Twijfelen

Ongeveer een week of twee geleden wilde ik m'n draadjesbak eens goed gaan opruimen. Maar dat ging niet hard want ik kwam een flinke stapel granny squares tegen.

Al snel lag de huiskamertafel vol met gehaakte lapjes... wat was dit leuk... en waarom had ik het niet afgemaakt? Ik nam me voor om de komende weken de vierkantjes aan elkaar te gaan zetten, zodat het dekentje eindelijk eens af kwam.
Waaom bleef het eigenlijk zo lang liggen? Nou, dat is nogal eenvoudig: ik haakte de blokjes in de tijd dat Lizzy een (heel stout) pupje was en ik met een zwaar gekneusde enkel (die na 8 weken zitten toch echt gebroken was!) machteloos op een stoel orders uitdeelde aan het hondje dat toch lekker niet luisterde!

Inmiddels zitten de blokjes aan elkaar. Maar ik wilde er een randje om. Eerst een proefje. Randje vasten met lichtblauw, randje vasten met donkerder blauw en dan een picootje met rood. Maar o, wat was het onrustig. Nog maar iets proberen.

He, daar is weer zo'n wit konijn dat alsmaar "Te laat, te laat roept!"

He, ben helemaal de draad kwijt! O ja, de rand van het gehaakte dekentje: Uiteindelijk na veel getwijfel koos ik voor een randje lichtblauwe en een rand middelblauwe vasten met daarop een schulpjesrand van 1 vaste, 1 vaste overslaan, in de volgende vaste: 1 halfstokje, 3 stokjes, 1 halfstokje, 1 vaste overslaan, 1 vaste. En dat is bijna klaar...
Maar eerst even met cakejes naar de plaatselijke boekwinkel: ze gaan in de winkel de klanten de weg wijzen naar de stapels met boeken met als onderwerp cupcakes bakken. Het ene boek is nog mooier dan het andere! Om van te watertanden.

We moeten wel opschieten want het is bijna sluitingstijd.

Zoek!

Af en toe ben ik van alles en nog wat zoek. Doordat ik  aan zoveel dingen tegelijk werk raken klossen garen, speldendoosjes etc. gemakkelijk kwijt.
Zo ook vorige week. Mijn zelfgehaakte cupcake speldenkussen was nergens te vinden...

Maar vanmorgen lag ie toch weer gewoon op z'n plekje. Naast het haakwerk waar ik mee bezig ben en warover een volgende keer meer.

Maar toen ik vanmorgen de beestjes van het 365 dagen project op m'n blog wilde zetten begon het te dagen... Hondjes verkleed als cupcakes! Het carnaval is al lang over hoor! Maar... zo zeiden ze, het is helemaal niet voor carnaval. Het is voor het theepartijtje bij de opvoering van Alice in Wonderland.
Wij gaan dansen zeiden ze nog... en we hebben je speldenkussen even geleend om een pakje te haken. Ja, ja.. Het mocht van de Gekke Hoedenmaker... "Gekke Hoedenmaker kom eens!"..

"Ho, ho, je moet wel je rekwisieten meenemen hoor..."

"Nee, niet de boterham en de kop thee, die komen pas bij de rechtzaak..." Het is ook zo'n ingewikkeld verhaal.

"Juist ja, de theepot... Heb jij trouwens gezegd dat de hondjes cupcakes mogen zijn?"

"Nou, eigenlijk was het een idee van de Maartse haas". Je ziet: het organiseren van een toneelstuk met als onderwerp Alice in Wonderland valt niet mee. Maar we blijven het proberen... Want het is zo leuk dat iedereen mee kan doen... Wie er dan komen kijken weten we nog niet! Want publiek is ook wel belangrijk... Misschien kunnen we het op het blog opvoeren voor alle lezers!

Een beetje spelen...

De laatste tijd ben ik alsmaar bezig aan grote projecten... het crisisdekentje, de huizen van Hawk, Run, Hollow en patchworkvingerhoedjes en de huisjes van het scrapproject. Tijd voor even lekker spelen... anders wordt het wel erg ernstig!

Gelukkig was daar deze week de nieuwe Mollie Makes. Het valt me op dat er dikwijls artikelen in staan van Nederlandse ontwerpsters en blogsters. Zo staat er dit keer een leuk stukje in over Ingrid van ing-things. Dat deed me denken aan de appeltjes die zo ooit als patroontje op haar blog zette. Appeltjes... Rafeltje toch, je zit in het verkeerde seizoen!

 Appeltjes beginnen als appelbloesem... goed zo! Dit patroontje komt trouwens uit het boekje: 100 bloemen om te haken en te breien. En zo begon het speelkwartier... even niet al die ernstige grote werken...

"Te laat, te laat!" Heee, ging daar niet net een wit konijn? Ook Mollie besteedt aandacht aan Alice in Wonderland. Alice is hot... overal kom ik Alice tegen. Let er maar eens op... Maar goed, het speelkwartier was nog niet voorbij...

Dit dametje kwam  gezellig bij me zitten op tafel. Ze wilde haar sjaal af en die muts ook. Het is warm hoor...

Al snel had ze door dat ik een zomerjurkje maakte... Ohh, is die voor mij???  Helaas moest ik haar teleurstellen: het jurkje is voor Mollie Muis... uit een vorige aflevering van Mollie Makes... Maar Mollie Muis is nog niet klaar, daarvoor moet ik eerst een ander speelkwartier organiseren...
"Mag ik de jurk passen" vroeg het dametje nog... Nou vooruit dan maar.

Maar ze mag hem niet houden hoor.... Ze vond het wel moeilijk, maar is nu weer heel tevreden in haar doosje in de kast....

Tot het volgende speelkwartier!

Die andere huisjes.

Ik geeft het direct toe: ik heb al een tijdje niks meer gedaan met de huisjes van "building houses from srcaps". Maar er zijn ook nog andere huisjes die mijn aandacht vragen... natuurlijk m'n eigen huis, dat wil af en toe gepoetst...

maar de huisjes van Hawk, Run, Hollow zijn er ook nog! En... tot m'n eigen verbazing is er al eentje klaar. Ik dacht dat het vreselijk veel werk zou zijn. Maar dat valt me reuze mee. Nou hoor ik al iemand roepen... maar bovenaan is de tekst nog niet af... Nee, dat klopt. Ik weet nog niet of ik die vreselijke tekst op m'n lap ga borduren. Verspreid over de blokken staat het volgende:

When I am dead and in my grave and all my bones are rotten,
remember me, when this you see,
lest should I be forgotten.
Remember me as you pass by as you are now so once was I,
as I am now so must you be, prepare for death and follow me...

Even vrij vertalen: als ik dood ben en in mijn graf lig en m'n botten verrot zijn, denk dan aan mij. Denk aan mij als je hier langs gaat, want zoals ik nu ben zul jij ook worden, bereidt je voor op de dood en volg me...

Nou, dat is me veel te naargeestig... Dat gaat er echt niet boven komen... Het geeft echter wel een probleem: het laatste blok is alleeen maar tekst. Ik denk dat ik maar een extra huis ga verzinnen voor dat blok. Maar zover is het nog lang niet...

Verder nog even een dienstmededeling... er is een give-away van een leuke Piptas bij Wieke.

Lente!

 Mevrouw Rafel heeft de lente in haar hoofd!

Geinspireerd door een foto in "Country Living" zocht ze haar oude verfpan op in de schuur en vulde die met hiacintenbollen, viooltjes, berketakken en mos. Onderop deed ze een grote laag potscherven zodat de boel niet verdrinkt als het gaat regenen. 

Daarna zette ze de bezem aan de kant en ging naar binnen voor een kopje thee...

En even wegdromen bij de tuinboeken en de voorraad groentenzaad.

Want, zoals ze in 2008 al schreef in een journal: He who plants a garden plants happiness.

(Degene die een tuin aanplant poot geluk, vrij vertaald)

Nog even een kijkje op de tuintafel.

Dat kan weer een tijdje mee!

Alles draait om Alice.

Toen ik zo even de trap opging naar m'n atelier hoorde ik een geklets en geschreeuw van jawelste: ruzie, onbehagen? Al snel werd het me duidelijk dat het gemor uit de koelkastdoosjes kwam waarin de beestjes van het 365 dagen project zich ophouden.
Bij de deur stond bovenstaand egeltje. Nee!  Dat stond er op z'n protestbord. Wat nee, dacht ik nog! Maar al snel kwamen zijn vriendjes erbij...

Wij doen niet mee hoor... riepen ze in koor en... we gaan naar de Dierenbescherming... en naar de
Tweede Kamer... Langzamerhand begon het te dagen... het zal toch niet te maken hebben met...

Je leest alles over Älice in Wonderland... geef het maar toe. We hebben de bewijzen hier in handen. Kijk... de originele Engelse tekst... zeiden ze.

En een roman over Alice, die echt heeft bestaan.... feit en fictie lekker door elkaar gemixed!

Je maakte zelfs een paper cutting met Alice als onderwerp... We hebben je wel door hoor... en zo origineel ben je niet hoor... want je leest ook dit boek...

Besef je wel wat er in Alice in Wonderland gebeurt met kleine egeltjes... ze worden gebruikt als croquetbal... en de flamingo's doen trouwens ook met ons mee... ze zijn echt geen hamer om de bal mee te slaan...

Rustig maar, rustig maar zei ik, ik doe alleen maar literatuuronderzoek om te kijken of Alice in Wonderland een verhaal is om met alle diertjes op te voeren... Na Assepoes wilden jullie toch ineens allemaal meedoen... nou, en in Alice is een verkiezingsrace... en daar kan iederen aan meedoen... Ik zal jullie echt niet opzettelijk pijn doen... ik zou niet durven... Hoe we het oplossen, dat wet ik nog niet precies, maar echt... jullie hoeven niet mee te doen als levende croquetbal... Stel je voor... het zou nog goed zijn voor Kamervragen... 
Je begrijpt: het bleef nog lang onrustig in het atelier...

Het crisisdekentje 2

Langzaam maar zeker groeit mijn crisisdekentje. Deze foto is van 2 weken geleden en sinds die tijd heb ik af en toe een steekje gedaan. Maar crisis en restjes... nou, het is inmiddels hogere economie, want ik moest toch materiaal bijkopen: alle restjes sokkenwol zijn op!
Er zit ook een bol heel donkerblauw bij en ik denk dat het niet zo'n gelukkige keuze was, maar het zit er nu in en het moet maar!

Omdat de dominoblokjes redelijk klein zijn is het leuk breien: een blokje is snel klaar. Heerlijk om 's avonds even bij de tv op te pakken. En toen het een maand geleden zo koud was was het heerlijk om aan te werken en tegelijkertijd mijn knietjes te warmen.