Dit is Wolfje.
Een kleine hond.
En oh, wat is ie trots
op z'n strikje.
En kijk: rode laarsjes voor de regen,
Dag giraffe!
Oh, nee, dat is een heel ander verhaaltje.
Afgelopen week kwam Wolfje bij ons wonen.
Heerlijk zo'n klein prutswerkje.
Het lijkt heel erg op
poppenkleertjes naaien als klein meisje.
Maar ik vertelde het al eerder:
een deel van Mevrouw Rafel werd
nooit ouder dan 8.
Het was een rare week,
afgelopen week.
Met een zieke hond.
En geen kaboutertjes
om te helpen.
Bolletje had een darmontsteking.
Iedere nacht stond ik wel
drie, vier keer op straat.
Een buurman merkte op
dat onze straat niks van de "bandenprikker"
had te vrezen.
Anny zweeft de hele nacht op straat
(met hond, gieter en bezem!)
Inmiddels is er een verdachte van het bandenprikken
(meer dan 300 autobanden
werden hier in Westland
de laatste maanden lek gestoken)
opgepakt.
Een triest verhaal:
19 jaar en dus "volwassen"
Dus niet meer vallend onder jeugdhulp.
Geen hulp willen accepteren
terwijl de omgeving ziet dat het fout gaat!
Maar goed, geen kabouters dus.
Ik had nog een kinderserviesje.
Het mocht wel weg.
Maar niet zomaar naar een kringloop.
Ik zocht en vond
een adresje waar de kaboutertjes
nog jaren met plezier kunnen wonen
met goede verzorging.
En eindelijk:
het boek van Margaret Sampson-George.
Ik zag in de vorige Quiltmania dat er een
boek van haar werk uitkwam.
En kon haast niet wachten.
Haar werk is zo lekker vrij en creatief.
Even een bloemetje proberen voor mijn
dresden plate quilt.
