Deze week probeerde ik iedere dag wat naalden te breien
aan mijn vestje.
Mijn kerrie kleurige vestje.
De draad heet ook kerrie.
Alleen: al breiend krijg ik zo'n trek in
kerriesoep.
Lekkere fluweelzachte kerriesoep.
Het is dat de oude mevrouw niet meer leeft,
want dan had het allang het kerriesoepvest geheten.
De oude Mevrouw Rafel was goed in bijnamen verzinnen.
Zo had ik eens mijn boerenkoolvestje.
Ik werkte toendertijd in een ziekenhuis als
diëtiste.
En was ook verantwoordelijk voor de voedingsassitenten
op de afdelingen.
Nu droeg iedereen die niet onder de
verpleegkundigedienst viel een
groen uniform.
Doperwtjesgroen.
Vreselijk!
Het flatteerde werkelijk niemand.
Dus breide ik een vestje met allerlei
kleurtjes groen in de draad.
Het breisel leek inderdaad wel een beetje op
boerenkoolstamppot.
Dus brei ik nu een kerriesoepvestje.
Om in het groen te blijven:
eind mei was ik jarig en verwende mezelf met.
hoe kan het ook anders: een stapeltje lime-groene
stofjes.
Kijk, perfect bij mijn koelkast....
Maar gelukkig is niet alles groen vandaag.
De voorraad "Lieve Lita -blokjes" groeide ook weer,
