Zomerbloemententoonstelling

Terwijl in de keuken 

de loodgieter

als een echte Willem Bever

met zijn hoofd in het keukenkastjes zit,

heb ik even tijd om te vertellen

dat het hier in Westland

weer tijd is voor de jaarlijkse

Zomerbloemententoonstelling.

Toen ik gistermiddag 

aardappels ging halen op de weekmarkt

was iedereen

nog hard bezig

om

rondom de kerk het "erf"

in te richten.

Het thema van dit jaar:

erfgoed

sluit aan bij het thema

van de Monumentendag:

Boeren, burgers en buitenlui. 

Ik zag een voorproefje van 

lintjesregen.

Ook het thema 

Vierdaagse van Nijmegen 

Komt voorbij

Wat wil je ook met

de gladiool als themabloem.

Meer weten ga naar deze website

En hoe het nu met de loodgieter is?

Al in 10 minuutjes klaar.

Terwijl die "handige"

wasmachinebezorger

er niet bij kon

en 

alle afvoeren eerst af wilde zagen!

Wat ben ik blij dat ik direct riep :

"Vooruit, uit dat kastje! 

Dat doet mijn eigen loodgieter wel! 

Kijken.

"Oh, kun die journal met dat insect

nog eventjes wat 

beter

laten zien."

Natuurlijk!

Kan ik meteen even oefenen met 

bloggen

op de tablet. 

Eerlijk gezegd pak ik bloggen

zo

veel gemakkelijker op.

En nu is er vast en zeker ook 

iemand

die wil weten

of ik het plan om het

beest 

te gaan borduren heb uitgevoerd.

Ja.

Maar het werd niet zoals ik 

wilde.

Misschien tijd voor een nieuwe poging.

Nog eventjes

proberen.

Eigenlijk moet je eerst het blogje hieronder lezen.

Ik wilde een foto 

plaatsen van een totaal 

verregende Liz. 

Dat lukte niet. 

Nu misschien wel. 

Kijk!

De aanhouder wint!

Inmiddels zitten we er pluizig opgedroogd bij.

Hoewel er niks boven een gewone dag gaat 

en de boel

lekker in de soep loopt

heb ik heerlijk wat geleerd vandaag!

Natuurlijk liepen we niet alleen in de regen.

Mevrouw Rafel is best wel in de weer

met lapjes en draadjes. 

Dat komt een volgende keer wel weer.

Maar niet voordat ik vol trots

De druiven heb laten zien die het reuze goed doen. 

Tegeltjeswijsheden.

1. Als je dit leest is mijn experiment geslaagd! 

Ik schrijf nooit blogjes op de IPad. 

Maar als ik nu niks meer van me laat horen denk je

vast en zeker 

dat ik verdwenen ben!

Nee hoor:

M'n laptop heeft kuren.

En het was niet het enige dat ermee

ophield 

deze week.

Her gaat niets boven een gewone dag!

Schreef Aaf Brandt Corstius ooit.

En zo is't maar net.

Ha, da t lukt zowaar. 

Nee, ook mijn föhn

 en de 

wasmachine weigerden dienst.

En zojuist liepen Lizzy en ik nog in een

vreselijke bui. 

Helaas lukt het niet om

een verzopen kattenfoto

eh, hondenfoto

hier te plaatsen.

Dat lukt niet.

Bloggers wegen zij wat dat betreft ondoorgrondelijk.

Kantjes.

Lizzy en Anny 

lopen deze week eventjes de kantjes eraf! 

Gelukkig is het hier aan de kust

dikwijls lekker zonnig! 

Dus we genieten volop!

Nieuw vriendje.

Oh, ze kosten zoveel tijd:

nieuwe vriendjes! 

En meestal komen ze met een hele uitzet!

In dit geval zeker een schriftje.

Een nieuw avontuur starten.

Iets voor de eerste keer doen! 

Wanner doe je dat nou nog op mijn leeftijd?

Dit verhaal krijgt nu een hoog

"Jo met de banjo

en 

Mien met de mandolien" gehalte.

Ik kocht een ukelele.

Geen hele chique.

Maar ook zeker geen kinderspeelgoedding.

Ukelele.

Ik krijg het haast m'n toetsenbord niet uit.

Rafeltje wilde graag weer 

een beetje muziek maken.

Lekker ongedwongen pingelen.

Nadat ik door de spierziekte moest stoppen

met m'n dwarsfluit:

te lastig vasthouden,

te lastig voor m'n ademhalingsspieren

werd het een beetje stil.

Deze winter dacht ik aan een gitaar.

M'n artrosehandjes vonden dat niet zo'n goed idee.

En toen kwam de ukelele in beeld. 

Dat is ook een beetje een trend 

op dit moment.

Het zij zo.

Want het is leuk!!!!

Als je me mist op het blog 

zit ik lekker te tokkelen.

Tot wanhoop van de buren

-denk ik-.

Maar ik heb tot nog toe geen klachten gehad.

Wel een terechte klacht van de

echtgenoot van het 

kookboek

van Regula Ysewijn dat ik in een vorig 

blogje beschreef.

Ik had het over goedkoop

serviesgoed!

Blijkt het duur Engels Burleigh servies te zijn.

Sorry, sorry, sorry! 

Dit serviesgoed is duidelijk 

niet mijn smaak.

En eerlijk gezegd kende ik het niet.

Terwijl ik toch een ernstige 

serviestic heb. 

Ik hou me maar bij 

m'n geliefde Poolse servies. 

Maar laat je je niet weerhouden om het boek 

in te zien 

want het is een goed boek.

Met een goed geteste receptuur.

Dus als je doet wat er staat 

gaat je favoriete recept zeker lukken. 

Toetjes.

Mevrouw Rafel is gek op toetjes.

De pap en puddinglessen

in haar opleiding

waren de allergezelligste van het jaar! 

Maar voor echte toetjes moet je 

naar Engeland. 

In het boek 

"Pride and Pudding"

van 

Regula Ysewijn

staan ze allemaal! 

Goed geteste receptuur.

Met natuurlijk m'n favoriete summer pudding.

Maar ook klassiekers

zoals jam roly-poly

en sticky toffee pudding.

Het is een fantastisch boek.

ook om te lezen.

Want culinair historica

Regula geeft een leuk verhaal

bij ieder gerecht over de ontstaansgeschiedenis.

Is alles nu perfect?

Nou nee! 

Ik vind de foto's niet zo super.

Nu is voedselfotografie een

bijzonder moeilijk vak.

Maar vooral ook de keuze 

van het serviesgoed  

vind ik jammer.

Dikwijls is het goedkoop

blokker spul.

Of zogenaamd oud uit de kringloop.

Ik had me laten sponseren 

door een goede serviesfabrikant.

Soms is het wel leuk.

Bijvoorbeeld bij het hoofdstukje ijs

worden 

penny-licks

getoond.

De ijshoorntjes die wij nu zo 

gewoon vinden

waren dat tot het begin van de 20ste eeuw niet! 

IJs werd verkocht in kleine glaasje

die uitgelikt werden

en daarna in min of meer

vies water 

even werden afgewassen.

Want het gebeurde gewoon

in de ijskar.

Het is een redelijk duur boek.

Ongeveer 35 euro

herinner ik me.

Niet ongewoon voor de huidige kookboeken.

Maar voor fans van toetjes

en/of

Engeland zeker aan te raden.

O ja, het is er ook in het Engels.