Mottenballen.

Buiten waait de wind om het huis...

Binnen haalde 

Mevrouw Rafel haar klosjesblokken

uit de mottenballen. 

Nu het weer snel donker wordt 

is het heerlijk om

weer met lapjes aan de slag te gaan. 

Ik heb altijd moeite met die lange 

donkere avonden! 

Gelukkig is er de chocoladetherapie! 

De nieuwste Engelse tijdschriften 

zijn ook weer binnen. 

Genoeg om het hier gezellig te maken. 

Kitty.

Voordat onze Kitty helemaal 

stuk geknuffeld wordt

even een foto van het dametje.

Lizzy heeft er een lief vriendinnetje bij.

Voordat die mooie witte onderbroek 

en 

al die lieve witte randjes roetzwart worden

moet onze Kitty zich nog laten zien.

Eigenlijk is ze veel te deftig 

geworden voor een sokpop! 

Oeps!

Mijn zelfportret komt wel erg 

voordelig uit! 

Zoveel glamour 

heb ik nooit gehad!

Misschien komen alleen de haren als 

touwtjes

een beetje overeen. 

Maar om er echt op te kunnen gaan lijken

moet ik toch echt langs

de plastisch chirurg!

Voorproefje.

Dat was nog eens een

gezellige vrije ochtend. 

De basis voor het zelfportret 

is gelegd. 

Natuurlijk met ruit-en stipstofjes. 

Vanmiddag vroeg met Lizzy

het hele dorp door. 

Alleen voor een lapje vilt 

voor de ogen. 

Nu heeft Liz een warm plekje 

bij de verwarming om even bij te slapen. 

En over die ogen: 

ik slaap er nog een nachtje over! 

Plannetje.

Een plannetje voor morgen? 

Een keer per maand doe ik 

een inhaalles

bij N. die een teken- en quiltatelier heeft. 

Echt les, nee, daar zit ik niet meer op 

te wachten.

Er ligt nog zoveel dat afgemaakt 

kan worden. 

En zeg ik soms een beetje

te parmantig:

" ik weet alles al!" 

Ja, ja! 

Vorige keer zag ik een geweldig leuk

zelfportret van stof. 

Dat wil ik ook weleens proberen, 

dacht ik. 

En ging aan de slag met papier. 

Nou ja het lijkt nog niet. 

En die zonnebril is een zwaktebod

O ja iedereen vindt dat 

 ze op Patricia Paay lijkt... 

Of het nou zo'n goed plan is om 

het in stof om te zetten? 

Kom, ik slaap er nog een nachtje over. 

Portretjes

Verleden week 

maakte ik een portretje met 

"she loves dots" .

Vandaag ging ik voor 

een sneeuwliefbebster.

Voor de tekeningen

gebruik ik 

ecoline brushpens. 

Moest er eerst heel erg aan wennen. 

Toch zijn ze ideaal 

om inkt te vervangen:

geen gedoe met potjes inkt.

Handig om in artjournals te gebruiken. 

Ze zijn niet kleurvast. 

Dus niet zo geschikt voor werk dat 

tentoongesteld gaat worden.

Voor in een boek is het ideaal. 

En: je kunt ook aquarelachtig werken. 

Het hoeft dus lang niet zo fel als ik hier doe. 

Beloning.

Het voelt een beetje als 

een beloning 

voor hard werken.

Deze geweldige streng 

zelfgeverfde sokkengaren

van Atelier Jaffari.

Je weet wel,

van het blog blij-dat-ik-brei. 

Ik zit even uit te puffen

achter de computer.

Heb net de douche schoongemaakt.

Echt schoongemaakt!

Dus niet zomaar een sopje

voor een wekelijks beurtje.

Nee, met een harde werkborstel

heb ik alle hoeken en gaten uitgelikt.

Zelfs het plafond is schoon.

Even bijkomen dus.    

Want het is zo lekker ontspannen

op internet.

Een filmpje, 

een nieuw liedje leren op de ukelele.

Niet dat ik niks meer te doen heb hoor! 

Op tafel staat een blad met

allerlei kleine werkjes

die 

eventjes afgemaakt moeten worden. 

Ik schiet al lekker op hoor:

kijk maar:

Kitty heeft zelfs al een 

onderbroek aan! 

Natuurlijk kon ik niet afblijven 

van de bol yarn cake! 

Ik brei er een eenvoudige sjaal mee. 

Zo meteen even een toertje bij een kop koffie.