Oogcontact...

In de tuin

Om ervoor te zorgen dat de komende zomer de tuin er weer zo uit kan zien, werkt Mevrouw Rafel op dit hard in de tuin. Nou ja, ze heeft nu even pauze...

En zo zag hetzelfde plekje er een maand later uit.. Nu moet Rafeltje nog beslissen wat ze gaat zaaien en poten.

Vorig jaar had ze geen snijbonen, En die miste ze toch wel. Net als de tomaten.

Maar natuurlijk zijn er altijd rozen. En omdat dit blog niet alleen over rafels gaat maar ook over rozen vast een voorproefje.

En nu weer snel aan het werk: alle bladeren moeten nog opgeruimd worden!

Assepoes

Misschien herinner je je nog het lezende beestje in het laatste 365 beestje-blogje... Ze was helemaal verdiept in haar sprookjesboek. Helemaal onder de indruk van het lot van die arme Assepoester!
Misschien kunnen we met de beestjes wel een spel opvoeren suggereerde ik... Nou, dat maakte wat los. Iedereen wilde Assepoes zijn. Ik, nee ik, ikke, ikke, ikke!!!

En zo kwam het dat we eindigden met 4 Assepoesen: eentje die werkte en schrobde...

Nummer 2 met de prachtige jurk, die de muizen (gelukkig was de Familie Muis nog aan 't logeren) voor haar maakten en die de valse stiefzusters zo vals kapot trokken...

Assepoes met haar baljurk en het tovervrouwtje. Let op haar prachtige glazen muiltjes...

De boze stiefmoeder met haar 2 lelijke dochters, die geen goede plannen hebben met het glazen muiltje waarmee de gezant van de koning langs komt...

En dan als 4e Assepoes met haar prins. ( Is het niet een echte operetteprins?) En ze leefden nog lang en gelukkig!

Binnen spelen

Het regent... het regent... Mevrouw Rafel gaat lekker binnen spelen. Ze heeft een nieuw tekenboek.  Lief voor haar meegebracht uit Rotterdam door een van de medecursisten van de Hundertwassercursus.
Maar ja, het boek heeft een zwarte kaft... dat moet anders. Het boek moet persoonlijker.
Maar hoe anders?

Gaat ze voor een collage van lapjes gemaakt volgens het principe van de Teesha- kussentjes... Teesha kussentjes en hoe je ze maakt vind je op You Tube, onder fabric journals, Teesha Moore.
Of kiest ze voor een collage... hier een regel uit een liedje uit de film Jonathan Livingstone Seagull...

 Of gaat ze voor iets anders...

Een tekening in inkt. Wel een beetje griezelig met water... (watervlekken!). Ja, deze wordt het. En nu aan de slag in het nieuwe boek. Altijd een beetje griezelig want ook Rafeltje kent de angst voor het grote lege boek!

Mailart maandag

Inmiddels is het eind mei: het project zit er bijna op!

Een tweede jarige..., de eerste verzond ik op 13 mei...

De laatste loodjes gingen toch wel zwaar wegen. Ik koos voor een doodle. Lekker makkelijk! En ik had van die geweldige copic markers bijgekocht om tekeningen in te kleuren. Die moest ik even proberen .

31 mei... Wat was ik blij... Ik had het gered! Lekker puh! Met een foto van puppy Tol en een tong uit m'n oude biologieboek nam ik afscheid van een leuk project. Dat m'n leven halverwege de maand zo'n rare wending zou nemen (borstkanker na 22 jaar en 2 amputaties terug, niet terug, gelukkig niet terug!)  tja, dat wist ik ook niet toen ik begon ook niet. Wel zorgde ik al aan het begin voor 2 reserve enveloppen. Dat doe ik nu met de beestjes trouwens ook: diep weggestopt in het koelkastdoosje zitten 2 tekeningen die ik in geval van nood kan inzetten.
Die reserve enveloppen zijn niet spectaculair, maar ik verstuurde ze wel...

De eerste met "Sure I can". Toen ik met het project begon heette PostNL nog TNTpost. En zij voerden deze slogan. Nou ik kon het ook!

En een gestipte enveloppe met reserve erop.
Terugkijkend vond ik het erg leuk om te doen. Al was het maar omdat ik iedere post kreeg! Want ik wilde de enveloppen wel bewaren. Ik leerde er ook veel van. Iedere dag iets maken en iedere dag tijd voor zoiets extra's maken was gewoon leerzaam. En... ik heb nu en leuke stapel werk waarvan ik gemakkelijk een boekje kan binden. Dat is half af. Dat komt vast nog wel.

Zaterdag: huisjesdag

Zaterdag is huisjesdag. Tenminste als er nieuws is over de huisjes!

Oeps, verkeerde foto... nee, ik ben al verder...

Juist! 20 huisjes zijn er klaar en zitten aan elkaar. En vooral dat laatste vind ik belangrijk want zo is het al een klein quiltje. En als ik er geen zin meer in heb kan ik dan zo stoppen. Ik vul dus telkens een rijtje aan. Op den duur worden dat wel hele lange rijtjes, brr.

En er liggen alweer nieuwe stapeltjes klaar om in elkaar gezet te worden. Maar... ik doe natuurlijk ook nog andere dingen, zoals dit:

M'n nieuwe theedoeken merken  met een letters en een hondje. Ik vind die lettertjes bij oud linnengoed altijd zo leuk staan. "Waarom doe ik dat dan niet bij m'n eigen theedoeken?" zo vroeg ik me af. Natuurlijk, het is geen kostbaar linnen, maar echt Albert Heyn... en ik hoef m'n was ook niet meer te bleken op het gezamenlijk bleekveld in het dorp... maar het heeft wel iets. Het geeft iets extra's.
Overigens noemt zij van nuttig en fraai zo'n kleine werkje een zondagswerkje... Neem eens een kijkje op haar blog en geniet van het prachtige borduurwerk dat bijna af is... alleen haar initialen nog!
Overigens ben ik erg in mijn nopjes met de rode huisjes. Het wordt precies als ik het bedacht had!

Goed fout!

Vanmiddag liep ik met de hondjes een rondje door het dorp. Onderweg komen we dan langs een woninginrichter. En daar staat een stelling met tafelzeil op de stoep...

Daar konden we niet voorbij... Zeg nu zelf: als je van een beetje kitscherig houdt dan is dit toch het einde voor op de tafel in je atelier? Op een grijze dag als vandaag kleurt alles ervan op.

En... het zijn niet alleen poezen. Ook hondjes, tot grote tevredenheid van mijn eigen kleine blaffers.
En... als je dit nu heel erg leuk vindt dan vindt je weggeefactie op haar blog met hele lieve schriftjes van Juffrouw zonder zorgen vast ook heel leuk. De zorgeloze juffrouw vindt je hier