Als ik bij de oude mevrouw ben zorg ik altijd
voor een werkje bij
de koffie.
Even gezellig pauzeren.
De rest van de ochtend doornemen.
Want er is altijd wel iets te doen.
Op dit moment brei ik.
Een pinwheelsjaal.
Vaste lezers denken nu
“oh, maar die kennen we!”
Dat klopt ik breide twee grote driehoekige sjaals in dit patroon.
Later maakte ik van de restjes deze sjaal.
Ik draag hem al jaren.
Dit voorjaar, op een van de warme dagen deed ik hem af.
In mijn mand.
Mevrouw Rafel heeft behalve een hele grote tas
ook altijd een mandje bij zich.
Vroeger noemden we het een dietistenmandje.
Er was een tijd dat al mijn collega’s met een mandje liepen.
Doen ze vast niet meer.
Maar goed of niet goed:
ik verloor de sjaal onderweg.
Van moeders naar mijn huis.
Dat is niet heel ver.
Heel toevallig woon ik om de hoek.
Dat is wel erg gemakkelijk nu ik zoveel zorg geef.
Gelukkig lag hij er nog toen ik thuisgekomen
mijn sjaal miste.
Voor de zekerheid brei ik nu maar een tweede.
Van allerlei restjes Shetland garen van Finlandia.
Heb ik er eentje voor het verlies!
