Goedemorgen!
We zijn er nog hoor.
Het ging een beetje als dikke stroop de afgelopen
weken.
Een ontsteking.
En Mevrouw Rafel is altijd beroerder van de
antibiotica
dan van de ontsteking.
Was ze eindelijk opgeknapt:
moest ze voor een coronaprik.
Weer 2 dagen echt niet fit.
En haar huisje werd er niet frisser van.
Dus volgde er ook nog een aanval
van het
Miep Kraak virus.
Wat heet: 5 minuten geleden zat ze nog met haar hoofd
in het gootsteenkastje.
Op zoek naar een stopcontact.
Na alles wat stuk ging het afgelopen half jaar
vond de oven het ook wel welletjes.
Maar: de ingebouwde oven bestaat uit een
stuk met het gedeelte voor de gaspitten.
Dus dat gaat lastig worden.
Maar... vroeger stond de wasmachine
in een andere kast.
En daar moest nog een aansluiting zitten.
Probleem opgelost!
Het gepoets gaat een beetje lijken op de ouderwetse
najaarsschoonmaak die wij hier
uithalen noemen.
Zo dan nu het breimandje.
Ik begon een nieuwe sok.
Ik had niet zoveel energie maar doelloos op de
telefoon scrollen lost ook niks op.
Dus is een simpele sok breien veel leuker.
Ik begon ook nog een nieuwe sjaal.
Niet om de sjaal.
Nee, het patroontje wilde ik eens proberen.
Gewoon lekker aan de slag met kleuren en kijken
wat uiteindelijk het eindresultaat wordt.
Ik vond zo'n soort patroontje eens in een Engels blad en
dacht dat bewaar ik, dat ga ik ooit eens proberen.
Zo half gammel is een mooi boek ook lekker.
De Kreeftenvrouwen.
Ik kocht het eigenlijk omdat het genoemd werd in 'het Volkskrant artikel
dat ik een paar blogje terug besprak.
Normaal koop ik niet zo snel een boek dat
in de VS speelt.
Het is toch wel een aanrader.
3 generaties vrouwen, elk kreeftenvissers.
Een hard bestaan.
Centraal staat een jonge vrouw en haar zoektocht naar de
reden achter de dood van haar broer.
Kijk weer een breiseltje.
Ik moet mijn wanten nog afbreien die ik deze winter startte.
Gistermorgen was het gemeen koud.
Het wordt weer wantjesweer!.
