Rupsje nooit genoeg.

Voor een nieuw brei prtoject

koop ik altijd wat extra materiaal.

Een of 2 bollen meer.

Rupsje -nooit - genoeg dus.

Maar meestal blijven die ook weer over en

die belanden dan in een bak.

Zo spaarde ik een hele doos vol.

En zou ik die ooit nog opmaken?

Dus ging de doos naar de kringloop.

Natuurlijk hield ik wat achter.

Zo vond ik heerlijke merinowol.

Waarschijnlijk precies genoeg voor zo'n leuke

Sophie scarf van Petite Knit.

Even breien onder de koffie.

Want van scrollen op de telefoon wordt ik niks wijzer.

Alweer een werkje erbij.

Ik startte ook met dat leuke mohairvest.

Op naalden 8 en 10.

Dat lijkt op te schieten.

Maar niks is minder waar.

Want breit dat toch onhandig.

Daarom ook dat kleine mosgroene werk.

Op de bank kan ik dit echt niet breien.

Dan maai ik de hondjes er vanaf.

Of steek in in hun ogen, want ik brei bijna nooit

met van die lange naalden.

Meestal op korte naaldjes met een draad.

Het andere vestje is klaar.

Nog even in een sopje.

Precies op tijd met dit mooie weer.

Vorige week had ik geloof ik geen lees-updat.

Nu 3 boeken.

"Tante Stoel" herlas ik.

Een indrukwekkend verhaal over een neef die

de zorg opneemt voor een tante die op 

17 jarige leeftijd ernstig gehandicapt werd door een 

verkeersongeluk.

Vooral alle overwegingen die mensen die ouder worden 

maken over afscheid nemen van het leven.

Hoe je wel iets kunt willen maar het leven toch

 

anders loopt.

Daar sluit het boek van Anna Enquist mooi op aan.

"Het einde van Erna Ankersmit".

Anna is inmiddels 80 jaar oud.

En is bekend met wat het betekent om ouder te worden.

Het is een prachtig boek dat heel gemakkelijk wegleest.

Alleen welke taken de thuiszorg doet en wat de 

wijkverpleging....

Dat loopt in dit boek een beetje door elkaar.

En dat vond ik storend.

Omdat ik zelf ook geen 20 meer ben moet ik zelf telkens 

denken: "O, maar dat kan ik nog wel!"

Het laatste boek noemde ik vorige week:

"Een Sarah Lark light!"

Opaal.

Het eerste boek in de serie brengt je naar 

Schotland,  Ceylon en Australië.

Het is misschien iets minder gelaagd als de boeken van Sarah.

Maar nog steeds een aanrader.