maandag 13 oktober 2014

De pluktuin.

Afgelopen vrijdagochtend ging ik even langs 
de pluktuin hier vlak achter.


Inderdaad: DE pluktuin die model stond voor mijn wandquiltje.


Helaas is dit -zelf plukken- niet meer mogelijk.
De toeloop werd in de laatste jaren zo groot dat er
na een ochtend open te zijn geweest 
niks meer te plukken viel!

De tuin is nu theetuin en cottage gardens.
Maar zeker nog een bezoekje waard.

Nu in de herfst is de tuin gesloten
maar het natuuratelier met een 
kleine selectie bloemen om zelf boeketten samen 
te stellen en leuke hebbedingen is 
wel elke donderdag en vrijdag open 
van 10.00 tot 16.00 uur. 

Zo'n bezoekje is altijd leuk.


Al is het alleen maar om ideetjes op te doen 
voor je eigen huis. 


En een rondje door de moestuin in de kas blijft leuk.
Wat is snijbiet toch fotogeniek! 

Er worden ook regelmatig kleine exposities gehouden.


Dit keer is er een kleine uitstalling van de 
weefkring Westland.


Vooral de diverse theedoeken
(veel te mooi voor de afwas!) 
waren betoverend mooi.


Er waren prachtige dubbel weefsels 

en 


frisse ruiten.

De tentoonstelling is er nog tot het eind van de maand 
in de pluktuin

Hier vind je meer ifo over het natuuratelier en 
de cursussen die er gegeven worden.
En daar kun je ook doorlinken naar de pluktuin. 

vrijdag 10 oktober 2014

Uitzet.

"Hogere economie".
zo noemen we hier dat thuis als een project 
de grenzen van de oorspronkelijke begroting overschrijdt. 

En dat is zeker waar voor de Stonefieldsquilt-in-wording.

Dat patroon heeft een heel eigen uitzet! 


Eerst kocht ik een dienblaadje.
Zo handig om alles heen & weer te dragen! 
Af en toe werk ik in mijn atelier.  
Maar 's avonds is dat niks gezellig vinden de hondjes. 
Dus verhuist het hele circus naar de woonkamer.



Zo'n dienblad laat zich ook gemakkelijk stapelen en opruimen
in de kast.
Nu niet direct mijn boekenkast gaan analyseren...
Er is meer in het leven dan kookboeken en 
Maeve Binchy! 

Bovendien kocht ik een map om de blokken die klaar zijn 
in te bewaren.
Nee, geen foto: denk er maar een lege map bij. ;-) 


Bovendien heb ik mezelf verwend met deze handige mallenset.
Al die cirkels. Poeh! 
Verleden week knipte ik voor de Pockets of Posies nog
10 losse cirkels van karton.
Maar Mevrouw Rafel wordt een dagje ouder en dan komen 
er steeds meer hulpmiddelen in je leven.
Een set mallen kan er ook nog wel bij. 


Natuurlijk kruipt het bloed waar het niet gaan kan.
Vorige week was ik nog zo vastbesloten eerst de Pocket af te maken.
Nu probeerde ik maar eens een blokje.


En zo'n ster, och dat is toch ook een eenvoudig werkje?

 Die uitzet? Die is nog lang niet klaar.
Want last but not least:
stofjes...
daar heb er nooit genoeg van! 
Ik durf ze niet te laten zien hoor.   


dinsdag 7 oktober 2014

Vrolijk.

Afgelopen zondag maakte ik preitaart met de volgende 


gezellige salade van kleurige tomaten 
met mozarella, perzik en rode ui.
En wat basilicum voor de smaak en de mooie kleur.

Het ideetje kwam uit 
"Het Forest Feastkookboek"
van Erin Gleeson.
In 2011 verruilde ze het drukke New York voor de 
Californische bossen.
En begon ze het forest feast blog met eenvoudige 
vegetarische recepten en lieve tekeningen. 


Het is een echt plaatjeskookboek.
Maar van een fotografe verwacht je ook niks anders.

Ik volg regelmatig haar blog en de eenvoudige 
kleurige recepten spreken me aan. 



Het originele recept gaat trouwens uit van nectarines, pecannoten 
en feta kaas.
Maar ik veranderde er een en ander aan. 
En voegde ook nog een drupje honing toe.

Hier kun je het blog van Erin vinden.

zaterdag 4 oktober 2014

De uitdaging.

Als ik vertel dat sommige quilts een uitdaging zijn om te 
maken dan vertel ik denk ik niks nieuws!

De "Dear Jane" quilt is zo'n uitdaging.

Heel vaak wordt mij gevraagd waarom ik geen Dear Jane heb gemaakt.

  
Nou, dat heb ik wel geprobeerd maar dit dagboekblad 
uit de zomer van 2000
spreekt boekdelen


Ik was toen bezig met blokje G-3.
En had al best een leuk stapeltje gemaakt.

Maar ik stopte.

Nu ik terugkijk snap ik ook wel waarom.
De zomer van 2000 was een vreemde tijd voor me.
Ik wachtte op de uitslag van DNA onderzoek 
of de borstkanker die ik had erfelijk was.
En of het een bekende afwijking was.
Want dat de kanker erfelijk was dat konden we zonder 
DNA ook wel vertellen.

Die herfst kreeg ik de uitslag en liet ik mijn gezonde 
borst amputeren en mijn eierstokken verwijderen 
omdat ik draagster ben van een gen dat
en borst- en eierstokkanker veroorzaakt. 

Dikwijls zat ik 's nachts blokje van Jane te maken.
Dat kon natuurlijk niet goed gaan.
En ik stopte.
Terwijl Jane juist een uitdaging is om te maken.
Zeker om te laten zien wat je technisch kunt.

En toen was er dit voorjaar een quilt die ook
die kwaliteiten heeft:
Laten zien wat je kunt! 

Af en toe kwam ik een blokje tegen.
Ik ging op zoek en vond de maakster van de quilt.

En aan het begin van de zomer kondigde 
aan dat zij de quilt ging brengen als Blok van de Maand.

Nou, daar hoefde ik niet lang over na te denken.

Oei, wat hield ze ons in spanning! 


Eindelijk viel dan afgelopen woensdag de langverwachte 
brief in de bus.


Kom, gauw openmaken! 

OOOOOoooooh.
Wat is ie toch lief.

Maar.

Er is altijd een maar! 

Er ligt nog zoveel ander werk.
De gossip en de top van de mandjes.
En de Pockets of Posies! 
Had ik mezelf niet beloofd die nu eerst af te maken???? 

Dapper ging ik door met de pocket.


En naaide saaie rode cirkels op een lange rand.

Het knaagde wel hoor.

"Als je nu eens een werkje van die mooie Stonefieldsquilt 
meeneemt naar de oude Mevrouw!"
zei een stemmetje.

"Er moeten een 
h-e-l-e-b-o-e-l 
gansjes en hexagonbloemetjes worden gemaakt,
doe dat dan!'zei het stemmetje.


Uiteindelijk kon ik geen weerstand meer bieden aan het gefluister 
en ging op zoek naar de stofjes die ik al een tijdje aan het sparen was.


Zo het eerste  stapje is gezet.
Maar het wordt geen bloemetje per dag hoor! 

De hondjes mogen er niet bij inschieten.
Hier is het iedere dag dierendag.
Niet alleen vandaag! 


Lizzy 
en 


Tollebol graag laten zien dat ze een heerlijke knabbel hebben
gekregen. Daardoor kan ik even rustig dit blogje maken!  

dinsdag 30 september 2014

Optellen.

Mijn "pockets of posies" quilt groeit zo stilletjes weg.

Allerlei losse onderdeeltjes.


Ik maak eerst verschillende randen en ga daarna de quilt pas 
in elkaar zetten. Omdat ik wil dat de verschillende onderdelen goed 
bij elkaar passen
Want met deze kleuren werk ik niet zo vaak.
De laatste keer was zeker 22 jaar geleden
De samplerquilt die ik maakte bij Ted Storm.
Daar bestaat geen digitale foto van zie ik nu. Oei! 


Van de "pocket" is tenminste de mand in het middenstuk klaar. 


En  de blokjes voor verschillende randen zijn ook klaar. 


Verleden week was het druk met verschillende Bee's.
Gelukkig wordt op beide Bee's ook stevig doorgewerkt zodat er 
ook weer 2 mandjes aan mijn collectie konden worden toegevoegd.


Die mandjes, dat zijn toch wel de reden om de quilt te maken.
Ik weet nog niet of al deze mandjes echt in de quilt gaan komen 
want sommige zijn speciaal gemaakt voor de fellere versie 
die ik eerst wilde maken. 

Even afwachten maar en straks alle kleine deeltjes optellen
tot een grote quilt.


Op een van de Bee's was ook de buurvrouw.
Je weet wel van "quilts van de buurvrouw" met een
echte herfstachtige wandquilt.

Het mag dan wel nog heel mooi weer zijn


ik denk wel dat dit voorlopig het laatste bosje lathyrus is van
dit jaar!


Het is al echt herfst in de tuin van de oude mevrouw.
De venkel zit vol met zaad en ruikt heerlijk! 

vrijdag 26 september 2014

Handige hulpjes.

Toen ik afgelopen woensdag naar de oude Mevrouw Rafel 
ging regende het pijpenstelen! 
Geen weer om een mandje mee te nemen.

Meestal neem ik een werkje mee om onder de koffie te doen.
Snel pakte ik een lapje met een klos garen en een naaldje
en stopte het in in mijn tas.

Maar geen schaar. 


Dus pakte ik een schaar van de oude mevrouw.
Niet een schaar:
DE schaar.

Als klein meisje in  de jaren 50 was dit naast een 
nagelschaartje de enige schaar in huis.

Een schaar met een verleden. 

Als jong meisje kocht mijn moeder de schaar bij iemand
die met negotie langs de deur kwam.
Tenminste, zo verteld zij dat altijd.

Tot in de jaren 50 kwamen er mensen langs de deur met 
stoffen en allerlei kleine fournituren.
Ik herinner me nog de opwinding die dat gaf als 
de man met de stoffen langs kwam bij oma bij wie we inwoonden! 

De schaar was een van de weinige spullen die de 2e 
wereldoorlog overleefde! 
Alles uit haar uitzet ruilde mijn moeder voor eten.
Maar de schaar kon ze niet missen! 


En nu heb ik misschien wel 10 scharen...

En dan al die ander handige hulpjes! 
Ik heb lekker nu een roze! 

Zonder draadinsteker zou ik niet meer kunnen! 
Ik heb er inmiddels een versleten.

Zeven jaar geleden kreeg ik hem op Sintekerst.
DE avond van onze nog steeds betreurde ter ziele gegane
quiltgroep.
Eigenlijk moest je iets zelfgemaakts geven.
Maar ja, soms lukt dat niet en ik dobbelde om
die handige draadinsteker! 

Wat heb ik er een plezier van gehad.
Maar deze week weigerde ineens de veer en een draad kwam wel af en 
toe in de naald maar beschadigd.
Dus nu heb ik lekker een roze! 

Verder ben ik nogal een ouderwetse quiltster.
Ik gebruik zelfgemaakte mallen en rijg mijn 
appicatielapjes gewoon om met een draadje. 


 Mevrouw Rafel dateert nog van voor de eerste quiltwinkels in Nederland en 
in de eerste quiltwinkel die ik ooit bezocht in mijn leven,
ergens in de jaren 80 kocht ik dit malletje.

Nooit gebruikt.
Afgelopen zomer dacht ik er zelfs nog over om het weg te doen.
Maar kijk eens.
Dit malletje van anderhalve bij anderhalve inch komt nu 
goed te pas bij mijn Pockets of Posies want 
daar komen een heleboel randjes in voor van 
deze kleine blokjes! 
Toch wel handig zo'n stevige mal!   

maandag 22 september 2014

Vrolijk weerzien!


Afgelopen weekend zocht ik mijn crisisdekentje maar weer op! 
Het is voor mij altijd weer een verrassing om te zien 
hoe leuk ie eigenlijk is. 

Begonnen met restjes sokkenwol 
( vandaar het crisis in de naam). 
Maar allang een project waar hogere economie aan te pas kwam 
omdat ik toch maar een paar bollen jeanskleurige sokkenwol toevoegde! 
En dus dekt de naam niet helemaal meer de lading! 

Het is heerlijk breien


met telkens een kleine dominosquare. 

Mijn bloemensjaal is op de rand na klaar.
En...
de knipbies moet nog afgezigzagd 
(is dat wel goed Nederlands?).
Daar moet ik even de tijd voor nemen.
Griezelig vind ik het niet meer maar het moet wel 
rustig gebeuren en niet eventjes tussendoor


 zoals het knippen van twee mandjes van de Pockets of Posies.

Dit is de Bee week! 
De Bee's die ik meestal bezoek vallen allebei in  dezelfde week
en dan moet er een werkje klaarliggen toch?