Experiment.

M’n neuropathische steenkoude voeten 

vinden 

wollen sokken wel lekker. 

En echt nodig had ik ze niet.

Maar:

ik wilde het proberen:

een sok breien 

door bij de teen te beginnen. 

Het bevalt goed! 

Ik vind het gemakkelijker.

Dat komt ook door de hiel.

Een fleeglehiel.

Die vond ik bij de breiclub.

Even googelen op 

breiclub en fleeglehiel 

en alles wordt super uitgelegd. 

Nu was het in eerste instantie

een proefje. 

Maar halverwege de 2de sok was de wol op.

*U*

Ik wist wel dat ik te weinig wol had

maar dacht dat er nog een zelfde bol 

in de voorraad lag! 

Nee dus.

Ach, je noemt het gewoon een 

experiment 

opperde een nichtje

die zulke 2kleurige sokken nooit zou aantrekken...

Nou vooruit dan maar. 

Voorlopig haak ik veilig aan mijn dekentje. 

Puck gaat het wel even showen.

Maar hij moest er natuurlijk wel eerst op gaan zitten. 

Dat doen honden (en katten) altijd. 

Dat hoort zo.

Heb ik geleerd van andere blogs. 

Borduren.

Mevrouw Rafel doet geen kruissteek meer! 

Maar af en toe een klein  ander borduurwerkje 

maken,

tja, dat kan ze toch niet laten.

Ondanks dat het maar een klein werkje

is duurde het toch

bijna een jaar voordat het af was.

Het is zo gezellig om af en toe

een werkje mee

te nemen.

En soms zat ik op een Bee 

alleen maar te kwekken.

Dat schiet natuurlijk niet op.

Bovendien is het randje 

altijd lastig.

Waarom zit er aan al die leuke werkjes

toch altijd weer een 

onderdeel dat niet zo leuk of spannend is?

Nou ja, hij is af.

Klaar om op een boekje geplakt te worden.

Je hebt misschien al gezien dat er wel een

kruissteekwerkje onder ligt.

Dit is de merklap die ik in 2002 

borduurde toen Nikki bij ons kwam wonen.

Nikki en Puck komen van dezelfde foklijn.

In die tijd maakte ik nog iets

als er een nieuw hondje kwam.

Die arme Puck kreeg helemaal niks!

En dat terwijl ik voor zijn zusje Lizzy

nog een dekentje haakte.

Nikki werd niet erg oud: 

toen hij vijfenhalf was moest ik hem in laten slapen

omdat hij een vergrootte slokdarm had

en daar veel pijn van kreeg. 

Het patroon van de lap,

waarvan ik geen overzichtsfoto heb 

(die hou je tegoed!)

komt uit een Amerikaans borduurblad. 

Sinterklazenweer.

Vandaag was het hier aan de kust 

mistig 

en nogal koud.

2 graden

stond erop de thermometer om

kwart over elf toen ik naar het tuincentrum reed.

“Sinterklazenweer”,

noemde mijn vader het altijd.

Op de radio hoorde ik 

de voorspelling van vrieskoude

komende week.

Tijd voor een verwarmend toetje.

Herfstfruit in portsaus. 

Het recept stond vorige week in “Trouw”.

Supersimpel:

Kook 2 en halve deciliter ruby port in 

met het sap van 1 sinaasappel,

een kaneelstokje,

een lepel honing 

en een stukje sinaasappelschil.

Dit duurt ongeveer 10 minuten.

Schil in de wachttijd 

2 appels en 2 peren 

en snij ze in kleine stukjes.

Halveer 20 witte druiven.

Vis na 10 minuten de schil en het kaneelstokje eruit.

Voeg de appelstukjes en de druiven toe.

Laat het 3 minuten zachtjes doorkoken.

Doe er dan de peren bij.

Nog 2 minuutjes lekker sudderen.

En klaar is je toetje.

Lekker met ijs of Griekse yoghurt. 

Waarom

zou je het 

gemakkelijk doen 

als het moeilijk ook gaat! 

Dit gezegde schoot door m’n hoofd 

toen ik aan de kerstwanten begon. 

Het is een hele uitdaging.

Hele dunne wol, 3 kleurtjes tegelijk 

in een toer en

hakerige handen van veel in sopjes hangen

en de tuinen winterklaar maken. 

Het voelt een beetje als 

een aap in een sajettenwinkel.

Ik heb me dus willens en wetens 

lekker in de nesten gewerkt. 

Ach, een mens wil wel eens een uitdaging.

Het moet wel een beetje spannend blijven.

Oh, je weet niet wat sajet is! 

Sajet is sterke wol. 

Meestal gebruikt voor sokken.

Let op:

grootmoeder vertelt!

Vroeger was er 2, 3 of 4 draadssajet.

En ja, er loopt ook een rijgdraden door het werk:

het muizentandrandje 

hoor je mee te breien,

maar dat lukte niet zo mooi 

dus gaat er een draadje door als de want af is. 🙄

Vandaag heerlijk in de tuin gewerkt.

De nieuwste Country Living is er

samen met wat kerstachtige

zandkoekjes en koffie 

houdt het me heerlijk van het werk. 

Confetti.

Een tijdje geleden kocht ik 

washitape

met daarop de tekst:

“add a little confetti to each day”.

Dat spreekt me wel aan! 

Soms is dat heel eenvoudig.

Van een gewoon A6 boekje van de Hema

even een uniek boekje maken.

Nou ja, uniek,

meestal gebruik ik het zelfde idee

net een beetje anders nog een keertje. 

In de loopder tijd heb ik heel wat van die boekjes gemaakt.

Ze worden ook echt gebruikt 

voor van alles en nog wat.

Af en toe is het ook lekker om de gemakkelijke weg te kiezen!

Zo ben ik afgelopen week 

heerlijk bezig met shetlandwol

en granny’s

Beetje herfstachtige kleurtjes.

En kijk: ook bruin! 

https

Even een advies:

heb je een blogspot-blog

dan krijg je misschien de melding in de browser

dat ie niet veilig is.

Dat schrikt bezoekers misschien af.

En het is ook kwetsbaarder.

Je kunt heel simpel https

instellen via 

instellingen.

In de brede rechter middenkolom zie je dan 

HTTPS staan.

verander no in

yes.
Of nee in ja.

En het is voor elkaar.

Ik zag er verschillende mensen mee knoeien.

Maar zo simpel is het. 

Kijk, zo doe je dat op een verregende dag!

Wij zitten hier precies in het 

hoekje waar de buien vallen!

De rest van Nederland lijkt veel droger op de weerkaart. 

Hoera herfst!

Wat was het een mooie zomer!

Wat mij betreft kon hij ook niet lang genoeg duren. 

Maar ik ben dan ook een echt zomerkind. 

Iech, autocorrect maakt daar 

zomerkunstweekend van.

Hoe verzin je dat? 

Maar nu is die mooie zomer toch echt voorbij.

Vanmorgen viel hier een dik pak hagel

dat ook nog eens uren bleef liggen.

Er zat niks anders op dan de 

winterlaarzen 

op te zoek.

Glibberend liet ik de hondjes uit.

Twee dagen geleden maakte ik een gezellig 

herfsthoekje 

in de tuin.

Vooral Puckje kon dat 

waarderen.

Hij sleepte minstens zoveel blad naar binnen

als dat er op het tafeltje ligt.

Verder at ik helemaal in stijl:

Er stond pompoensoep op het menu.

Een wat zoetige soep

die lekker zoutig wordt met wat uitgebakken spekjes.

Om het hefstgevoel compleet te maken:

zelfs een haakwerkje in herfstkleuren.

Het zou zomaar een dekentje voor op mijn 

nieuwe bank kunnen worden,

want het kleurt geweldig!