Praten en breien

Volgens het spreekwoord gaat dat niet samen. Maar bij het laatste breirolpatroontje lukte dat wel.

Het was dan ook niet zo moeilijk. Het lijkt me wel leuk voor een winterse muts. Maar... daar heb ik helemaal geen tijd voor! Mijn breivakantie is weer over zoals je ziet (ZUCHT) en iedere avond brei ik een uurtje aan de rand van m'n sjaal. Maar in 2 avonden kom ik niet eens helemaal om.

Eigenlijk zou ik de hulp in moeten roepen van dit ijverige tweetal:

Die zitten dag in dag uit te breien. En... och heden alweer geitjes... Nou ja het is hier dan ook geitjesweek! Maar 't toch wel gemakkelijk hoor een jaar beestjes tekenen. Voor iedere situatie is er wel een passende illustratie...

Sinterklaas bijvoorbeeld, al is dat misschien een beetje vroeg! Maar praten en breien was het ook gisterochtend op de Bee van de Quilthoeve (klik) en hier kun je zien hoe gezellig het was  (waar zit Rafeltje?)en wat een mooie nieuwe lesruimte ze hebben. Ik praatte en werkte meteen driftig door aan dit werkje:

Ja, ik geeft het toe, ze is een beetje scheel en er is wat mis gegaan met het kantje van haar jurk, maar och, voor een hartje kan het ermee door.

Ik kocht ook nog deze 2 lieve lapjes. Rode ruitjes, in dit geval rode gedrukte ruitjes spaar ik en dat blauwe stofje met de bloemetjes is gewoon zo lief, dat komt nog weleens te pas!

Blauwe kat

Eindelijk mag ie dan op mijn blog. Deze blauwe kat. Nou ja, blauw, toen hij aan kwam lopen was ie toch echt spierwit. Maar hij moest blauw worden. En... voorlopig mondje dicht...! Nou zoiets valt voor Rafeltje niet mee! Zo ongeveer half maart maakte het beest mijn atelier onveilig. En dat is dan lang wachten. Maar nu mag het. Maar ik hou het nog eventjes spannend. Want wat hebben Anny en een blauwe kat gemeen?

Breivakantie

Afgelopen week hield Rafeltje even breivakantie. Nadat ik alle steken van de pinwheelsjaal had opgenomen, nee, ik heb ze niet geteld, maar schat zo'n 1400 in een toer, moest ik er eventjes afstand van nemen. Een mooie gelegenheid om eens wat werkjes af te maken.
Zo is het geitje nu af. Ik zigzagde de rand op de machine 2 keer om en werkte die toen af met een draadje garen.
De inspiratie voor het geitje kwam van deze journal

Een herinnering aan die heerlijke nazomerdag op 9 september.

En ik maakte dit kleine werkje af. Het patroontje vond ik eind juli op het blog van Annelein Design.
Natuurlijk startte ik ook weer wat!

Op een oude nooit gebruikte linnen glazendoek uit de 50er jaren begon ik een randje te borduren. Nu kan ik al die leuke rode borduurwerkjes waar ik zo van hou op 1 plekje kwijt want het is me toch een lap!  Daar kan ik de rest van m'n leven wel mee toe. Wel moest ik mijn geliefde rode DMC 498 inleveren voor DMC 321 omdat de eerste veel te donker was! Overigens borduurt dat oude linnen heerlijk. Het is heel zacht en sopeel. Ook heerlijk maar van een heel andere orde is deze schaal

met dadel-walnoten plaatkoek. Het begint hier al lekker naar Sintnicolaas en Kerstmis te ruiken. En dat is zo gezellig in deze donkere tijd.

Papieren Maandag

Vandaag een van de collagekaarten die ik maakte voor een  de drie kaften die afgelopen zaterdag op het blog stonden. Als thema koos ik de zin: "but there are dreams that cannot be."

Twijfelen.

Het geitjesborduurseltje nadert z'n voltooiing en ik moest gisteravond kiezen of ik wit of heel licht grijs zou nemen om het diertje te borduren. Omdat ik het op een kaft van een boek wil naaien heb ik toch maar gekozen voor licht grijs. Wit zou wel erg snel vuil worden en bij het fel blauwe garen van de lucht was het wit wel erg wit.
De bedoeling is om een losse kaft voor een boek van A5 formaat mee te versieren.
Van vorig jaar toen ik moest gaan zwachtelen liggen er nog 3 boekenkaften halfaf klaar.

De ruggen zijn geborduurd en

eentje is er al helemaal af. Die ziet er aan de achterkant zo uit:

Een mix van machinaal- en handborduren. De collage op de voorkant vervang ik dan door het borduurwerkje.  Ik zou ook kunnen kiezen voor een kaft van kleine kussentjes, zoals ik dit jaar om m'n dagboek heb. Ik weet het nog niet. Maar hoef ook nog niet direct te kiezen. Het boek is pas voor het komende jaar.

Die kussentjes leerde ik maken via een filmpje op You Tube van Teesha Moore. Als je zo ook zou willen maken gewoon even zoeken op Teesha Moore en fabric journals. Er zijn namelijk verschillende filmpjes.

Engelse Mollie

Hoewel er een Nederlandstalige Mollie Makes verschijnt heb ik ook nog de Engelse. Op de Engelse zit altijd een little pressie. (kleine cadeautje).

En.. je mag een gegeven paard niet in de bek kijken, maar... iech... dit keer zit er een kaartje katoen bij om onderzetters mee te haken. Brr. Wat een kleur. Echt Engels. Zo'n -jaren-vijftig-verwassen-korset-met-veters-kleurtje!

Nee, dan vorige keer, toen zaten er hele leuke kaarten bij! Maar ja, er zullen ook mensen geweest zijn die die weer niet zo aardig vonden. Maar dit roze... ooooooh wat erg!

Bruine boterham.

De bruine boterham van m´n handwerkbestaan is toch wel dit boek:

Ik kreeg het 40 jaar geleden van mijn vader. Een bijzonder jubileum.

Het was een duur boek! Vijfenveertig gulden kostte het. En dat vond ik toen heel veel geld. Op een van onze regelmatige struintochten door een boekhandel kwam ik het boek tegen. Denk je dat je er veel aan zult hebben vroeg m´n vader nog... Nou, dat kun je wel zeggen. Ik gebruik het boek nog. Er staan heel veel basistechnieken in en die verouderen tenslotte nooit. Afgelopen week gebruikte ik het nog om te kijken wat een mooie meerdering was voor de rand van m´n pinwheelsjaal!
Mijn vader stierf al 30 jaar geleden. Maar als hij het wist zou hij zeker gezegd hebben: Goed gedaan meissie!