Af en toe heb je zo'n zinnetje in je hoofd
dat telkens terug komt.
En dat is dat "kikker gaat fietsen" als ik naar de
schuur loop om mijn nieuwe fiets te pakken.
Bij kikker gaat fietsen denken de meesten van jullie vast aan de leuke
groene kikker met de rood-wit gestreepte zwembroek
uit de boeken van Max Velthuijs.
Maar dat boek bestaat helemaal niet.
Er is wel een boek van hoogleraar
Maarten van Buuren
dat zo heet.
Een vreselijk boek over hoe hij een
depressie overwon.
Ik herinner me dat ik me er doorheen heb geworsteld.
Nee, waar dat kikker vandaan komt?
Ik moet nog heel erg wennen.
Het is ook wel iets heel anders dan een gewone fiets.
Voorlopig ga ik nog niet naar drukke plekken.
In ieder geval is hij goedgekeurd door Puck en Keesje.
Naast het kikker boek ligt de het boek dat ik deze week uitlas van
Karen Swan:
"Een jaar om nooit te vergeten."
Het viel een beetje tegen.
Het was zo'n onvoorstelbaar verhaaltje.
Ik heb ze van Karen Swan wel beter gelezen.
Kom, we duiken in de breimandjes.
Heel braaf brei ik iedere avond 4. 5. of 6 naalden
aan mijn vest.
O, vreselijk die dikke pennen.
Maar ja, ik wil heel graag zo'n vest.
En in de winkel vind je die niet.
Dus zit er niet anders op dan doorzetten.
En bij de koffie: lekker simpel een
Sophie Scarf breien.
De mosgroene is af.
De kerrie kleur wordt heel klein.
En het donkerrode werk wordt ook een sjaal.
Mijn moeder noemde dat een melkdoekje.
Een driekantige sjaal.
Ergens in mijn hoofd zit een plannetje om erop te gaan
borduren.
Ik vond nog 2 meter in wateroplosbaar vlies....
Maar dat is voor vandaag nog niet aan de orde!
