Photoshoot

Bijn alle bloggers kennen het wel: het zoeken naar een leuke omgeving waar je maaksels zo voordelig mogelijk uitkomen!

 Dus gingen we op pad. Met een mandje vol. Maar niet voordat onze Lizzy ook op de foto was geweest...

Photoshoot... photoshoot... daar moet ik bij zijn zie je haar denken. Liz vindt zichzelf het ideale model.
Maar wat gaat er nou op de foto? Wat moeten die 4 beige staakjes met rode kopjes eigenlijk voorstellen? Lucifers misschien? Wie weet. In het zaterdagse blogje volgt vast meer.
Maar op mijn fotolokatie was nog veel meer te zien:

Voor m'n moesbakken ging ik vanmorgen op jacht naar courgetteplanten en sla en maar 1 tomatenplant dit jaar. Maar ik kocht er meteen wat basilicum bij. Dat schijnt het altijd goed bijelkaar te doen.

Uit de verte ziet het er gezellig uit. Kijk, daar is ons fotomodel ook weer, samen met haar grote broer. Die is niet zo gek op de camera! Maar brr. wat is het koud buiten. Het weerbericht in m'n krant (Trouw) sprak van misscien wel een records vandaag. maar dan zou het niet warmer mogen worden dan 9.6 graden en langs de weg zag ik vanmorgen al 11 o C. aangeven.

Ook langs de weg (wat een bruggetje!) kocht ik ranonkels. Wat zijn ze toch mooi. Net papier als ze helemaal uit zijn. Ik zou bijna m'n blognaam veranderen naar rafels en ranonkels... Of toch maar niet... het loopt niet zo lekker.

Heerlijk he dat geel... en er zijn ook witte en roze en donkerrode en oranje... Volgende keer dan maar!

Wat elke blogger ook kent is het geworstel met Blogger. Ik had de vertaalservice (translate) op m'n blog... Maar was het ineens kwijt en het lukt me niet om het weer in te stellen. Vis indeling ga ik naar de gadget vertalen, geef daar translate op en klik een radiobutton aan welk symbooltje ik wil... daarna toepassen etc... maar Bloggers wegen zijn ondoorgrondelijk want er komt netjes translate te staan op m'n blog ZONDER het symbooltje... en dan werkt het niet... Wie weet raad?

Papieren maandag

Vandaag weer eens een journal:

Titel: Onze moeder breit onze mutsen zelf! En... voor iedereen die dacht dat de 365 beestjes een voortijdige dood waren gestorven:

Hier een bestje gemaakt van een verfvlek. Ja, ik weet het, het is voer voor psychologen, maar af en toe even afwijken van de gebaande paden is zo leuk! Binnenkort natuurlijk meer beestjes. En... vanmorgen onder de douche telde ik nog maar eens hoeveel ik er nog moet. Ja, hoeveel ik er nog moet! Nou, 80...
Want soms valt het niet mee hoor. Meestal maak ik het beestje-van-de-dag direct 's morgens na het opstaan. Sjok, sjok naar het atelier... gordijnen open, bak met markers erbij en aan de slag. Heel soms vergeet ik het en dan blijft dat beestje de hele dag hangen... o ja, ik moet nog een beestje... Maar over het algemeen  is het leuk om te doen en ik probeer er telkens van te leren.

Een rommelig dagje...

Zucht! Ooooh wat was het vanmorgen leuk! Rafeltje was naar de trunkshow van supergoof bij de Quilthoeve hier in Naaldwijk. Nee, ze heeft geen foto's gemaakt. Alleen maar zitten genieten van al die toch wel van het web bekende quilts. En het allermooiste is dat die quilts gewoon worden doorgegeven en dat je ze zomaar kunt besnuffelen. Bij zo'n gezellige ochtend past een vlaggetje!

Speciaal gestikt voor m'n arme tuinprieel. Misschien herinner je je de leuke rafeltjes nog wel van een paar weken geleden... nou, die kwamen van deze vlaggen.

Vorige zomer zag het er nog zo romantisch uit. Maar af en toe moet ik het dakje van rozen, druif, hop, kamperfoelie en clematis er helemaal af halen om te voorkomen dat m'n buurmans ergste nachtmerrie uitkomt: een wildernis over de schutting. Hij houdt niet van tuinen en heeft een zee van gele tegels: Rafeltje noemt het de woestijn, terwijl hij met afschuw over m'n oerwoud spreekt... En aangezien een goede buur ook veel waard is ziet het er nu zo uit:

Kijk, de roos loopt alweer uit! Gelukkig is er nog een lat... en die ziet er heel wat vrolijker uit:

Maar ik heb het al vaker gedaan en het groeit wel weer vlot aan. Zeker met hop en kamperfoelie. Met het weer wil het trouwens ook niet zo erg vlotten. Wat is het nog koud. Brrr. En vannacht nachtvorst in het binnenland. Maar het is ook de tijd van de IJsheiligen!
En wat maakt deze dag nou zo rommelig... wel, alle gewone dingen blijven ook doorgaan. De hondjes willen wandelen, anders hangen ze van energie aan de lamp. Er moet gekookt bij de oude mevrouw Rafel en er was ook nog plantjesmarkt op het dorpsplein. En... als je de quilts van supergoof heb gezien wil nog maar een ding: aan het werk!
En... ik ging op jacht naar de enige echte moederdagtaart.

 Vorig jaar kocht ik dit exemplaar gewoon bij een bakker. En dat deed de oude mevrouw verzuchtten... Oh, dat is de enige echte.. Maar helaas... dit jaar niet te koop. Had ik dat nou eerder geweten, dat had ik hem zelf gebakken. Maar nu is het daarvoor echt te laat. Nou, dit plaatje dan maar voor alle moeders morgen... en het heeft een voordeel: door ernaar te kijken word je niet dik!
Ken je het werk van supergoof nog niet. Ik kan het me haast niet voorstellen. Neem dan een kijkje op haar blog

Het vliegengordijn

Eigenlijk gaat dit blogje helemaal niet over het vliegengordijn, nou ja, een beetje... want het begon met opruimwoede:

En alle hoekjes en gaatjes van m'n atelier moeten eraan geloven: het klossenrek...

Alle doosjes en dozen met projecten. Kijk: Holly Hobby is ook weer wakker! Maar nou niet zo hard praten want ze moet nog even verder slapen. Eerst verder opruimen.

Het doosje met de boro bubbles... Ja, zo heten ze officieel. Boro betekent in 't Japans rafels ;-) en bubbles, nou het worden kleine opgevulde bolletjes... voor een vliegengordijn.

Zelfs het speldenkussen krijgt een beurt... Maar ja, is frutselen met lapjes en draadjes niet veel leuker dan opruimen? Een paar steekjes maar:

Kijk, zo leuk is dat nou... en ik kan nog wel even vooruit want tot nu toe heb ik pas 3 slierten klaar.

Ja, ja zei de oude mevrouw Rafel toen ze het zag, zo'n gordijn moet je ook in de winter maken... dan ben je 's zomers helemaal klaar. Maar ja, dit is een tienjarenplan hoor! Het idee van het vliegengordijn speelt al heel lang. Toen ik nog thuis woonde was ik al; met een gordijn van macame bezig... en nu doe ik zo nu en dan een steekje. Vorig jaar, zo in juni zat ik bij m'n nichtje in de auto. En ik hoor het haar nog zeggen... "dat vliegengordijn, dat krijg je dit jaar toch niet meer af". En dat op een toon van... oooo, wat is ze begonnen, wat een klus! Nou, inderdaad het is nog niet af.
Maar ik ben niet helemaal afhankelijk van m'n bubbles, want kijk,

er staan nog wat potten"snoepgoed"die ik ook wel kan gebruiken... maar daarover meer in een volgend blog. Want was was ik ook weer aan het doen? O ja, OPRUIMEN!

Papieren Maandag

Vandaag gaan we weer tekenen met Hundertwasser. Dat is een tijd geleden!

De opdracht was ogen tekenen. Omdat het zo koud was begin februari was ik niet naar de les geweest. Maar de extra opdracht: een postzegel op A4 formaat tekenen heb ik wel gedaan. Hundertwasser heeft ook heel veel postzegels ontworpen. Via Google kun je de mooiste ontwerpen vinden. Ik begon met deze. Ja, het is een aangekleed beestje... en ja, het is net onze Lizzy!

Maar het echte thema: Nederland kwam er niet in terug. Dus ging ik aan de slag op het papier dat we eigenlijk moesten gebruiken: grijs papier. Omdat Hundertwasser daar ook vaak op werkte. Ja, ik vind het jammer. Op wit papier komen, vind ik, de kleuren veel mooier uit. Maar goed...

Daarna had ik de smaak pas goed te pakken en ging ik voor nog een echt Hollands thema!

Lopende zaken

Af en toe komt er toch werk af! Zoals dit geborduurde huisje. Tegelijkertijd ben ik ook weer aan een nieuw werkje begonnen, dit keer wat kleins: een speldenkussen. Maar zo wordt de lijst met werkjes-die-ik-nog-moet-doen natuurlijk niet korter. Ik denk erover om het huisje te verwerken tot een zakje voor m'n breirol. Ik ben niet zo van werk in lijstjes!

Het mag een wonder heten dat ik "bij" ben met breien. Nou ja, bij, deel 10 staat sinds een aantal dagen op de site, maar een mens kan niet alles tegelijk toch? Mocht je erover denken om alsnog mee te doen met de broddellap dan moet je wel even naar Jookies blog  want bij het verschijnen van deel 11 gaat de beschrijving van deel 1 het blog af.
Ik werk wel heel traditioneel de laatste weken... veel te braaf... dus haalde ik eerst m'n lapjesbakken overhoop

om eens heerlijk een ideetje uit werken. Ik maak blaadjes, bloemen die ik zou kunnen appliceren. Zou kunnen... want ik heb wel een vaag idee... maar dat moet nog groeien. En door lekker te knoeien en te proberen krijgt zo'n idee vastere vormen.

De moestuinromantiek... ik ben geen echte moestuinder, daarvoor heb ik gewoon te weinig grond. Er  groeit sla en

gelukkig houdt de spinazie wel van een beetje regen want die moet nu toch echt weleens gaan groeien!

In de tuinschuur staan nog wat uit hun krachten gegroeide goudsbloem- en lathyrusstekken. Maar wie weet komt dat nog wel goed. Het is er ook zo licht! Als ik even niet oplet worden stekken altijd lang en sprieterig! Er blijft dus nog genoeg te doen om me niet te vervelen!

Dichtbij huis

Met deze quilt won ik alweer bijna 10 jaar geleden de quiltwedstrijd van "De Border". De winkel bestaat al lang niet meer. Maar de quilt hangt nog iedere dag in mijn gang. Ik zie hem dus ook iedere dag en hij blijft leuk om naar te kijken. De titel, dichtbij huis, kreeg de quilt omdat het een wedstrijd was met als thema vakantiequilts.  Nou ben ik niet zo'n vakantieganger, ik reis niet graag en door mijn spierziekte ben ik soms zomaar van het ene op het andere moment vokomen uitgeput. En dat is lastig als je reist. Dus zocht ik het dichtbij huis!

Het vrij uit de handgeknipte huisje vormde de basis. Meestal begin ik een quilt met elementen die ik al eerder maakte. Dat was ook bij deze quilt het geval. Dit huisje had ik al en ook een hele serie rode bloempotjes.

Die maakte ik ooit om er een borstkankerquilt van te maken. De bedoeling was om 100 blokjes met bloempotjes te maken en er dan bij 9 geen bloem uit te laten groeien... maar dat werd niks. Op de een of andere manier was dat heel schokkend en confronterend. En al schrijvend ontdek ik ook dat het met die borstkanker ook steeds erger wordt. Toen kreeg 1 op de 9 vrouwen het, nu 1 op de 8 en in 1990 was het nog 1 op de 11!
Maar goed, hier in het Westland worden heel wat potplanten geteeld: dus dat kwam goed uit! En door vanuit het midden te werken kon ik vrij snel toch een mooie quilt opbouwen. Er moest ook een stof in die door De Border geleverd werd. Dat was de beige. Heeeel goed kijken: rechtsboven zie je een flintertje... Ik borduurde de quilt vrij stevig. De bloempotjes zijn ook elk anders geborduurd. Ik heb er wel een foto van, maar niet schrikken: dat rood is slecht te fotograferen, hij geeft bijna licht!

En nu wil iedereen natuurlijk weten wat ik won: 100 euro. Die ik direct omzette in stofjes en een mooi boek van Kaffe Fassett!