Kloentje.

100 gram is 1000 meter zegt het label. 1000 meter... maar dat is 1 kilometer! Een bol ervan maken was een beetje lastig: (en het is toch al niet m'n favoriete deel van het breien!) de haspel staat op zolder, op het spinnewiel en daar was het koud...koud! Dus beneden over een stoeltje een kloentje gemaakt zoals we hier zeggen. Door de stoel kon ik ook mijn lieve wolwindertje niet gebruiken want dat liep gewoon niet. Dus met de hand! 1 kilometer! 5 kwartier staan kloenen. Daar is een woord voor:
DOORZETTINGSVERMOGEN. Poeh.

Papieren Maandag.

Voor iedere bijeenkomst van onze ter-ziele-zijnde-onvergetelijke quiltgroep maakte ik na iedere bijeenkomst een striptekening. Een beetje getekende notulen want er kwam altijd wel iets in voor wat gepasseerd was of ook wel wat zachte kritiek op de gang de zaken.

 Deze strip waarbij er geloot werd om iets... ik weet echt niet meer wat, vertelt het verhaal van een Bee rond Valentijn, want we lootten met hartjessnoepjes... je kent ze wel die zurige witte, roze en gele hartjes met een woordjes erop.
Hoofdpersonen in de strips waren mijn  2 toenmalige hondjes. Jimmy en Nikki.
Deze strip zette ik over in kleurpotlood. Maar zo zagen ze er niet uit.

Gewoonlijk krabbelde ik snel wat op een A4tje. Deze strip van alweer 4 jaar geleden deed niet aan kritiek maar gaf een patroontje van een zak voor hittepitjes. Het patroon daarvoor vond ik toendertijd op het blog van Hanna Anderson. (klik)
Later kwamen er trouwens andere figuurtjes bij zoals Frederiekje... midden met bril en tante Zinnia, de rechtse mevrouw met hoed...
Ik weet dat niet iedereen de strips kom waarderen maar ik heb jaren lang veel plezier gehad in het maken ervan.

Stiekum.

Nou ja, zo stiekum was het nou ook weer niet hoor, want oplettende omstanders konden weten dat ik bezig was met het maken van mandjes.

De oude droom van ooit een wit met rode quilt bezitten is er nog steeds. Vorig jaar wilde ik het bereiken met het iedere dag een huisje project. En dat lukte niet. Toen dook er dit jaar een ander 365 project op. Mandjes. Woensdag was ineens op verschillen de blogs mandjesdag, zoals maandag wasdag is en we de creatieve dinsdag en de soep op vrijdagdag kennen :-) . Maar ik ben niet van plan om iedere dag een mandje te maken hoor. Zo gek krijg je me niet meer en het project is gedoemd te mislukken omdat er nogal wat druk op gaat staan. Juist doordat er iedere dag geproduceerd moet worden.  Maar je kent Rafeltje... die moest het natuurlijk wel proberen of het kon... iedere dag een mandje. Ze probeerde het midden januari een weekje en ja, het kan... maar 't is niet leuk. Er moet tijd overblijven om te dromen en voor andere dingen.
Zoals een ingewikkelde kantsjaal.

Deze week kocht ik bij wereldwol (klik) een mooie streng wol-met-zijde. Scumptious (heerlijke, fijn, prima, vertaald het woordenboek, maar ook: kieskeurig!) lace. Het lijkt een heerlijk kantgaren. met een patroon van Monique Boonstra (klik. Bovendien liggen er altijd wel kleine uitgeknipte papiertjes op m'n tafel om nou eindelijk eens een collage te maken.

Als ik een tijdschrift lees doe ik dat met een schaar in de aanslag... er staat altijd wel iets in wat ik kan gebruiken... als het voor die tijd tenminste niet is weggewaaid of opgezogen!
O ja, de mandjes komen uit een oude Quiltmania van januari-februari 2003. Die had mevrouw Rafel allang opgeruimd. Gelukkig had G. hem nog. En stuurde ze het juiste patroontje aan mij. Nog bedankt G.!

Draad.

Langzaam neem ik de draad weer op.

Het polsje is nog niet helemaal beter maar ik loop ook te poetsen in huis.

Waarom zou ik dan niet eens een steekje doen?

  

Deze lieve mevrouw Beer was al af voordat ik m'n duikeling maakte en inmiddels hoef ik aan het tweede patroontje nog maar een paar steekjes.

Ik weet nog niet precies hoe ik de lapjes ga verwerken tot een quiltje. Red Brolly, waar ik het patroontje downloadde (wat een gek woord! Is dat wel met 2 d's?) geeft wel een voorbeeld maar dat vind ik erg rommelig. 

Inmiddels heeft het dikke blauwe meneertje ook het derde boek over de vrijdagavond vriendinnenclub toegestuurd. Je zou het boek alleen al kopen om z'n leuke kaft! 

Ben benieuwd hoe het verder gaat met de breiclub.

Papieren Maandag.

Vandaag weer eens een ouwetje. Een van de 365 beestjes van verleden jaar! 

Speciaal voor Fleurtje!

Of heet ze nou toch Floortje? Ja, ik weet het, het is vreselijk onattent van me... maar ik weet het nooit! 

Want, de poes van de buren, het zusje van Freek heette Floortje,

en het oppashondje iets verder in de straat heet Fleurtje, net als die leuke beagle van T. Of heette die nou Floor? Nee, dat was Fleur...

Nou je ziet het: ik haal ze allemaal door elkaar. 

Ik begin een beetje te lijken op de oude mevrouw hier uit de buurt waar ik afgelopen

zaterdag even mee op liep. Zij zei: "Kind ik ga bij de wijnboer weer terug naar huis, want ik heb storing in mijn hersenen! Anders raak ik de weg kwijt."

Prachtige he, ze is af en toe wat in de war, maar weet het zelf heel goed. (Wat op zich vreselijk is voor haar!) Maar die storing... heel mooi gevonden.

Maar het gaat hier om Fleur en haar vrouwtje R. 

De meeste van de vaste bezoeksters van de Westlandse Bee kennen het hondje wel.

Eerlijk gezegd is het onze onofficiele mascotte.

Nou, die kleine ongeluksvogel is dit weekend ongelukkig gevallen en heeft een van haar pootjes ernstig bezeerd.

Vanmorgen was ze bij de dierenarts voor een operatie. 

En daarna gaat ze zeker 6 weken in het gips.

Nou, dat verdient toch wel een:

VAN HARTE BETERSCHAP! 

En wie weet komt Fleur de volgende keer wel in zo'n hippe kleine-hondjes-tas.

Zo...

en nu eerst even aan het chocolade-infuus! Altijd goed voor een voortreffelijk humeur! 

 Een ouwetje, van m'n oude blog bij weblog dat ik heb laten verdwijnen.

Eventjes maar...

Wat een sombere, regenachtige dag. De hele dag hondjes drogen...

En wat ruikt ik: NATTE HOND! Brr... Gelukkig is er nog geen geurcomputer! 

Rafeltje is even in haar voorraad zomerse afbeeldingen gaan zoeken naar een vrolijk plaatje.

Even mopperen hoor want het is wel lastig zo'n onwillige pols. 

Bovendien staren deze markers me zo uitnodigend aan: gebruik me, gebruik me lijken ze te roepen!

Nou eventjes maar dan, zo dacht ik aan het begin van de week en maakte deze mini-journal op A6 formaat.

Eigenlijk was het een proefje, zodat ik het origineel kon gebruiken voor de bedankenveloppe van de vogeltjesbroche...