Snoepje van de week.

Even leuk om tussendoor te maken:

stoffen kralen.

Iedereen heeft wel wat kleurige restjes en kraaltjes en pailletten.

Als ik helemaal geen inspiratie heb begin ik gewoon wat kraaltjes te maken.

Altijd makkelijk voor het vliegengordijn! 

(Je weet wel dat ding met lange slierten dat nooit afkomt). 

Ook even van dichtbij kijken...

rafeltjes toegestaan! 

Snoepje van de week.

Even nadenken: wat was dat ook alweer

het "snoepje van de week"

Oorspronkelijk was het een klein snoeperijtje dat je voor 10 cent kon kopen bij

De Gruyter,

een kruidenier, die nu niet meer bestaat, maar die de leukste winkels van het land had.

Koffie werd in de winkel gebrand.

In hele grote glimmend rode branders.

En het rook er altijd zo lekker!

Op m'n oude blog was "het snoepje"een vast thema.

Meestal een klein werkje.

Gezellig om te doen.

Leuk om te hebben.

 Dat is ook dit kleine machinaal geborduurde cupcakeje.

Hier en daar is het met de hand wat opgeleukt.

En... zo groot is het niet hoor. Ongeveer 3 bij 2 en halve cm.

Maar waar gebruik ik deze borduurtjes voor?

Ze zijn heel geschikt om een kaft om op te leuken...

Aan een label... of gewoon in een lijstje.

Deze handgeborduurde familie hangt hier in een lijstje op m´n atelier.

Ook dit werkje is maar klein:  4 x 4 cm. 

Snoepje van de week

Wat was het ook alweer? Dat snoepje van de week? Nou ja oorspronkelijk een snoeperijtje dat een kruidenierswinkel (ja, het is echt een tijd geleden, toen er nog kruideniers waren) elke week aanbood bij de boodschappen. Hier op m'n blog staat het voor een klein werkje. Een extraatje. Leuk om te maken en in dit geval ook om te dragen. Het is een broche. Een uit de serie waar ook dit kleine prinsesje bij hoort:

Ja, dat is inderdaad het hoofd van Mevrouw Rafel! En ... ik draag ze weleens. Niet om een boodschap uit te zenden, zoals we dat kennen van Madelin  Allbright, ooit Minister van Buitenlandse Zaken van de V.S. Die dat wel deed.
Op broche zit een op stevig plastic geplakte foto van Nikki. Nikki was de grote broer van onze Ptolomy. Hij werd maar net 5 jaar. Had een vergrootte slokdarm. Dat is bij mensen al een lastige aandoening om te behandelen. Maar als je op 4 pootjes staat loopt de voeding er zo weer uit! Op den duur kreeg hij ook vreselijk veel pijn en toen heb ik hem in laten slapen.

Een paar maanden na z'n dood maakte ik deze journal: Meet my little angel.

Snoepje van de week

Het snoepje van de week was bij weblog aan z'n 25ste aflevering toe... Voor wie het niet kent: in het snoepje komen kleine werkjes voor het voetlicht die niet erg waardevol zijn maar die het leven wel leuker maken. Als je oud genoeg bent ken je natuurlijk "het snoepje van de week" van De Gruyter nog. Een kruidenier die al jaren niet meer bestaat maar waar je elke week voor een dubbeltje een snoeperijtje bij de boodschappen kon kopen... Op de foto, die blogger alleen staand wil uploaden, hij hoort liggend, dus even met het kopje draaien...,zie je een verzameling speldenkussentjes waarbij de meesten gemaakt zijn met als basis de dop van een melkpak of allesreinigerfles. Een gouden oude zal ik maar zeggen... Maar het geeft het idee van het snoepje zo leuk weer!

 Vandaag een geborduurd portretje als snoepje. Gewoon op stramien geborduurd, zo uit de vrije hand. Een klein werkje van 5 bij 5 en halve cm. Ik ben van plan om het eerdaags in mijn werk te gaan verwerken. Het lag er nog zomaar.... Mijn halffabrikaten noem ik ze ook weleens oneerbiedig. Ik werk eraan als ik op m'n atelier zit en geen inspiratie heb. Of gewoon onderweg als ik ergens moet wachten, want dat is het voordeel van borduurwerk: het is lekker compact om mee te nemen. En je zult zien: zo'n werkje komt altijd wel te pas.

  Maar soms zijn ze ook te leuk en gaan ze in een lijstje. Zo heb ik ook een hele verzameling familieportretjes. En... zo'n klein werkje is ook heel leuk om weer eens een andere steek uit te proberen.