Slordig!

Nog even terugkomen op het vorige blogje.

Dank jullie wel voor alle opbouwende en opbeurende woorden.

Over m'n lange tenen en zo.

Meerderen van jullie schreven ook: kijk eens naar andere Scandinavian Christmasquilts.

En ja hoor! Daar zitten de borduurranden ook niet onder elkaar.

En zijn ze bij het ene blok verder van de rand dan bij het andere blok.

Ik weet nu ook hoe dat komt: alle patronen staan op een vel A3 papier.

(A3 is 2 velletjes A2 papier, je weet wel, het formaat dat in je printer

past naast elkaar!)

Voor de grotere blokken rechtsboven en linksonder

is dat een beetje krap.

Het patroon past dus eigenlijk niet op het papier.

Slordig! 

Trouwens: aan een blok van 15 en halve inch 

moet je 5 blokken van 3 x 3 inch zetten.

5 keer 3 is hier nog steeds 15 

en geen 15 en een half!

Dat is al snel een halve inch dus meer dan 1 cm verschil.

Slordig!

 Het is best een prijzig patroon. 

Dan verwacht ik zulke dingen niet. 

Maar ja, ik was een beetje flieft op de quilt.

En liefde maakt blind.

Maar jammer genoeg niet zo blind dat ik de tekortkomingen niet zie! ;-)  

Eerlijk gezegd kan ik er best meeleven hoor.

En nu over tot de orde van de dag: hartjesblokken maken voor de border. 

Lange tenen.

Mevrouw Rafel heeft lange tenen! 

En als ze moe is lijken ze nog langer! 

Trouwens, de meeste enig kinderen hebben die: lange tenen.

Als kind misten ze kritische broertjes en zusjes.

Maar hoe zit het nu met die lange tenen van Mevrouw Rafel?

Vanmiddag reed ze even naar de quiltwinkel voor een stofje om aan het grote 

blok van Scandinavian Christmas te zetten.

Het was daar een gezellige drukte.

Natuurlijk moest iedereen even kijken.

En ze zagen wat Mevrouw Rafel al langer wist:

de borduurranden passen niet onder elkaar.

Die fout zit in het patroon zelf. Maar Mevrouw Rafel is natuurlijk niet vrij te pleiten: 

ze had de patronen eerst goed moeten nalopen. 

En ja, daar kwam het: een mevrouw ging op haar lange moeie tenen staan:

"ik zou al dat borduurwerk uithalen" zei ze.

Met nog wat meer pittig commentaar er achteraan.

Maar dat kan helemaal niet! 

Dan raken de blokken min of meer uit het lood.

Het enige is om alles opnieuw te doen.

Nee, daar begint Rafeltje niet aan.

Ze laat het zo.

En nu niet mopperen hoor.

Die opmerkingen blijven toch nog wel even door haar hoofd spoken. 

Voorlopig gaat ze nu maar even draadjes afhechten.

Daar kan ze waarschijnlijk weinig mee verkeerde doen. 

Wetenschap.

Eerst dacht ik het wetenschappelijk aan te pakken.

Om de al eerder gehaakte cirkel voor een rond kussenovertrekje wil ik een randje

bloemetjes. 

Eerst berekende ik de omtrek van de cirkel en ging van daaruit aan de haak!

Nou, dat werkte niet.

Haken is geen exacte wetenschap ontdekte ik ! ;-)  

Maar na 2 avonden trial and error heb ik geloof ik nu een passend bloemetje gevonden.

Wordt vervolgd. 

Halffabrikaten.

Af en toe zit ik wat te spelen met lapjes en draadjes.

Het hoeft niet direct wat te worden.

Dit soort maakseltjes noem ik meestal halffabrikaten: ik kan ze nog overal voor gebruiken!  

Zo maakte ik deze hexjes. Misschien iets voor de quilt die ik ga maken rond de 

rode borduurwerkjes met een kerstsfeer. 

Oei, Meneer Google draait al m'n foto's om. 

Nou, het moet maar even! 

Je ziet dat ik de malletjes niet meer plak.

Het leek zo handig: dat plakken, maar inmiddels vind ik omrijgen toch handiger.

Je krijgt er in ieder geval geen plakvingers van.

Dit derde borduurtje is net af.

Echt heet van de naald.

Dat kun je goed zien want ik moet het nog wel even strijken.

Ook dit patroon vond ik bij Red Brolly.

En mocht borduren nou niks voor je zijn dan kun je nog altijd een 

Sint of Pietje breien uit de nieuwste Margriet.

Ik kwam hem vanmorgen in de Supermarkt tegen en het viel me op dat werken met draadjes 

(zie het Margriet logo nog helemaal in is! 

Pinwheel 2

Afgelopen maandagavond om 10 voor half elf knipte ik het laatste draadje af.

Wat heb ik er hard aan gewerkt de laatste weken.

Ik wilde hem zooooo graag afmaken. 

En toen was het zo ver.

Eindelijk! 

Maar nu. Ik wil nou niet direct beweren dat ik in een zwart gat ben gevallen.

Maar ik moet de bak met de wolresten

 wel heel goed opbergen.

Ik zou zo weer beginnen. En met een paar bolletjes bijkopen lukt dat best wel weer.

NEE. Voorlopig niet. 

Maar het breide zo lekker. Alleen maar recht.

Heerlijk voor de tv. 

Ik was gisteravond best wel onrustig.

Zie je wel: toch verslaafd. 

Vanmorgen heb ik hem gewassen en bij omi te drogen gelegd.

De oude mevrouw Rafel is heel blij met de sjaal. 

"Dat je dat nu voor mij hebt gemaakt", zegt ze telkens.

Terwijl zij ontelbare mooie dingen voor mij maakte. Zij was een goede breister.

Beer en Jelle de haas houden in de gaten of dat drogen wel goed gaat.

En voor iedereen die bij m'n vorige sjaal zeiden:

"laat hem eens helemaal zien"

deze wat ongezellige overzichtsfoto.

  

En nog eventjes van dichterbij

Ik heb nu weer tijd voor al die werkjes net als de Camille, de mandjes en de kerstquilt, 

die allemaal rustig op hun beurt liggen te wachten. 

Wacht eens, de breirol van jookies. Ik lig nog een patroontje achter.

Kan ik toch nog bij de tv breien vanavond. 

Speelkwartier.

Af en toe vind ik het heerlijk om eventjes heerlijk te 

knoeien met wat draadjes zonder dat het ineens iets hoeft te worden.

Eerst even kleurtjes zoeken in m'n voorraad en dan aan de slag.

Zo ontstond deze leuke cirkel.

Misschien de opzet voor zo'n leuk gehaakt rond kussen 

zoals ik afgelopen week zag bij blij dat ik brei

Eens even proberen of ik nog een leuk ideetje heb voor een bloem...

In het verleden (let op grootmoeder vertelt!) nou een heel ver verleden hoor 

haakte ik van hele dunne katoen kleedjes.

Ook zomaar zonder patroon. 

Waarom zou ik dat nu niet meer kunnen? 

Nou ja, we zien wel wat er van komt. 

Ijverig.

Poeh, eindelijk kan ik m'n breiwerk gaan afkanten.

Nog het grootste deel van de bovenkant van de sjaal en dan ben ik al die 

lastige breinaalden kwijt. 

Dit was de laatste weken geen hobby meer hoor! 

Gelukkig ben ik gezegend met een ijzeren doorzettingsvermogen!

Ik wil de sjaal zo graag af hebben. 

Niet dat de oude Mevrouw Rafel kou lijdt hoor! 

Ja, ook haar verwarmingsketel werkt perfect. Na alle narigheid na de installatie. 

O,ooo niet te hard over praten hoor, stel je voor... wie weet hoort ie het en 

geeft hij er weer de brui aan.

Om op omi terug te komen:

voor iemand van 96 breien... dan voelt het of je geen dag te verliezen hebt. 

Kijk zo komt hij strakjes vast en zeker over de bank te hangen.

Even oefenen.

En: ik ga hem zeker missen.

Al was het alleen maar omdat ie zo lekker warm is.

Tijdens het breien kon ik er heerlijk onder zitten.

Gelukkig maar dat ik er zelf ook nog eentje heb!