maandag 22 juli 2019

Op reis.

Dat past wel goed in deze vakantietijd.
Op reis gaan.

Jammer genoeg ben ik helemaal geen reiziger.
Een echte huismus,
dat is Rafeltje.

Nee, ik blijf lekker thuis.
Heerlijk in mijn eigen bed.
mijn eigen spulletjes.
Geen stress, geen dingen eindeloos regelen.

Ik doe gewoon leuke dingen thuis.

Naast het schilderen wil ik meer 
tijd nemen om te borduren.

Al een tijdje volg ik de Engelse 
textilestudygroup.


Zo vond ik ook dit boek van 
Shelley Rhodes.

Zij werkt niet alleen op stof.
Ook op papier.
En haar manier van werken spreekt me wel aan. 


Afgelopen week was ik een middagje bezig om zelf
kwasten te maken.

Ha, dat is echt iets voor mij.

Takjes, latjes en stokjes omtoveren tot 
bijzondere kwasten.

Cola pennen noemt Shelley het in haar boek.
Om dat de "kwast"
gemaakt wordt van een colablikje.

Je kunt natuurlijk ieder blikje nemen! 


Dan is het speelkwartier nog lang niet over! 

Nee, dan wordt het pas echt spannend.

Lijnen trekken met die leuke kwastjes.
Ik zie wel waar het eindigt.

Uiteindelijk moet er wel een onderwerp uit rollen
dat de lading van het werk dekt.

Veel borduursters werken met de
natuur als inspiratie.
Maar soms vind ik dat ook wel een beetje 
saai.

Voorlopig geniet ik nog van mijn materiaalonderzoek.

De Engelse textielstudiegroep vindt je 



maandag 15 juli 2019

Jarig!

Het is een beetje een traditie geworden!


De verjaardag van de oude Mevrouw Rafel ook vieren 
op het blog. 
Veel wensen heeft ze niet meer.

Maar zo'n gezellige bos van De Pluktuin
weet ze altijd weer te waarderen.


Ooit was ze een jong meisje.
Hier links op de foto.
Met kort haar.
Net als de vriendin van haar zusje.
Die staat rechts op de foto.
Was een jaar ouder.
En ze heeft nog vlechten!

Mijn moeder liet haar haar afknippen,
ze vroeg het aan haar vader
die het best vond en zei dat hij zaterdag de kapper
wel zou betalen als zij direct wilde gaan.

Haar moeder vond dat korte haar maar zozo!

Dus staat trots te wezen met haar korte koppie.

Hoe oud ze ook weer werd?

102.

Om zichzelf te trakteren kocht ze een nieuwe 
duwrolstoel.

Onze oude van de Gemeente is inmiddels 23 jaar oud
en valt bijna uit elkaar.
Die is trouwens van mij.
Nog uit de tijd dat mijn dermatomyositis erg actief was. 

En er eentje aanvragen via de WMO?

Pfft: we hebben al genoeg te stellen om voldoende hulp te krijgen...

Als het kan lossen we het zelf wel op! 

Ik ga dat ding even in elkaar zetten.
En het uitje is ook al gepland:
aan het eind van de straat is een watertoren.

Daar staan inmiddels 5 stinkende grote varkens!
Ja,midden in het dorp.
En dat wil ze weleens zien. 



maandag 8 juli 2019

Oeps!


Tja, wat moet ik er nou van denken?

Ik vond deze foto van een borduurwerk
dat ik een jaar of 10 geleden maakte
terug in Pinterest als het werk van Sue Dove.

Nu was haar werk wel mijn inspiratiebron.
Maar het was  beslist niet zo 
dat ik haar werk een op een wilde namaken.

Ik beschouwde het als een echte Anny.

Moet ik er trots op zijn?
Of moet ik me schamen dat ik blijkbaar iemands werk namaak?

Ik weet het niet.


Wel dat ik Sue"s boek
"Painting with stitches"
heel graag gebruik als inspiratie.

Het is een van die boeken die ik zorgvuldig
bewaar en uit de kast haal 
om eens even te kijken 
hoe ik een borduurwerk 
eens zal aanpakken.

Haar stijl spreekt me erg aan.


Dit geborduurde geitje zit op mijn huidige dagboek.


En ook nieuw borduurwerk 
zoals linksonder 
maak ik in dezelfde stijl.

Het boek kreeg ik trouwens ooit van haar van
het nuttig en fraaiblog.
Wat ik gedaan heb om het te verdienen weet ik niet eens meer.
Wel dat het een cadeau voor het leven is!

Ik denk dat ik het maar als een compliment beschouw.

Sue schijnt nog steeds te borduren.
Maar vooral aan rug hooking te doen.

Ik weet zo snel geen goede Nederlandse vertaling.
Het heeft iets van tapijt knopen 
maar niet het smyrnawerk dat wij kennen.

In ieder geval is het volgens mij hier geen populaire techniek.

De beeldtaal die zij daarin gebruikt is 
echter wel dezelfde als in het vroegere borduurwerk.  



dinsdag 2 juli 2019

Zomerstand.

Het lukt me deze zomer maar niet om in de 
zomerstand 
te komen.

Waar het aan ligt weet ik niet.

Misschien heb ik die mooie zomer van vorig jaar 
nog te veel in mijn hoofd. 


Er is regelmatig tijd om even lekker in de zon te zitten
met een werkje en koffie.

Puck  komt er gezellig naast.
Nog nooit een hondje gehad dat zo op 
de bank buiten naast me kroop.

Binnen mag het niet meer sinds de nieuwe bank er is.

En zo komt de kleine meneer 
toch nog aan zijn trekken.

De zomerse guilty pleasures zijn er wel.


Zoals als het snikheet is een aflevering van 
BBC"s Escape to the country kijken.
Ik zou er nooit willen wonen.
In de getoonde traditionele chocoladedoos huizen.

Maar het blijft een prachtig land.
Waar ik ook nooit zou willen wonen omdat de verschillen
er zo groot zijn.

Mijn andere zomerse genoegen:
zomerjurkjes.
Het valt een beetje tegen.
Vaak is het hier aan de kust best nog fris.


Het was een rommelige week 
met wat schilderwerk,
hier en daar een breisteek.

 

In de achtertuin wordt gewerkt. 
Nieuwe schuurdeur, nieuwe poortdeur,
nieuwe schutting.

En je weet:
als er bij huis gewerkt wordt komt er niks uit mijn handen! 
Een van mijn tante zei altijd:
"die mannen houden mijn handen vast!"

Nou, dat is vast en zeker erfelijk.
Pfft, ik heb er echt last van.
Zal blij zijn als het klaar is. 




dinsdag 25 juni 2019

Smelten.

Jannet van het blij-dat-ik-brei blog
vroeg zich af 
of haar lezers al gesmolten waren.

Nou, het gaat hier nog net goed.


Buiten is het 31 graden.
Binnen breit Rafeltje gewoon aan haar sjaal.

Ventilator en koffie bij de hand.

En telkens even buiten kijken.
Er is zeewind voorspeld.

Dat is zo heerlijk van het wonen aan de kust.

Zeewind!

Misschien waait 
de-overbuurvrouw-van-de-quilts
dan wel deze kant op.


woensdag 19 juni 2019

Fabulous.


Hij heet fabulous.

En hij wordt geweldig!


De sjaal die ik brei van die hele grote bol
merinowol en zijde.



Ik ben al lekker op weg.
Heerlijk bijna allemaal recht breien.
Af en toe verkorte toeren.
Niks ingewikkelds.
Ik kan er bijna niet afblijven.
Terwijl ik aan de andere kant hoop dat ik er nog tijden
aan kan breien.
Zo lekker gaat het.





Toch krijgt het werk concurrentie:
vanmorgen stond deze 
gezellige roze doos in de gang.
Heel erg nat want buiten hoosde het.


Met lieve kleurtjes katoen voor een nieuwe trui.




Mijn oude witte katoenen trui die ik zo graag draag op
dagen zoals vandaag,
even snel aanschieten over een bloesje,
is aan vervanging toe.

En op Wolplein zag ik een leuk pakket.
Zo lekker een proeflapje opzetten.

Ook dit project is geen rocketscience






vrijdag 14 juni 2019

Zondagsschilder.

Afgelopen zondag wist ik het zo te regelen
dat er tijd overbleef om te schilderen.


Nu niet direct een meesterwerk verwachten!

Het gaat gewoon ook over de 
lol
die ik eraan beleef.


Lekker losgaan met een grote, dikke kwast 
en veel verf.

Eigenlijk ben ik een
gestolen-kwartiertjes-schilder.

Dat is vast en zeker nog erger
 dan een goedwillende amateur.


Overigens was er afgelopen zondag nog 
wel werk aan de winkel.
Er lagen heel wat grote takken in de tuin van de oude mevrouw.

Lizzy tuiniert niet.
Daar is ze veel te nuffig voor!
Raakt haar haar in de war.

Nee, dan Puck.
Die deed zijn uiterste best.
Alleen jammer dat ie al die takken naar binnen sleepte.


Omi’s tuin ziet er weer goed uit.
Nog weinig kleur.
Dat is altijd zo tot half juni.
Het begint nu allemaal te kleuren.