zondag 20 april 2014

EI, ei,

Oei, ik ben wat laat maar ik was ook druk bezig 


om de bloemetjes buiten te zetten. Eh, nee, de bloemetjes 
af te maken.


Een beetje laat maar wel gemeend: 
Fijne Paasdagen!

vrijdag 18 april 2014

Aria.


De dikke mevrouw heeft wel gezongen maar 
het slotaccoord heeft nog niet geklonken. 

Mocht dit alles je niet bekend voorkomen?
Afgelopen week had ik de schilder en 
ik vond dat vreselijk en schreef toen in een blogje
It isn't over until the fat lady sings.... 

Wel de schilder is weg.
Het werk is nog niet helemaal af. 

Tjonge wat is die schilder str... eigenwijs! 
Die moet nog heel veel leren. 
Niet over schilderen.Het werk op zich is prima in orde.
Nee, hij moet eens leren luisteren naar de klant.

Mijn prachtige roodbruine voordeur eindigde als een slecht geblondeerde slettebak.
Hij doet gewoon z'n eigen zin.
En zo heeft ie ook de deur naar de poort maar niet gedaan.
Volgens hem moet die deur vernieuwd.
Hij is nog prima.  


Ik heb altijd geleerd dat de klant betaald en dus bepaald wat er gebeurt! 
Ook als die klant een vrouw is.

Maar sommigen leren het echt nooit.
En Rafeltje geeft niet toe.
Maar ze heeft wel meer dan genoeg van mensen die iets in of aan je huis komen werken en die denken dat ze over je heen kunnen lopen!  

Je snapt: de slotaria is nog niet ingezet. 
Het drama is nog in volle hevigheid bezig. 


En de dikke mevrouw van de foto?
Dat is een "halffabrikaat". (Misschien ooit ergens voor te gebruiken?) 
 Gemaakt om m'n machineborduurkunstjes op peil te houden. 

woensdag 16 april 2014

Morgenstond.

Een van mijn oma's had vroeger een ontbijtbordje met de spreuk:
"De morgenstond heeft goud in de mond".

En van dat bordje wilden alle kleinkinderen wel eten.
De ondergrond was geel met groen.
Een dikke zwarte kraaiende haan in het midden met daarachter de goudgeel opgaande zon.
En dan rondom de tekst. 

Oma was zoals we nu zouden zeggen weg van vintage.
Altijd liep ze serviesgoed te zoeken op de Delftse markt.
Daar kwam dit bord vast en zeker ook vandaan. 

Ik moest aan het bordje denken toen ik vanmorgen al voor 7 uur 
de omslagdoek voor de oude Mevrouw Rafel afhechtte. 


Nog even wat draadjes doorstoppen en er is weer een werkje af! 


Op deze foto is ook het morgenrood nog goed te zien. 
Zo vroeg was het. 

De sjaal is een vroeg Moederdag cadeautje.
Lizzy en Ptolomy hebben de sjaal vanmorgen vroeg al gegeven, ook een beetje 
als bedankje dat zij lekker bij omi mogen als de schilder er is.

De hondjes hebben er helemaal geen bezwaar tegen:
ze worden verwend met koekjes.
Nee, geen hondenkoekjes, bakkerskoekjes! 

En ze rennen de hele dag in de tuin: ze zien bij na groen! 
Zeker Liz met haar witte pootjes. 

dinsdag 15 april 2014

Nutteloos.


Vandaag een ouwetje.
Een journalblad uit 2009.

"It isn't over until the fat lady sings"

En die titel vond ik wel toepasselijk voor vandaag.
Mevrouw Rafel heeft de buitenschilder klik
en kan geen kant uit. Ze zit zichzelf reuze in de weg! 
Vaste lezers weten het wel: 
mannen in en om het huis aan het werk en Mevrouw Rafel:
dat gaat niet samen. 

Ik heb maar een stofvrij en tochtvrijhoekje opgezocht en wacht tot het 
klaar is.

En dat kan soms heel lang duren!

It isn't over until the fat lady sings! 





zaterdag 12 april 2014

Vrijdagavond.

Tegenwoordig is de vrijdagavond m'n vaste haakavondje.


Gisteravond was het een klein klusje. 
Twee keer een rijtje stokjes en daarna een toer halve stokjes.


Al die uurtjes hebben al een leuk stukje deken opgeleverd.
En ik ben "bij" met m'n huiswerk.

Dat kan ik van de borduurrandjes niet zeggen! 


"Heb jij je soldaatjes al af?"
vroeg de randjesbordurende buurvrouw me laatst.
Nou, maar net.
En verder ben ik ook nog niet.
Wel probeerde ik de rol een eigen tintje te geven door
op de lap het "quiltershuisje" te borduren
wat ik ook gebruikte in m'n eigen schoollapje en mijn zelfontworpen merklap. 


Ik vond ook een oplossing voor het "randje" rondom m'n 
zilveren suikerschep uit de Gossip. (Zie vorige blogje).

Ik had eerst geappliqeerd. 
Daarna versteviging opgestreken om te kunnen borduren en
daar ging het mis.
Normaal knip ik bij een applicatie de achtergrondstof weg,
zodat de quilt door de tussenvulling mooi valt maar 
dat deed ik hier niet omdat het steeltje zo smal is en dat waarschijnlijk niet mooi wordt. 
Nu knipte ik de versteviging weg en kijk:


een keurig lepeltje.
Nu de rest nog! 


donderdag 10 april 2014

Theevisite.

Ha, gezellig dat je even op theevisite komt! 
En...


wil je een of twee schepjes suiker in je thee? 

Oei! Ik heb nog helemaal geen kopjes.


Laat staan een suikerpot of melkkan.
Maar: ik heb er al wel stofjes voor uitgezocht.
Ze liggen hier op tafel zodat ik ze af en toe kan aaien.

Het is lang geleden dat ik zo genoot van het maken van een quilt.
Die "gossip" is zo afwisselend om te maken.
Je kunt een klein stukje appliqueren afwisselen met het maken van een blok.
En ik werk heerlijk scrappie. 
Alle kleine restjes kunnen erin.

Natuurlijk is het niet allemaal goud dat er blinkt.
Kijk nog maar eens naar het suikerlepeltje:


Om de stof te kunnen borduren verstevigde ik die.
Nu zit er een randje stof om het lepeltje.
Dat is geen gezicht.
Ik denk wel dat ik het weg kan quilten.

Ondertussen weet ik nog niet hoe ik dat verder ga doen want er 
zijn meer blokken waarin applicatie en borduren wordt gecombineerd.


Zoals dit blok (ja vanmiddag werkte ik lekker in het zonnetje en dat zie je op de foto). 
Zo'n lepelblokje is zo opnieuw gemaakt maar om dit blok 
nog eens te maken dat kost veel meer tijd.
Ik moet dus nog even denken hoe ik dat ga doen met het borduren.
Hoe doen jullie dat trouwens? 

woensdag 9 april 2014

Klein geluk.



Klein geluk.
Voor die momenten die even een glimlach op je gezicht toveren.

Zoals deze knoppen van de ranonkels.
Meestal zet ik alleen de bloemen op kleine flesjes maar kan ik het niet over m'n hart verkrijgen 
om de knoppen weg te gooien.
En kijk: na een weekje in het keukenraam maken ze me zomaar blij!