Bee.

Vanmorgen ging ik naar de Bee van de Quilthoeve.

Natuurlijk met een werkje.

Nee, geen werkje!

HET ultieme bee werkje.

Ik kan het niet wetenschappelijk onderbouwen maar hexjes rijgen 

is toch een werkje dat op iedere bee wel gedaan wordt.

Altijd zit er wel ergens iemand hexjes te rijgen.

Je kunt er ook zo heerlijk bij kletsen zonder dat er wat fout gaat. 

Die hexjes van mij beginnen trouwens al aardig op een 

365 dagenproject te lijken. ;-) 

Ik maak er iedere dag wel eentje.

En is ie onder de koffie bij de oude Mevrouw Rafel nog niet klaar

dan is er verderop in de dag wel even een moment om hem af te maken. 

Inmiddels heb ik er al minstens 60.

Het wordt tijd om ze aan elkaar te gaan zetten.

Daarom kocht ik mooie groen-blauwe stof.

Wel 2 meter! Ja, ik ben heel wat van plan.

Ik ben altijd bang om tekort te hebben.

En...

ik vroeg of die 2 meter in stukjes van een halve meter gesneden konden worden.

?????

Zo'n hele lap! Ik kan er niet mee uit de voeten.

Het zou genoeg zijn om de hele onderneming in het slob te doen geraken. 

Natuurlijk is de stof in het echt veel mooier dan op de foto.

In de huiselijke kring noemen wij zo'n lap stof altijd

"30 meter brandvrije oudroze katoen".

Het is een zinnetje uit een voorstelling van Paul van Vliet.

Waarom en hoe hij dat zinnetje gebruikte weten we allang niet meer.

Maar de oudroze brandvrije katoen bleef.

Net zoals Frits.

Want Frits had geen kinderen...

want Frits had opa's condoom geerfd... 

Volgens Paul dan. 

Bij Rennie en Lida kun je meer lezen over de bee. 

   

Nationale gedichtendag.

zinnen

letter na letter, woord na woord,

geef ik mijn zinnen aan dit papier,

als kazen op een plank,

liggen ze te wachten,

op de hand die het blad omslaat,

het oog dat langs de regels gaat,

op wie hen weegt en keert,

en met zich draagt. 

Uit: ik schilder je in woorden.

Hans Hagen,

2001, van Goor, ISBN 90 00 03368 3

Twee dagen winter?

Volgens m'n krant is het vanaf vandaag 2 dagen winter! 

Eerlijk gezegd had ik wel op wat meer koude gehoopt.

Hoewel het hier dichtbij zee nooit zo heel erg koud wordt.

Maar een mooie droge zonnige dag als vandaag is toch wel fijn hoor.

Ach, misschien is het maar goed dat de winter maar zo kort duurt. ;-) 

Want m'n nieuwe wanten zijn nog niet af. 

Och, er was ook reden reden voor haast met dat zachte weer.

Ik brei ze van Aade Long garen. 

En gebruik een patroon van de Dutch Knitters. 

Het wieltje van Katrientje

Het voelt best ijverig! Want m'n rand voor de CAL van deze week 

is al klaar. 

Een Catherine's wheel.

Een lief patroontje dat op zich heel geschikt is voor babydekentjes.

Maar dan moet je wel een wollen of acryl garen gebruiken.

De steek is het mooist als deze goed opgevuld is. 

En mijn garen is een dunne katoen. 

Om toch een mooi vol effect te krijgen haakte ik de basiswaaiers van 7 stokjes niet

om de drie maar om de 2 steken.

Een logisch gevolg daarvan is dat de het aantal lossen tussen de andere steken dan 

ook 2 inplaats van 3 wordt.

Natuurlijk moet ik volgend week m'n volgende rand ook aanpassen om weer 

een goede aantal steken te krijgen.

 De overigens zeer duidelijke beschrijving volgen gaf een lelijk resultaat.

Nu ben ik wel tevreden! 

Al typend zit ik te snoepen van m'n gemberplaatkoek.

Over tevreden gesproken! 

Een makkelijk te maken koek. 

Kleine moeite, groot plezier. 

Het recept komt van Mary Berry en is terug te vinden op de site van de BBC

Schortenbont.

"Wat een lief stofje is dat", zei de oude Mevrouw Rafel

over de stof waarvan ik het vogeltje maakte.

"Het lijkt wel een beetje schortenbont!"

En inderdaad: het blauwe stofje dat ik gebruikte lijkt wel een beetje op de 

stoffen die vroeger werden gebruikt om schorten van te maken. 

Maar wie draagt er vandaag-de-dag nog een schort? 

Nou, de oude Mevrouw.

Maar wel een cocktailschortje hoor.

Dat is een half schortje zonder bovenstukje: het hartje.

Rare naam trouwens voor een schort: cocktailschort! 

Op de foto is zo'n half schortje te zien met zakken gemaakt van hexjes.

Zo deftig heeft moeders ze niet! 

Maar zelf maken hoeft ook nog niet:

m'n hofleverancier (de  HEMA) verkoopt nog schortjes. 

Nee, dat schortje staat op de foto omdat ik al hexjes rijgend dacht aan dit 

boekje: Lapjeswerk. 

M'n allereerste patchwork en quiltboek.

Uit 1967.

Een uitgave van Vermande uit IJmuiden.

Die gaven ook het blad "Bijvoorbeeld" uit.

Stapels heb ik ervan gehad met de mooiste ontwerpen voor stofversieren zoals we het 

toen noemden. 

Maar wie weet zou de inhoud nu tegenvallen en romantiseer ik het een beetje. 

In het lapjeswerkboekje wordt alle patchwork gemaakt om een 

vorm van ivoorkarton. 

Alles omgeregen dus! Ook als het om eenvoudige vierkantjes gaat. 

Maar nog even terug naar de schortjes.

Vroeger was het heel gewoon en droeg iedereen een schort tijdens het werk.

Hier op de foto een groep druiven krentsters halverwege de jaren '30.

Allemaal een schort. En waarschijnlijk niet hun allerbeste want het druivenkrenten 

(de kleine korrels uit de tros halen, zodat er een mooie volle tros ontstaat)

gaf nogal eens hardnekkige vlekken. 

De oude Mevrouw had trouwens een ochtend- en een middagsschort! 

Een ouwetje voor het vuile werk en 's middags een schoon schort om het goeie goed niet 

te bederven.

Zo'n schort was trouwens overal goed voor.

Willy schreef pas een heel geweldig verhaal over haar oma's schort.
Dat moet je zeker even lezen.

En wil je meer weten over de druiventeelt in het Westland in het verleden
ga dan eens naar themapark de Westlandse druif

Tuinvogeltelling.

Vijf zwarte kraaien 

en verder niks! 

Dat was het resultaat van gisterochtend een halfuurtje vogels tellen.

Gelukkig heb ik hier op m'n atelier nog een vrolijk blauw vogeltje.

Het-misschien-kom-ik-ooit-in-een-dramatisch-boeket-vogeltje.

Want het idee om zelf een medaillonquilt te ontwerpen laat me niet los.

Zeker niet na het geworstel met Scandinavian Christmas! 

Vroeger werkte ik nooit van een gekocht patroon.

En hoewel er nog 2 patronen liggen ga ik toch maar even zelf aan de slag.

Op de laatste open dagen van de Quilthoeve kocht ik het patroon

(o nee he, alweer een patroon! ;-0 ) 

Little by little van Janine Alers.

Gewoon als inspiratie.

Om de start wat gemakkelijker te maken.

Op de foto kun je zien dat ik de patroontjes van papier knip.

Gewoon zo uit de vrije hand. 

Daarna ga ik spelen met lapjes, gewoon proberen. 

Net als bij het vogels tellen is het een kwestie van niet alleen zien,

maar vooral goed kijken.

Wat staat leuk, wat laat ik weg! 

En nu, zo meteen ga ik eerst eens een recept kiezen uit dit boek:

Comfordfood van Janneke Vreugdenhil.

Ik kan wel een troostend hapje gebruiken.

Niet omdat het blue monday is...

maar gewoon omdat het zo troosteloos nat is buiten! 

Die blauwe maandag is volgens mij een verzinsel van de vakantie industrie! 

Of zal ik toch maar voor pannenkoeken gaan? 

Warm en zoet! 

Koffiebloemen

De laatste weken ben ik ijverig bezig om tijdens het koffiehalfuurtje 

bij de oude Mevrouw Rafel kleine hexagonbloemen 

te maken.

Waar ik ze nou precies voor ga gebruiken weet ik nog niet. 

Misschien voor een rand om een quilt.

Een quilt alleen met deze bloemetjes lijkt me ook heel lief. 

En ik had al een beetje rond gekeken voor een leuk stofje om

er een geheel van te maken. 

De lichtblauwe stof met rode stipjes waarop de 

bloemen nu liggen is erg lief... maar helaas op! 

Ik heb maar een halve meter en voor een wat groter

quiltje is dat natuurlijk niet genoeg. 

Maar dat er lichtblauw omheen komt is wel zeker.

Duckegg blue.

Dat blauw en rood...

ik kan er uren naar zoeken op Pinterest.

Al die mooie bloemen worden gemaakt uit dit kleine blikje.

Precies klein genoeg voor zo'n werkje.

Ik gaf er afgelopen zomer heel wat cadeau, samen met een zakje bonbons.

"Je mag er voor jezelf wel eens eentje kopen",zei iemand tegen me! 

"Blijkbaar vind je het een schattig ding!"

En dat is ook zo. 

Maar nu moet ik nodig aan de slag: het huiswerk wacht.

Allemaal randjes!