Hoe is het spreekwoord ook al weer?
Iedere dag een steekje is een hemdsmouw in het jaar!
Nou, dat deed mevrouw Rafel afgelopen week.
Ze ging ervan uit dat als ze regelmatig
zou werken al die halfaffe dingen
wel ooit af zouden komen.
Een voorpand van het vest af is.
Kijk, nu nog maar een voorpand en 2 mouwen.
En ook de wollen grannies werden weer aangevuld.
Ik moet er wel een beetje om l;hen.
Want bij dat regelmatig werken kwam ook nog
een rondje fietsen.
O,o, dat zorgde er zelfs voor dat er verleden week geen
maandags blogje klaar stond.
Het heeft afgelopen week 1 keerje geregend.
Precies op die maandagochend en precies
op de tijd dat ik ging oefenen.
Ja, toen ik naar de schuur liep spetterde het een
klein beetje.
Maar vooruit: fietsen.
Nou, ik was doorweekt.
En zo verschrikkelijk laat dat ik maar een
weekje het bloggen oversloeg.
Ook vandaag was het er bijna bij ingeschoten.
Met Puck en Keesje maakte ik het dorp onveilig.
Wat was het druk.
En wat een troep op de kleedjesmarkt.
Maar ook zo gezellig.
En nee, we deden geen spectaculaire vondsten.
Al zouden de hondjes wel heel rijk kunnen
worden als ze per knuffel betaald werden.
Want daar zijn ze heel gul in.
En natuurlijk ik las ook.
Het tweede deel van Corina Bomann
van de Rozenhaagserie.
Over de vrouwen die een opvanghuis voor vrouwen willen oprichten.
Dit was weer een echte Bomann zoals we die kennen.
Hij moest uit!
En nu:
eerst alles klaarzetten voor de tekenles van morgen.
Alweer de een na laatste.
Officieel heet het botanisch tekenen.
Maar ik hou het op natuurtekenen zoals ik pas ook schreef.
Zo helemaal precies hoeft voor mij niet.
