Posts tonen met het label honden. Alle posts tonen
Posts tonen met het label honden. Alle posts tonen

maandag 22 januari 2024

Een beetje stout!

Tja, wie zou dat nou zijn.

Wat denk je van Keesje?

Ik type dit met een oog gericht op de stoel naast me.

Puck moest inschuiven en Kees zit er voor het eerst naast.

Tot nu toe zat hij in de bench.

Zogenaamd naar buiten te kijken maar ondertussen 

speurend naar kattekwaad.

Zo'n atelier is ook wel een uitdaging voor een kleine hond.


Voordat ik de laptop erbij pakte deed ik beneden

de administratie.

Daar bewaakt kerstmuis alle mappen.

Kerstmuis hoeft niet in een doos naar zolder.

 Want hij heeft last van claustrofobie.

En dat geeft maar gedoe op zolder.

Binnen de kortste keren had Kees muis te pakken.

Zit dat beest daar met een natte broek 

en 

een pijnlijke staart.

Kees is nu eenmaal een ondernemend type,


Deze week vond ik hem op de eetkamertafel.

Gelukkig had ik net mijn servies weggeruimd.

Meneer kon niet terug! 

In de keuken kon ik het angstige gepiep horen.

O,o,o! 


Paw Patrol! 

kKjk hem toch nu eens zitten! 

Helemaal trots.

Je ziet: ik heb mijn handen vol aan Kees.

Toch kwam er nog wel wat uit mijn handen.


Ik stikte wat restenblokjes.



Maakte nog een no-sew boekje.

Voor de kaften versnij ik oud werk.

In een kast op een stapeltje heb ik er ook niks aan. 


En zo is het de start van een nieuwe collectie??? 

Wie weet. 





 

maandag 1 januari 2024

Nieuwjaar.

Gelukkig nieuwjaar! 

De zon schijnt.

Het is even na elf uur.

Dat wordt een goed appeljaar!

Tenminste dat beweerde mijn opa altijd.

Gelukkig hoef ik niet meer als in mijn jeugd te gaan wensen.

Dat was een strak programma!

Eerst naar de buren links, dan naar de buren rechts,

daarna groentesoep met brood.

Mijn vader wilde dan op de tv her skispringen zien.

Daarna naar 's Gravenzande: naar de oudste zus van mijn moeder.

Dan naar een tante van mijn moeder. 

Een oud-tante van mij.

Die je altijd al volstopte met eten.

En op Nieuwjaarsdag helemaal los ging.

Dan nog even naar een oud-tante van mijn vaders kant.

En dan mocht je eindelijk naar huis.

Helemaal doodop en met het voornemen

nooit meer oliebollen of appelbeignets te eten.

Vreselijk was het.

Nee, dan is het nu rustiger.


Oud en Nieuw betekent ook terugkijken.

Het was een rommelig jaar.

Met de verbouwing en het overlijden 

van de oude mevrouw.

Gelukkig komt er nu weer wat meer lijn in mijn leven.

Hoewel: eigenlijk moet ik de keuken nog een beetje verbouwen.

Brr.

Voor mijn gevoel heb ik net het stof uit het huis.

Vandaag is de eerste dag dat Puck geen medicijnen

voor zijn ontstoken mondje neemt.

Kijken hoe dat uitpakt.

Het zijn toch wel hele dappere beesten hoor.

Ze zijn niet bang van het vuurwerk.

Ik weet eigenlijk niet beter. 

De ene hond lijkt het door te geven aan de andere.

Na het uitlaten ging Keesje heerlijk liggen slapen en hij snurkte 

gezellig door alle knallen heen.


Afgelopen week maakte ik het no-sew boekje af.


Voor de kaft versneed ik een oude tekening.

En eend als ik ben: heerlijk op z'n kop erop geplakt.

Volgende beter.

Want het is een leuke manier om boekjes te maken.



En ik plakte hier en daar wat in.

Tegen de-lege-bladzijde-angst.

Bovendien spaar ik poezenogen om te tekenen.

En het is ook een leuke manier om labels te bewaren.


Labels zijn een leuke manier om iets te proberen en 

om een leuke verzameling te maken.





vrijdag 9 september 2022

Op naar de finish?

O jee, 28 juli is wel heel lang geleden.

Iedereen is me allang weer vergeten,

Dat bloggen.

Ik vond het altijd erg leuk.

En met de blogjes erbij op weblog

maakte ik er meer dan 1000.


Hier staat de teller op 992.

Bijna tijd voor een jubileum.

Maar of ik dat haal?

In ieder geval ben ik wel lekker weer op stoom

op mijn atelier.

Het raakt steeds meer aangekleed want het kon

wel een opfrisser gebruiken.


Nieuwe frisse gordijnen en een andere jalouzie.

Er komt nog een nieuw sisal vloerkleed.
En dan kan het kamertje weer jaren mee.


Ik deed wel wat.
Zette een boompje op,
sneed papier voor een boekje.

Haakte en breide wat.
En probeerde regelmatig te tekenen.

Maar eerlijk gezegd was ik ook veel onderweg.
Mooi weer, zomer.
Stond nog onderweg met een kapotte auto.
O, dat is niks voor mij.
Was niet alleen een duur reparatieklusje maar
bij de autogarage is een woonboulevard en je snapt:
dat was gezellig winkelen.



Nam een ingrijpend besluit:

Onze Puck krijg een broertje.

Onze Keesje - werktitel- is 2 weken geelden geboren.

Een tibbetaans spanieltje.

Van de fokster van Jimmy en Nikki.

Zij is al jaren gelden gestopt met 

cavalierkingcharles spanieltjes te fokken.

Omdat er zoveel narigheid in het ras zit.

En fokt nu Tibetaanse spanieltjes.

En ze woont niet ver weg.


Want de meeste hondenfokkers zitten in het

oosten of noorden van het land en

kilometers rijden met een kleine pup:

dat doe ik niet meer.


Keesje,

(Jewel of Tibet Benedikt het Zwaard,

hij doet het niet voor minder!)

 mag overigens pas weg als hij

9 weken is.

Eerder kan hij geen vast voedsel eten...

Dus is ie al een stukje gesocialiseerd.

(Hoop ik).

Maar het worden hectische tijden.

Volgens mij heb ik talent om

zoiets op te zoeken.

Anny houdt wel van een beetje opschudding! 

Voorlopig kunnen we nog even uitrusten.