Een kloentje.

He, wat?

Een kloentje?

Ja, een bolletje wol.

Dat noemen wij hier in Westland een kloentje.

Maar of het woord nog veel gebruikt wordt?

Ik denk het niet.

Zoals ik al vertelde probeer ik iedere dag een paar naalden 

aan het groene vestje te breien.

Maar de draad was op.

Die hele ragfijne draden.

Dus moest ik strengen opwinden.

En dat is een hele klus met die spinrag dunne draden.

Bovendien moest ik van 2 strengen 3 bolletjes maken.

Dus de keukenweegschaal erbij.

Maar kijk het is gelukt.

Voor het gemak deed ik ze eventjes in mijn  boodschappenmand.

Ik deed niet zo heel veel de afgelopen week.

Donderdag ben ik aan staar geopereerd.

En de dagen ervoor gingen op aan allerlei dingen regelen.

Ja, iedereen zei wel van: dat valt allemaal wel mee.

Toch zorgde ik voor een flinke voorraad boodschappen.

Waarschijnlijk zou ik niet kunnen rijden.

Maar dat valt reuze mee.

Maar toch, even pas op de plaats is ook wel lekker.

Dus volgt nu na het roze boodschappenmandje nog een

mandjesparade.

Met de kleine en grote Sophie scarf.

Lekker allebei af.

En de donkerrode waarop ik wil gaan borduren.

En het beruchte groene vestje.

Tja, een mens wil wel eens wat.

Leuk he, een hobby?

Het is een hele onderneming dat vestje.

Tenslotte nog een mandela update.

Af en toe bekruipt me het gevoel dat zo'n werk met me

op de loop gaat.