Ja, zo mogen we dat toch wel noemen;
Zaterdagochtend zat ik voor het eerst sinds bijna 3 jaar weer achter
de naaimachine.
Nu weten vaste lezers het wel: Mevrouw Rafel en de naaimachine,
dat is geen gelukkige combinatie.
Maar eerlijk gezegd viel het me alles mee.
Nadat ik alles goed had nagekeken
stikte hij weer als een zonnetje.
Wat er gemaakt gaat worden?
Bij Kate at the last homely house
zag ik een leuke restenquilt.
Het idee komt van Terry Rowland
en je kunt Terry vinden op You Tube.
Na al het geprik en gerijg aan de hexjes
ben ik ook wel toe aan iets dat lekker snel klaar is.
Zo'n blokje dan.
Want zo'n gigantische lap heb je zomaar niet af.
Dat weer achter de naaimachine hoort ook
een beetje
bij het proces om weer in mijn leven te groeien.
Eerst mijn leven weer goed op de rit.
En dan naar buiten kijken voor iets van vrijwilligerswerk
en misschien een cursus of wat anders nieuw.
Dit weer is bij uitstek geschikt om lekker op de bank met een
breiwerk
bij de tv te kruipen.
En dat doe ik dan ook.
Het patroon is me heel bekend.
Maar het breien met zowel de
linker- als de rechterhand
gaat langzaam.
Briein met rechts is lastig.
Ik leerde mezelf breien. En deed dat met de linkerhand.
Op de lagere school mocht dat niet van de handwerkjuf.
Drama!
Waarom waren die handwerkjuffen toch altijd van die zure types.
Ik kan me uit die tijd geen leuke juf herinneren.
Pas op de huishoudschool met stofversieren
was er een hele leuke inspirerende lerares.
Komt het misschien doordat ze de akte K hadden.
Sommige van mijn klasgenoten tijdens
de leraresopleiding deden ook akte K.
Nou dat had ik snel gezien.
Onderbroeken breien is aan mij niet besteed.
Geen wonder dat het zulke treurige vrouwen waren!
Nou ja, door de tijd heb ik toch nog breien geleerd.
Ik denk dat ik maar eens ga afsluiten.
De laptop komt steeds vragen wanneer
ik eindelijk die update maak.
Ik word er zenuwachtig van.
Want je weet:
Mevrouw Rafel en de laptop:
ook al geen dikke vriendjes.
