCHT) en iedere avond brei ik een uurtje aan de rand van m'n sjaal. Maar in 2 avonden kom ik niet eens helemaal om.

Eigenlijk zou ik de hulp in moeten roepen van dit ijverige tweetal:

Die zitten dag in dag uit te breien. En... och heden alweer geitjes... Nou ja het is hier dan ook geitjesweek! Maar 't toch wel gemakkelijk hoor een jaar beestjes tekenen. Voor iedere situatie is er wel een passende illustratie...

Sinterklaas bijvoorbeeld, al is dat misschien een beetje vroeg! Maar praten en breien was het ook gisterochtend op de Bee van de Quilthoeve (klik) en hier kun je zien hoe gezellig het was  (waar zit Rafeltje?)en wat een mooie nieuwe lesruimte ze hebben. Ik praatte en werkte meteen driftig door aan dit werkje:

Ja, ik geeft het toe, ze is een beetje scheel en er is wat mis gegaan met het kantje van haar jurk, maar och, voor een hartje kan het ermee door.

Ik kocht ook nog deze 2 lieve lapjes. Rode ruitjes, in dit geval rode gedrukte ruitjes spaar ik en dat blauwe stofje met de bloemetjes is gewoon zo lief, dat komt nog weleens te pas!