maandag 28 augustus 2023

Op atelierbezoek.

 Maar allereerst dank je wel voor 

alle lieve opmerkingen op mijn laatste verhaaltje.

Ik hoop nu weer regelmatig te gaan bloggen.

Het was een raar jaar en ben nu weer een beetje

in mijn normale ritme.

Of eigenlijk ik probeer nog steeds een nieuw ritme te vinden.


Die hexjes geven een heerlijk houvast.

Het kan heel klein overzichtelijk zijn.


 Het uitleggen van al die 6 hoekjes

is zo spannend en leuk.

Maar ik ging op atelierbezoek.


De overbuurvrouw van de quilts heeft een heerlijk hoekje
gemaakt in wat vroeger 
haar garage was.
Maar nu met dubbele deuren naar de tuin is omgetoverd in een
heerlijke binnenruimte
waar je al vroeg in het voorjaar beschut kunt zitten.


Is het niet gezellig met die leuke stoel.


Kom je ook even bij mij om een hoekje kijken.?


Het afgelopen jaar zat ik er maar weinig.

Gedeeltelijk doordat Keesje kwam.
Die kan echt zomaar niet losgelaten worden in het atelier.
Een waar paradijs voor een pup.

Dus werkte ik aan de achterkamertafel.

Toen kwam de nieuwe badkamer en het washok.


Dat leuke kamertje was opslag voor allerlei spullen
om te tekenen,
bakken met stofjes.
Bakken met UFO's 
Nou ja je kent het wel.

Dat moest allemaal een plekje hebben.


Het is hier dan ook mutje vol! 

Gelukkig ging de wasdroger die 33 jaar in deze 
ruimte stond naar het washok,
De oude douche.

En dat kwam mooi uit.


Er kwam een plekje vrij voor de kast die bij de 
oude mevrouw in het 
verpleeghuis stond.


Ze nemen wel veel ruimte in, maar 
het staat zo leuk. 
Al die kleurpotloden.

Je snapt dat ik regelmatig nog een 
rondleiding geef aan 
iedereen die langs komt.

En dan wordt iedereen enthousiast over 
die potloden.
Een kleuterdroom.


Verder moet iedereen grinneken om
de tak met paddestoeltjesverlichting en 
kerstversiering.

Ja, die hangt alvast klaar.

Want je voelt ruikt en ziet de herfst alweer aankomen.


Tenslotte nog een roos:
het blog heet rafels en rozen.
Rafels krijg je voldoende.

Maar een roos: dat is lang geleden.

Hij heet sneeuwwitje en bloeit de hel zomer kranig door.

Tot de volgende keer! 






maandag 21 augustus 2023

Hallo allemaal!

Het is wat!

Bijna een jaar geleden het laatste blogje.


 

Even netjes gedag zeggen.


Ik raak weer een beetje thuis in mijn eigen leven.

En wat kreeg ik deze zomer vaak de vraag:

"wanneer pak je het bloggen weer op?, we missen je!"

Maar het kwam er gewoon niet van.

Er zijn ook heel veel dingen anders geworden.

Eind maart overleed de oude mevrouw. 105 jaar oud.

Deze laatste winter was moeizaam.

Niet door ziekte of zo.

Maar ze was het allemaal een beetje beu.

Verlangde naar beter weer en naar de lente.

Dat heeft ze niet meer meegemaakt.

Maar de begrafenis was op een prachtige zonnige lente dag.

En het is goed zo.


Misschien kreeg je het mee: ik was aan het verbouwen.

De badkamer, een hok voor de wasmachine enz en de wc.

Die verbouwing ging gewoon door.


En inmiddels heb ik weer een veilige badkamer.


In het najaar kwam Keesje bij ons wonen,

Een kleine, stoute Tibetaanse spaniel.

En is Puck ineens grote broer.

Een rol die hem wel bevalt.


Inmiddels ook weer een  patchwork werkje onderhanden.

Voor volgers van Kate van 

Kate at the last homely house vast geen onbekende.

Ik ben helemaal weg van haar 

Agnes's quilt.

Daarvoor wik ik me nog wel even quilter noemen.

Het is wel verslavend hoor die hexjes. 

Eens even door mijn foto's scrollen.

Wat gebeurde er nog meer? 


Ik haakte deze winter een kleurrijk dekentje.



Maakte af en toe een tekening.

En hoop je komende de tijd weer vaker hier te ontmoeten.

Zeg het voor: 

mevrouw Rafel is terug. 

 

vrijdag 9 september 2022

Op naar de finish?

O jee, 28 juli is wel heel lang geleden.

Iedereen is me allang weer vergeten,

Dat bloggen.

Ik vond het altijd erg leuk.

En met de blogjes erbij op weblog

maakte ik er meer dan 1000.


Hier staat de teller op 992.

Bijna tijd voor een jubileum.

Maar of ik dat haal?

In ieder geval ben ik wel lekker weer op stoom

op mijn atelier.

Het raakt steeds meer aangekleed want het kon

wel een opfrisser gebruiken.


Nieuwe frisse gordijnen en een andere jalouzie.

Er komt nog een nieuw sisal vloerkleed.
En dan kan het kamertje weer jaren mee.


Ik deed wel wat.
Zette een boompje op,
sneed papier voor een boekje.

Haakte en breide wat.
En probeerde regelmatig te tekenen.

Maar eerlijk gezegd was ik ook veel onderweg.
Mooi weer, zomer.
Stond nog onderweg met een kapotte auto.
O, dat is niks voor mij.
Was niet alleen een duur reparatieklusje maar
bij de autogarage is een woonboulevard en je snapt:
dat was gezellig winkelen.



Nam een ingrijpend besluit:

Onze Puck krijg een broertje.

Onze Keesje - werktitel- is 2 weken geelden geboren.

Een tibbetaans spanieltje.

Van de fokster van Jimmy en Nikki.

Zij is al jaren gelden gestopt met 

cavalierkingcharles spanieltjes te fokken.

Omdat er zoveel narigheid in het ras zit.

En fokt nu Tibetaanse spanieltjes.

En ze woont niet ver weg.


Want de meeste hondenfokkers zitten in het

oosten of noorden van het land en

kilometers rijden met een kleine pup:

dat doe ik niet meer.


Keesje,

(Jewel of Tibet Benedikt het Zwaard,

hij doet het niet voor minder!)

 mag overigens pas weg als hij

9 weken is.

Eerder kan hij geen vast voedsel eten...

Dus is ie al een stukje gesocialiseerd.

(Hoop ik).

Maar het worden hectische tijden.

Volgens mij heb ik talent om

zoiets op te zoeken.

Anny houdt wel van een beetje opschudding! 

Voorlopig kunnen we nog even uitrusten. 


  

vrijdag 29 juli 2022

Naar de kapper

Voordat ik alle administratie doe 

eerst een blogje.

Maar waar ga ik het over hebben dacht ik.

Heel veel handwerk of iets van tekenen

komt er nou ook weer niet uit m'n handen.

Veel te mooi weer.

Te vaak op stap.

Hier op mijn atelier ligt Puck altijd op 

een stoel.

Hij ligt er graag.

Ik keek naar hem.

En zag alleen een enorme berg haar.

Hij moet al weken naar de kapper.

Eerst wachten op een afspraak.

Toen mocht hij eindelijk.

Moest ie 3 keer gewassen 

omdat hij niet schoon werd.

Tja dat heb ik ook weleens in de zomer.

Daarna liep zijn tijd zo uit dat de trimster het

deze week zou afmaken.

Wij gisteren extra vroeg uit de veren:

trimster ziek.


Inmiddels heeft hij nog een rare nieuwe gewoonte:

hij kruipt 's nachts onder mijn bed.

"Wat hoor ik toch?"

dacht ik een paar dagen geleden.

Nou dat was een zacht snurkende Puck.

Hij kan er wel onder.

Maar op de een of andere manier er niet meer onderuit.

Dat slaapt niet zo lekker.

Maar hondjes zijn net zo goed hobby als 

iets maken.

Toch?


Door mijn foto's scollend zag ik 
trouwens dat ik wel 
in de weer geweest was met verf.
Ik heb afdrukken gemaakt met een glazen plaat
en acrylverf.

Het atelier is halverwege een opknapbeurt.


Ik vond een leuke hangplant.

En bestelde andere overgordijnen.

Dat had nogal wat voeten in de aarde.
De groene die er nu hangen zijn oud maar kleuren nog 
leuk bij de nieuwe muurkleur.


Ik hou wel van een beetje retro.

En gelukkig is dat er nog wel.
Stof met patronen van Orla Kiely.



Ik ben fan van haar werk en heb ook een vloerkleed
met dit patroon in de woonkamer.

Je ziet af en toe valt er toch nog een steekje.


En herinner je je die hele hete dag nog?
ik maakte een beginnetje van een vingerloze want.
Dat ging verbazend goed door de bamboenaaldjes.

Ach zo achteraf ben ik toch nog wel aardig bezig.

Nu aan de slag. 
De administratie wacht. 



 

donderdag 14 juli 2022

Opschudding.

Soms heb je goede voornemens

die je ook echt wil uitvoeren.

Zoals vanochtend. 

Dus fris van start en aan de slag.

Om dan helemaal bibberig 

en 

een  beetje ontdaan aan de slag te gaan.

Deze week was er eindelijk tijd om even naar de opticien 

te gaan.

Maar dat liep heel anders.

Mijn zicht was erg snel achteruit gegaan.

En nu denken ze aan maculadegeneratie.

Nou zei iemand uit mijn omgeving ooit:

"als Anny diabetes krijgt is meteen haar been geamputeerd"

Nou, ik dacht meteen: ik wordt slechtziend en

mag niet meer autorijden.

Help!

Hoe kom ik dan overal?

Ik raak mijn zelfstandigheid kwijt.

Jasses.

Ik heb er nu wel eens genoeg van.

Kan het nooit eens goed gaan.


Maar goed: 

Mijn oude huisarts zei altijd:

"Jij zit nooit langere dan een dagdeel in de put:

zonde van de leuke dingen!"

Dus over tot de orde van de dag.

Hoewel: zal ik zo langs de fietsenmaker gaan voor een

hondenbakfiets?

Dan kan ik alles vervoeren en gaat het nog best.

Altijd een oplossing zoeken.

Maar er was ook heel wat leuks:

De oude mevrouw 

werd 105.

En ze zag er wel tegenop.

Maar heeft ook wel heel erg genoten.


Voor deze ene keer dan een foto van de jarige 

met mij ernaast!.

Ik zet nooit een foto van mezelf op internet.

Nou vooruit.

En naast de organisatie van de feestelijkheden

tekende ik nog wat.


Met een voorbeeld van Francien van Westering een
kattenoog.
Voelt nu een beetje wrang.
Dat snap je.


Verder lees ik minstens een boek per week.
De afgelopen week het vierde deel van 
Cliffrock Castle.

Misschien ken je de serie wel.
Over een Hollandse als 
huishoudster in een Schots kasteel,

Was het eerste boek vooral vermakelijk.
Dit vierde gaat meer de diepte in en is veel literairder.
Ik zou bijna zeggen wanhopiger ook.

Nee, niet iets waar je van opkikkert.
Maar desondanks een aanrader.

Zo. Iedereen weer bij.
Ik mijn hart gelucht.

Nou ja, mijn zorgen gewoon bij jullie over de schutting gegooid.

Dank je wel voor het lezen.

Het volgende blogje wordt vast weer gezelliger.



donderdag 7 juli 2022

Uitvinden.

Het voelt alsof ik mezelf weer 

opnieuw

moet uitvinden.

Heb nog niet een precies plan wat ik wil gaan doen of weer of nog

gaan leren.

Met stoffen werken is de laatste tijd 

lastig door de artrose in mijn handen.


Ik was wel een ijverig breistertje.

3 paar sokken.

Waarvan 2 van restjes. 

Heel leuk om te doen maar al die draadjes

afhechten! 

Het geeft wel een leuk beeld van de kleurtjes

sokkenwol die ik kies. 


 Al vorige zomer startte ik met een 

topdown gebreid vestje.

Nog nooit gedaan.

Het viel vreselijk mee,

behalve de mouwen op een rondbreinaals.

Nu het zomer is ben ik er heel blij mee.

Ik heb wel 3 zomerjurkjes waar 

het vestje op past.

Alleen: het vest wordt steeds

groter.

Het doet me nu denken aan een jaren 50 

slobbertrui.

Nee, al dat breiwerk is heel veilig werken.

Er kan niks mis gaan.


Ben nu nog bezig met een trui van 

Per Fortuna van Lana Grossa.

Wat een vondst.

Ik ben voor heel veel vezels allergisch.

En kan dus ook nooit iets "harigs"

breien.

En dit garen: daar kan ik wel tegen.

Dus eindelijk een harige trui.

Maar niks spectaculairs.


Werken met kleurpotlood is heerlijk rustig om te doen.

Na jaren pakte ik het weer op.

In de jaren 80 was ik goed in dierenvachten

tekenen met kleurpotlood.

Dat wil ik ook nog eens gaan proberen.


Af en toe een portretje schilderen.

Daar begon ik afgelopen weekend mee.

Meer mag je niet zien! 

Ik was nog niet tevreden.

Kortom:

mevrouw rafel vindt zichzelf opnieuw uit.

Fijn dat na zoveel tijd heel veel mensen 

toch weer mijn blog terug vonden.

Leuk! 

Ik kom weer vaker langs.

Beloofd.

Het weer wordt nu beter.

Puckje en ik gaan naar de bakker:

gebak bestellen:

de oude mevrouw hoopt volgende week 

woensdag

105

te worden.

Zelf zegt ze dikwijls:

"dan wordt ik 's morgens wakker en 

dan denk ik oh, ik ben er nog steeds!"

Maar verder is ze best opgewekt.

Altijd het beste ervan makend. 



maandag 27 juni 2022

Hallo!

Is daar iemand?

O,o. 

Wat is dat een tijd geleden dat ik een blogje schreef! 

Ik heb nog niet nagedacht over

wel of niet doorgaan met bloggen.

De afgelopen maanden waren een beetje 

chaotisch.

Mijn moeders huis verkopen.

Dat deed ik zonder makelaar.

Dat kan heel goed.

Maar kost je zelf veel tijd.


En toen eindelijk alles in 

kannen en kruiken was 

gind ik aan de gang met een pot muurverf

in mijn atelier.

Die 2 muurtjes waren al jaren 

grannygroen.

Vermoeid grannygroen.

Maar een nieuwe frisse kleurzoeken

valt nog niet mee.

Overdonderd en een beertje duizelig 

kwam ik uit de bouwmarkt.


 Uiteindelijk vond ik inspiratie

in een oude Country Living.

Ik ben heel blij met het resultaat.

Maar ervan genieten zat er nog niet in 

tot vanmorgen.

Ik ben toch verkouden geweest.

Nee, geen tante Corona. 

Het is nog niet helemaal over.

En ga ook nog niet naar het verpleeghuis,

Die arme oude mevrouw moet het zonder me doen. 

Maar eigenlijk vind ik dit bloggen

wel weer leuk.

Ik ga er zeker weer meer tijd in stoppen.