Papieren Maandag.

Af en toe koop ik oude ansichten om te gebruiken in mijn collages. Afgelopen vrijdag was ik met de doosjes aan het knutselen toen ik m'n voorraad weer eens te voorschijn haalde. En dit lieve plaatje vond. De kaart is op 22 november 1912 verstuurd uit Vlaardingen door Krijn en zijn moe... en moest naar Sliedrecht naar Mejuffrouw J. den Hartog...
Het vervelende is dat m'n fantasie dan direct met me op de loop gaat! Hoe zou het afgelopen zijn met die twee?

Polswarmertjes.

Afgelopen week liet ik al een klein stukje zien van de polswarmertjes waarvan ik het patroon via Irene vond op kantwerk.nl  Even klikken op patronen. Dan vind je ook de mooiste patronen om te kopen.Ik ben gek op polswarmertjes. Zeker nu ik met een elastieken kous loop vanwege m'n oedeemarm. Zo'n kous moet een hele tijd mee. En op den duur wordt het randje een beetje groezelig! Sta ik leuk aangekleed, mooi jasje aan om uit te gaan, piept er zo'n raar randje onder uit. Oplossing: een polswarmertje. Overigens schaam ik me niet hoor voor het hulpmiddel, maar zo'n randje...brr.
Het enige wat aan dit patroon ontbreekt is een waarschuwing: HET BREIEN VAN DEZE POLSWARMERTJES KAN EEN ERNSTIGE VERSLAVING VEROORZAKEN !Ik kan namelijk niet stoppen om het schattige patroontje met de blaadjesrand te gebruiken en begon maar vast aan een 2e paar:

En...iedereen weet het: ook lapjes en stofjes zijn  verslavend. Je hebt er nooit genoeg van. Laat nu De Quilthoeve een lapjes give-away hebben georganiseerd.
Het tonen van een foto van die heerlijke stapel lapjes vergroot m'n kans om mee te doen. Dus hier komen ze!

Maar ga zelf even kijken op hun blog want daar staan de lapjes in volle glorie.Op de een of andere manier is de kwaliteit van de foto nou niet erg goed. Tja, computers he?
 

Witte wereld.

Het is wel mooi, zo'n witte wereld maar het geeft toch ook veel overlast. Dat gesjouw in de sneeuw, poeh, dat valt Rafeltje zwaar. Maar dat komt natuurlijk ook door haar auto-immuunziekte, die onder meer hele rare dingen doet met haar spieren en kou en Rafeltje is geen gelukkige combinatie!

Even een kleurtje om wat op te vrolijken. Deze kleurige gehaakte rondjes moeten ooit een dekentje worden. Eigenlijk is het een echt zomers tuinwerkje...
Gelukkig hoeven de hondjes niet de hele dag door de sneeuw te ploeteren, hoewel... ze vinden het buiten machtig mooi.
Zo blijft er genoeg tijd over voor gezellig werk.

 Zo meteen ga ik eerst eens even wat doosjes knutselen met de inhoud van dit mandje. En op Jeanny's  blog staat het derde patroontje van het geborduurde tasje. Dus hoef ik me niet te vervelen zo binnen.

Jonge blom.

Leuk, al die jonge blommen op de blogs. Nadat Mienke (klik) ermee was begonnen kwamen er steeds meer jonge koppies op de verschillende blogs te voorschijn. Natuurlijk wil Rafeltjes niet achterblijven. Het was even zoeken... er is geen foto waar ik alleen op sta. Ongetwijfeld het gevolg van het feit dat mijn moeder altijd foto's zonder hoofd afleverde!

Op m'n 21ste zat ik in het derde jaar van de opleiding tot huishoudlerares. Op de Huishoudschool Laan van Meerdervoort in Den Haag. Of eigenlijk moet ik zeggen 's Gravenhage, want haagscher kon je het niet krijgen. Brave meisjes waren we. Parijs 1968, Woodstock, Kralingen, de bezetting van het Maagdenhuis, het ging allemaal aan ons voorbij. Brave meisjes in een uniform: een blauwe vormeloze jurk en een witte verpleegstersschort, zo eentje waarvan de losse knopen altijd zoek waren! Ik heb goede herinneringen aan die tijd. De school was een moederlijke school waar we onder de theorielessen potten thee zetten, die we opdronken bij chocolaadjes van Maison Krul, even verder op De Laan. Nou wil je het nog Haagscher?
Door een tekort aan leerkrachten stond ik ook al regelmatig voor de klas. Ik woonde nog thuis. Op kamers ging je pas als je echt studeerde! Maar ik had wel een kleine rood autootje dat me in een kwartiertje naar school bracht, waar bus en tram er anderhalf uur overdeden. Na de lerares opleidng wilde ik nog graag de opleiding tot dietist doen en ik had nog niet zoveel idee hoe ik m'n leven verder zou gaan inrichten.

Sneeuwvlokje

Sneeuwvlokje, klein klokje,

waar kom je vandaan?

Ik kom uit de wolken,

naar beneden gegaan,

Val  op beide mijn handjes ,

kleine lieflijke ster,

en breng ons een groetje,

uit de hemel zo ver.

Als kleine meisje leerde ik dit liedje. En altijd als het sneeuwt zing ik het wel een keerje. Nou, over voldoende vlokjes hoeven we ons hier in Westland geen zorgen te maken! Er ligt een dik pak. Op sommige plekken is het wel 20 cm hoog. En de arme hondjes liepen tot hun buikjes in de sneeuw. Nou ja, zo arm zijn ze niet: ze vinden het prachtig! En die gehaakte vlokjes komen natuurlijk niet uit de lucht vallen... (Schande: ik moet ze nog even opspannen.)

Ik vond ze in dit boek dat ik dit jaar kocht in zo'n witte boekhandel. Voor heel weinig geld. Rafeltje kon het weer niet laten! Volgens mij zijn er ook heel veel patroontjes geschikt om aan elkaar te haken tot een groter werkstuk. Niet dat ik concrete plannen daarvoor heb hoor...

Ik ben nog bezig aan een heel leuk breiwerkje:

 Even een snel inkijkje... het patroon is trouwens niet van mezelf ik vond het via haar blog. 

Papieren maandag.

Let it snow!

Het was even zoeken, maar ik wist wat ik zocht: een journal uit 2009. 

Gemaakt op 1e Kerstdag.

's Avonds even lekker smeren met verf en lekker raak plakken om een dag opzitten en pootjes geven goed af te sluiten.

Inmiddels sneeuwt het hier goed door:

Dikke vlokken zorgen al voor een flink pak. 

Aan het eind van de middag kom ik vast weer familieleden tegen van

hem of van

haar.

En nu al ziet het er vanuit het raam van m'n atelier zo

uit! 

Zoenen, zoenen...

Ja, zult wel je denken, dat is handig: een halve want... net nou het buiten lekker vriest! Nou ja, dat is inderdaad geen voorbeeld van een perfecte planning! Maar kijk eens goed: de eekhoorntjes kunnen elkaar eindelijk zoenen. Het breien van deze wanten is heerlijk om mijn fair isle breitechniek bij te houden. Maar het is geen werkje om er zomaar bij te doen. Hier gaat het spreekwoord "praten en breien gaat niet tegelijkertijd" echt op.

De want heeft een heerlijke duimaanzet. Ik ben blij dat ik eerst voor dit patroon van Astrid's wol (klik) heb gekozen en niet begonnen ben met wanten uit het boek van de Dutch Knitters (klik) , omdat die maar een onhandig duimpje breien... Maar verder is het boek Warme Handen een heel leuk wantenbreiboek. Alle technieken worden perfect uitgelegd. En weet je wat zo leuk is: de Aade wol die ik gebruik voor deze wanten is bij de Dutch Knitters te koop in handige bollen van 50 gram!