Het lijkt net alsof er hier helemaal niks gebeurt.
Maar dat lijkt maar zo.
De botanisch tekenlessen zijn weer van start gegaan.
En daar gaat een heleboel tijd in zitten.
Het inkleuren doen we met kleurpotlood.
Er zijn ook tekenaars die waterverf gebruiken.
Waterverf is moeilijker te sturen.
En dat werken met kleurpotlood is zo
ontspannend.
Telkens een dun laagje toevoegen.
Het breimandje is altijd gevuld.
Het groene paar sokken is nog niet klaar.
Alleen nog de teen van de 2e sok en dat is lastig
werk om even mee te nemen.
Dus zette ik een nieuw stel op.
Het valt me op dat er zo'n verschil in kwaliteit zit
tussen de 2 draden.
De groene is een duurdere handgeverfde streng
van een kleine verver.
De gestreepte is bulk van een grote
vooral op internet actief bedrijf
dat grotere partijen omzet.
Maar ik verwacht niet dat de sokken
er minder warm door zullen zijn.
Bij al dat zen gedoe van het tekenen blijft er
gelukkig nog wel wat tijd over voor lezen.
De wonderkamer.
van Brenda Meuleman.
Een historische roman waarin een
rariteitenkabinet
een belangrijke rol speelt.
Een prachtig verhaal dat speelt aan het
einde van de 17e eeuw.
Het verhaal is fictie.
Maar de feiten zijn historisch juist.
Een boek dat een plaatsje krijgt in de
boekenkast.
En je weet: dat is niet voor ieder boek
weggelegd.
