dinsdag 19 november 2019

Zwabberen.

Ik loop een beetje te zwabberen 
met de dingen die ik aan het doen ben.

Beetje breien,
beetje tekenen,af en toe een Fleurhexje.

Ik heb het nog steeds razend druk.

En ik lijk wel een administratiekantoor! 

Alles moet tegenwoordig digitaal.
En met de hulp voor de oude mevrouw
komt er ook een hele berg administratie bij.

Zit al zoet een uur gegevens in te vullen.

Maar ik ben er nog hoor.

Sterker nog: 


Ik breide een muts in 1 avond!

Nou ja, muts, mutsje.


Ik vind het heerlijk om even te knoeien
met wat draadjes.

En het is ook heel ontspannend.

Deze popjes vond ik op het internet.
Er staan ook patroontjes van op Ravelry.

Maar ik dacht dat het zo ook wel kon.

En het is heel leuk om te doen.

dinsdag 5 november 2019

Even rust.


Ziet dat er niet super uit? 

De zee bij Ter Heyde
vorig week dinsdag

toen het zulk mooi weer was.


Hoewel het maar 6 km is tot de kust
ga ik maar heel weinig naar zee.

Veel te weinig.

Het is ook wel zo dat ik liever niet alleen ga.
Dat voelt niet veilig. 

Hoe kwam ik daar ineens?

Wel de oude mevrouw kreeg 
respijtzorg.

Daar in dat kustdorpje.
In een stokoud verzorgingshuis.

Die respijtzorg is nog in de pilotfase.
En nog niet door het hele land beschikbaar.

Hier in Westland wel.
En het was even een uitkomst omdat ik die 
zorg echt niet meer aankon.

Nu gaat het lopen weer wat beter en is moeders weer thuis.

Ze is heel goed verzorgd daar in Strandgoed.

Maar is toch wel blij dat ze nu weer thuis is.

De verzorging vraagt nog steeds behoorlijk  
wat tijd.


Dus quilt Fleurtje zit een beetje in het verdomhoekje.

Ik probeer af en toe een hexjesbloemetje te maken.

Maar ik loop nu al lekker achter.
Deze week komt deel 3 alweer.


Ik heb er wel een superblikje voor.

De koekjes kwamen uit Engeland.

"Brexitkoekjes"

zei de Engelse familie.

Verder doen we niet aan politiek.
Niet op het blog.
En verder ook niet.
De meningsverschillen zijn daarvoor te groot. 

En even rust...
is er ook niet bij.

Het is 11 over 9 's avonds.
De droger is klaar,
De wasmachine heeft een nieuwe lading was klaar.
De grijze bak moet nog naar buiten.
De administratie moet nog.

En lekker hoor:
Lizzy springt een plant uit de vensterbank. 
Even rust....
Waar  is de stoffer en blik? 







vrijdag 25 oktober 2019

Een roerige week.

Die roerige dag van vorige week 
ging over in een hectische
week.

 Er was echt geen tijd voor een blogje.

Die val van de oude mevrouw
viel achteraf helemaal niet mee!

Ze bracht de nacht zelfs gedeeltelijk
op een salontafel door.

Eerlijk gezegd vind ik het wel 
.een opruiende krantenkop.

102 jarige ligt nacht op salontafel! 

Zo is het momenteel in Nederland met de zorg gesteld.

Er zijn geen opvangbedden meer.
Omdat er geen verzorgingshuizen meer zijn.

De huisartsenpost zat met de handen in het haar.
De huisarts wist geen raad.
Er zijn nauwelijks crisisbedden in Westland.

Dus werd het een weekje aanmodderen.

Nu is er even lucht.

En nu niet zeggen dat ik niks heb proberen te regelen.
Ik ben al anderhalf jaar bezig met 
langdurige zorg regelen.

En zelf heb ik zoals je wel weet
een krakkemikkige gezondheid.


Even uitblazen met een Fleurtje bloem.

O,o, ik was nog wel zo van plan om 
met Fleur niet achter te gaan lopen!

Maar nood breekt wet.


Ik kom even bij met koffie en een kaarsje.
Het is weer gezellig in huis.
Buiten waait het stevig.
Tot grote vreugde van Puck die niets anders doet 
dan blaadjes vangen in de tuin,
terwijl Liz het allemaal een beetje aankijkt.
Die jeugd van tegenwoordig toch.



woensdag 16 oktober 2019

Een roerige dag!

Zeg dat wel.

De radio gebruikte deze woorden
op de dag dat 
de boeren alles weer eens vast zetten!


Zouden zij er ook over praten?

Het lijkt me geen rustig gesprek.


Nee, dan gaat het er hier wat gemoedelijker aan toe.

Beestjes van restjes.
Een van mijn specialiteiten.

Een restje papier 
is altijd goed om mijn inspiratie 
aan te wakkeren.


En... hij is er weer:
de Flow voor paper lovers.

Dus om materiaal hoef ik niet verlegen te zitten.

Een roerige dag!

Ik was vanmiddag net thuis toen de
oude mevrouw belde.
Gevallen.
Gelukkig wist ze de telefoon te bereiken.
Ze wil geen personenalarmering.

Maar nu zal ze wel moeten,
Zo gaat het niet meer.
Dit keer ging het nog steeds goed.
Hoe het nu is weet ik niet.
Ik ga zo weer langs.

En: ik vertelde het nog niet eerder,
maar we hebben onze 3 1/2 uur hulp 
gehouden.
Waarschijnlijk door alle opschudding die we 
maakten.
Want hier in Westland gaan de meesten 
toch terug in uren.


Van Fleurje is deel 2 binnen.

Lekker de bloemetjes buiten zetten.
Daar is het nu echt weer voor.
Gezellig binnen met een kaarsje.

Inmiddels gaat het weer goed met de oude mevrouw.
Ze belde net.
Ze heeft haar enkel verzwikt.
Alles valt dit keer weer heel erg mee.

Toch blijft het een roerige dag.





woensdag 9 oktober 2019

Petieterig.

Er moest afgelopen weekend nog 
1 Fleurblokje.


Met Poeh.

Dat werd nogal klein!


Gelukkig zijn er ook blokken
met 
een extra randje.
En daar knapte 
Poeh ongelofelijk van op.


Tegenwoordig is werken op mijn atelier
een reis met hindernissen!


Puck gaat heerlijk onder mijn stoel liggen.
Het allerliefste op mijn voeten.
Maar ja, dan kan ik niet op de machine naaien.
Die hond heeft poezenbloed hoor ik wel.
Hij kruipt ook heel graag tussen m’n benen door! 

De gansjes gaan met de machine.
Ik las dat Susan het ook deed.
Dus dan doe ik het lekker ook!

Jammer dat mijn handen zo achteruit gaan
want het liefste werk ik met de hand. 




donderdag 3 oktober 2019

Fleurtje.

“Fleur kom je spelen?”


Het lukt aardig om regelmatig aan Fleur te werken.

Ik heb er erg lang over getwijfeld 
of ik het nog wel zou doen,
zo’n grote quilt maken.

Er zijn zoveel dingen die aandacht vragen.
En ik vind veel dingen leuk om te doen.

Maar 

lekker een uurtje een klein werkje doen
blijft leuk.

Met iedere maand een haalbaar hapje 
moet het te doen zijn.

Ik kijk alweer uit naar volgende week.
Deel twee.

Fleur was en is ook een gewilde meisjesnaam.


Het doet me denken aan begin jaren 70.
Op de tv was toen de serie
“Kijken naar kinderen”
en dat was bijna verplichte kost voor een
aankomende juf.

Er was rond die tijd ook een upstairs - downstairs 
achtige serie: The Forsyte Saga.
Daar kwam ook een Fleur in voor.

Ineens was het een gewilde naam.

En nu nog:
m’n buurtjes passen iedere week op 
hun kleindochter Fleur.

En op de shortlist van 
een-leuke-naam-voor-een-meisjeshond
stond Fleur op 3.

Lizzy werd het.
Op twee stond Kitty,

En echt: eigenlijk is Liz een echte Kitty.

Kattig en koket.
Nog steeds.
En bijna al 10 jaar oud.

Nee, Fleurtje komt er wel.
Aan mij zal het niet liggen.

donderdag 26 september 2019

Kumihimo.


Het regent!

Het regent!

Dat wordt dus binnenspelen.

“Je lijkt wel een kleuter” zei de oude mevrouw
toen ik vanmorgen bij de koffie
een werkje tevoorschijn haalde.

Echt iets waar moeders vroeger hun
kinderen op 
een regenachtige dag mee bezig hielden.


Ik had mijn kimihumo schijf meegenomen
om een koord te vlechten.

Mijn plan is om wat meer te gaan doen met
tapestry haken.
Daarover vertel ik wel in een volgend blogje.

En door die leuke gehaakte tassen moet een koordje.


Die schijf (je hebt ook vierkanten voor platte koordjes)
zijn echt van die dingen die
je weleens op een beurs koopt.
Weglegd.
En dan ineens ga je er op een
regenachtige dag 
mee aan de slag.

Kimihumo is Japans en staat voor
vlechten en koord.

Het is echt niet moeilijk.
Dikkere koorden zijn ook mogelijk.

Een patroontje en hoe het werkt:
You Tube 
staat er vol mee.

Zo ik ben vandaag weer zoet.