Het blijft hier code rood.
Dan is het het weer, dan de maatregelen bij de oude mevrouw
in het verpleeghuis.
Zelfs op dit blog.
Het schiet er zo gemakkelijk bij in.
Dit bloggen.
Terwijl ik toch ook bezig ben met een recordpoging.
Bijna zit ik aan de 1000 blogjes.
In werkelijkheid heb ik er veel meer geschreven want ik
blogde ook een hel tijd via weblog.
Alles zoek.
Op internet gaat nooit wat verloren, zeggen ze.
Maar die blogjes zijn toch echt kwijt.
Rood.
Ik hou wel van rood.
Bijna af is ie.
Mijn rode wintersjaal.
Nog een half bolletje.
Maar let op: ik brei nog steeds.
een vestje.
Rood-roze.
Ben nu aan de mouwen bezig en omdat
die in het rond worden gebreid is het een heel gedoe.
Want het werk draait en draait,
Nu doe ik iedere dag een toertje
of 10
en dan moet het toch wel lukken
voor de zomer.
Want ik heb een aantal rozerode jurkjes waarop
dat vestje heel handig zou zijn.
Dit was het begin,
ergens in augustus vorig jaar.
Dus het wordt wel tijd om het af te maken.
Verder doe ik niet veel opwindends.
Tja, energielabels regelen voor de verkoop van mijn moedershuis.
En regelen, regelen, regelen.
Want er komt heel wat bij kijken.
Meestal pak ik de laptop voor zakelijke dingen
en ben allang blij als dat gedaan is
en hij weer dicht kan.
Dat krijg je ervan als je zo'n verkoop zelf regelt.
Een tekeningetje op z'n tijd:
dat lukt wel.
En zo ontstaat door de tijd een aardige galerij.
Maar echt heel creatief bezig,
dat kan ik niet zeggen.
Ik spreek wel andere makers
die ook een beetje doelloos rond dwalen.
Het komt ook doordat we elkaar nog nauwelijks zien en
alles uit onszelf moeten halen.
Denken we, zeggen we.
Gelukkig wordt het weer beter,
zodat ik lekker in de tuin kan.
Even Puck op de grond zetten.
Die zit op een hoge stoel buiten te kijken, maar is het nu beu.
Ik beloof niks,
maar ik ga het proberen.
Dat record is binnen handbereik...
