maandag 17 juni 2024

Niet verder vertellen.

Zachtjes!

We houden het nog even voor onszelf:

Mevrouw Rafel wil na de blauwpaarse hexjes quilt ook een

rode maken.


 Voorlopig is het alleen nog stofjes sparen,

En af en toe alvast een stapel hexjes rijgen.

Maar alles is nog pril.

En ze denkt dat rood een uitdaging wordt.

Meer dan blauw.

Wordt het meer naar de oranje kant.

Of komt er veel paars in?

De ervaring leert dat de quilt zelf dat min of meer 

dicteert.

Net zoals de stofjes die ze heeft.




Voorlopig maar over naar de orde van de dag.

Opstaan met een zonnetje.

Een verleidelijk zonnetje in het atelier.

Maar wat is het koud en somber.


Afgelopen nachten sliep ik zelfs met deze 

quilt

als extra dekentje op bed.

De huisjesquilt uit 2000.


Met uit de hand geknipte huisjes.

Ik was toen bezig met een serie quilts waarin ik 

heel vrij ging werken.

Dat werd niet door iedereen op prijs gesteld.

Ooit werd er na een cursuspresentatie

nagevraagd

of ik wel goed bij mijn hoofd was.

Tenminste: zo kwam het bij mij over.

Ik wil niemand voor het hoofd stoten.

En nu was dit nog niet eens heel erg vrij.

Het was een leuk weerzien.

Vooral het stofje aan de linkerkant van het blok.

Daar maakte ik in de vroeg jaren 70 een jurkje van.

Wat was die stof duur,

35 gulden per meter.

Ik weet nog dat ik met mijn vader in de stad was

om wat op te halen.

En daar was de stof.

In de etalage Bij Van Dam.

Ik werkte al een paar jaar en het onderwijs verdiende toen best goed.

Maar ik vroeg echt aan mijn vader of dat wel

verantwoorde was.

Ik was immers druk aan het sparen voor een huis.

Maar goed: dat huis kwam er ook. evenals een mooie herinnering

aan een geliefde jurk.







maandag 10 juni 2024

Met papier.

Mevrouw Rafel heeft een nieuwe verslaving:

EPP.

Nee, gelukkig geen enge ziekte.

Maar een liefde voor 

Engels Paper Piecing.

Lapjes naaien om kartonnetjes dus.



Hij is af: de top van de door 

Kate van het laatste huiselijke huis

geinspireerde quilt.

En nu wil ik meer.


Een bloementuintje moet het worden.

Het is zoals iemand op de Bee zei

zulk opgeruimd werk.


Als je eenmaal de lapjes hebt geknipt 

is het heerlijk overzichtelijk.

En allemaal stipjes.

Ik ben gek op stipjes.

In mijn slaapkamer heb ik zelfs een wand met stippen.

De woninginrichter vraagt vaak of hij de wand al over moet komen behangen.

Want hij werd al duizelig bij het plakken/

Maar voorlopig niet hoor.

Wat een vreselijk weer is het vandaag.

De hondjes liggen in de keuken te drogen.

Het lijkt nu wat minder hard te gaan regenen.

Snel de regenjasjes aan en gaan! 

Tot volgende keer.







 

maandag 3 juni 2024

Rommelig.

Ik ben bang dat dit een rommelig blogje wordt.

Het was een rommelige week.

Mevrouw Rafel was jarig.

Nou, gauw dan even: 75.

Oei, het deed geen zeer.

Maar het is zo'n rare mijlpaal.

Ineens loopt je rijbewijs af.

En moet je daar achteraan.

Ja, het mag weer.

Ik had in het tuincentrum ruzie met een winkelwagentje.

Dat ding was stijf verroest.

En reed niet.

Ik moet zeggen dat de lol er snel af was.

Met 2 hondjes en een levensgrote hortensia

kiepte het ding om nadat de wieltjes blokkeerden.

En het personeel stak geen poot uit.

Nou dan heb je het spel op de wagen.

Dus ga je naar de Intratuin in 's Gravenzande;

let goed op welk wagentje je kiest want 

anders wordt het een ongemakkelijk tripje.

Zo. Dat was dat.


Nu eerst maar eens in de foto app duiken.

Kijk, dit portretje is nog niet af.

Maar ik vond het eigenlijk zo ook heel mooi.

Voorlopig laat ik het even zo.

Maar gelukkig was er tijd om te tekenen en schilderen.




Na lang aarzelen plakte ik dit portretje toch maar op mijn dagboek.

Nee, niet moeders mooiste.

Maar de boog kan niet altijd gespannen zijn.

Ik deed het ook na lang er over nadenken.

En plakken: dat doe ik dit soort borduurtjes 

meestal met gelmedium.

De laatste tijd koop ik dat bij de Action.

Goed en niet duur.

Er staat hier nog een restje in een pot van Talens,

zelfde hoeveelheid, 

die zeker 3  keer zo duur was.

Gel medium gebruik ik ook om collages mee 

op te plakken.

Het resultaat is altijd erg mooi vlak.


Een werkje voor bij de tv of buiten is altijd handig.

Om dat ik nog heel veel wol over had zette ik maar weer 

een pinwheelsjaal op.


En ook de restjesquilt kreeg er weer wat blokken bij.



 

maandag 27 mei 2024

Rozen.


Ik zou bijna vergeten waarom dit  blog rafels en rozen heet.

Toen er in de tuin nog een pergola was 

bloeiden 

in de tuin om deze tijd altijd de 

New Dawn rozen.

Er staat nog wel een struik.

New Dawn rozen zijn ramblers.

Dus willen ze hele lange uitlopers maken.

Dat gaat niet meer.

Dus hou ik ze kort.

En dat lukt ook.


In mijn kleine achtertuin staan nog meer rozen.

Waaronder een prachtige witte Sneeuwwitje.


Deze week volgde ik een leuke workshop

kunstboekje maken.



Het was zo leuk dat ik er thuis nog wat maakte.

Met gekleurd papier uit verschillende

Flow's boeken voor Paper Lovers.


maandag 20 mei 2024

Roetzwart.

O, wat ben ik laat vanmorgen.

Het zat een beetje tegen!

Het goot! 

Maar de hondjes en mevrouw Rafel zijn niet van suiker,

dus regenjasjes aan en lopen.

Al gauw waren we helemaal doorweekt.

En wat is er nu leuker dan ook nog eens heerlijk

te gaan graven in pikzwarte grond.

Dus kwam Puck onder de blubber thuis.


Gelukkig heb ik tegenwoordig een geweldige

wasbak. 

Een gigantische industriële gootsteen

waar de hondjes perfect in passen.

Alleen vraagt dat wel een partijtje vrij worstelen.

Want Puck vindt wassen vreselijk.

En je snapt: schone hond:

kleddernat washok.

Dus aan de slag met sop en dweil.


En ik ben toch al zo ijverig.

Lekker restenblokjes stikken.

Het worden ook wel Terry-blokjes genoemd.

Want Terry Rowland

zette de color wash scrap quilt op You Tube,


Ik maakte deze week ook nog een 

schattig boekje.

Met de no sew methode.

Ook te vinden op You Tube!

Hoe deden we dat vroeger eigenlijk.

Nu leren we daar van alles.

Vroeger ging je naar een gezellige cursus,

Ik merk dat er toch minder zijn dan vroeger.

Gezellig met elkaar in plaats van achter een scherm.



Voor de kaften gebruik ik oude 

portretjes.


En zo wordt het een hele verzameling..



 

maandag 13 mei 2024

Eindelijk!

Ik sta verbaasd van mezelf.

Twee dingen in dezelfde week af.

Het is meer dan een wonder.


 Allereerst de pinwheelsjaal.

Eindelijk af.

Voor bij mijn blauwe wollen mantel.

Ha, als er iets is wat ik nu niet aan wil is het 

een warme mantel.

Pfft. Het is hier aan de kust benauwd heet.

Vanmorgen vroeg nog wat regen.

Hier op het atelier is het om te puffen.

De zon is er net af.


Ook allemaal aan elkaar; alle hexjes.

Wat een klus was het om die grote blokken van ongeveer 

50 bij 50 cm 

aan elkaar te zetten.

Vooral de lange naden.

Ook omdat de papiertjes in de rand er nog in zitten.

Ik weet nog niet goed hoe ik de border ga maken.

Mijn allereerste patchwork project was ook gemaakt van

hexagonnen.

In de jaren 70 kocht je een lap randstof.

elastiek bovenin, een zoompje.

In een half uurtje had je een nieuwe lange zwieberrok.

Op een keer had ik nog wat stof over en met 

2 effen lapjes maakte ik een schattig hesje,

Het vervelende was dat de stofversierlerares

op mijn werk dat ook zag.

En een maand later liepen alle Inas leerlingen

ook met een zelf ontworpen hesje.

O, nu moet ik even uitleggen wat Inas was.

Inas staat voor inrichtingsassistente.

Een 2 jarige opleiding die je kon volgen na 3 jaar huishoudschool.

Vaak ging je na deze opleiding de verpleging in.

Mijn inspiratie haalde ik uit het boekje:

Lapjeswerk.


Een uitgave van Vermande uit IJmuiden.

Dat was ook de uitgever van het blad Bijvoorbeeld.

Wat is het jammer dat ik die tijdschriften niet meer heb.

Zo heerlijk 60 en 70er jaren.

Even meekijken in het boekje:



Ook lapjeswerk. 

Met onregelmatige vormen.



En een heerlijk ouderwets plaatje met uitleg over quilten. 

O, de wasmachine is klaar.

Even de droger vullen en snel het bed afhalen

zodat de volgende lading erin kan.

Volgende week meer.



 

dinsdag 7 mei 2024

Wolken.

Eigenlijk heb ik niks spannends te melden.

Er zijn van die weken dat er helemaal 

geen werk uit mijn handen komt,

terwijl ik het nog zo van plan was.

Ja, ik zit de hexjes aan elkaar te zetten.

Spannender dan dat wordt het niet.


Misschien komt her wel omdat ik 

eventjes

met mijn hoofd in de wolken was.


In Kunsthalte 6 

hier in het dorp is een tentoonstelling van het werk van

Elly van Baalen en Coby van Buuren.

Met een geweldige installatie waar je doorheen kunt lopen.

En dus de wolk waar je even in kunt staan.

De Kunsthalte vindt je aan het Zuideinde.

En de tentoonstelling is geopend op 

zaterdag en zondag van 13.30 tot 16.30 uur.