maandag 1 september 2014

Overrekenen

Op dit moment voel ik me als
"Hansje in Bessenland". 

Of out of my comfort zone 
zoals we dat in goed Nederlands zeggen. 


Alle felgekleurde lapjes zijn even aan de kant. 

Dat komt door al die mooie klassieke stofjes.


 De Pockets of Posies quilt die ik in mijn hoofd heb 
is helemaal niet zo kleurig.
En zeker niet zo kleurig als het eerste blok dat ik maakte.


Overrekenen dus.
Uithuilen en opnieuw beginnen.
(Er is overigens geen traan gevallen hoor!) 
Uithalen is ook niet aan de orde.
Dit eerste blok laat ik nu even liggen.
Wie weet komt er ooit een kleurige Posies.

Maar eerst wat zachtere tinten. 


En dat valt niet altijd mee.
ik werk niet vaak met deze stoffen.
Alleen dat plaatje in mijn hoofd...
Dat moet ook uit mijn handen komen. 
Daarom maak ik eerst een aantal kleinere blokken en 
ga daarna weer aan de centrale mand beginnen.

Waar ik niet hoef over te rekenen is mijn breiwerk voor 
de bloemensjaal.


Ieder vrij momentje pak ik de naalden weer op. 
Jammer voor de gehaakte deken.
Die heb ik maar even op vakantie gestuurd! 


Onder het breien is er ook nog iets te snoepen.
Druiven uit eigen prieel.

En ja, Westlandse meisjes: jullie zien het goed,
Mevrouw Rafel had dit jaar geen tijd om haar druiven te krenten.
(Krenten is de kleine korrels verwijderen als de druiven 
net gezet zijn zodat een mooie tros ontstaat). 
Maar ze smaken er niet minder om.  

donderdag 28 augustus 2014

Crumble.

Deze tijd van het jaar staat er altijd wel een kom
met kruimeltjesdeeg in de koelkast.

Met al het zachte fruit, perziken en pruimen is een 
warm toetje zo gemaakt.


En kies je voor appels: dan kan het het hele jaar door.

Het ideale recept vond ik jaren geleden in dit 
Belgische kookboekje.


Een schattig "handgeschreven" exemplaar.
Tegenwoordig worden we zo verwend met mooie foto's en 
tekeningen in kookboeken 
maar dat was niet altijd zo.


Nog even bladeren.


Als je dit boekje tweedehands tegenkomt zou ik het zeker kopen.

Maar nu het kruimeldeeg.
Eenvoudiger kan bijna niet!

Meng 
250 gram bloem
100 gram suiker 
en
125 gram boter of margarine 
met de mixer tot een kruimelig deeg.

Vet de vorm licht in en
verwarm de oven voor op 200 graden Celsius of 
180 graden voor een heteluchtoven.

Doe het gewassen fruit onder in de kom en 
strooi het deeg erover.

Deze hoeveelheid is genoeg voor zeker 2 porties.

Je kunt het deeg een week bewaren in de koelkast.
Bak het een half uur.

Lekker met een vanillesaus of geklopte room.
En voor de zoetekauwen:
wat poedersuiker. 


Een ideaal dessert. Zo klaar en iedereen is er gek op.

Ook heel handig als je een grotere groep mensen 
te eten hebt.
Wel een beetje seventies! 


dinsdag 26 augustus 2014

Met blokken spelen 2.

Roetsj, roetsj,
gaat het op de naaimachine.

Hoewel het niet mijn allerbeste vriendje is kunnen we wel goed met elkaar 
opschieten als het lichamelijk niet zo denderend gaat.

Na het verkoudheidsvirus heeft nu een ander virus me
te pakken.
Met mijn auto-immuunziekte ben ik een gemakkelijke prooi! 

Maar kom, het mag m'n dag niet bederven. 
Toch iets doen. 

Blokken stikken naar een patroon uit het boek van Lucie Summers
waar ik onlangs een boekbespreking over hield.


Ja, ja ik heb wel een designwall.


Maar ja, die hangt vol met allerlei onzin.


"Hallo Paddington! 
Wat doe jij nu daar?"


Och, een bestaand quiltje als ondergrond gebruiken kan natuurlijk ook!

Dat blokken stikken hoeft niet altijd wat te worden hoor.


Ieieieiech! Dit is erg! 

Stippen met dezelfde stippenstof werkt niet.
Hup, in de restenbak! 


Verschillende stipstoffen kunnen weer wel! 

Dit is al beter.

Zo, ik heb heerlijk gespeeld. 
Of je het werk ooit terug ziet in een quilt?
De tijd zal het leren.

vrijdag 22 augustus 2014

Met blokken spelen.

Afgelopen week heb ik mijn blog wel een beetje
verwaarloosd.
Na zo'n verkouden weekje kost het even tijd voordat mijn huisje 
en het huis van de oude Mevrouw Rafel
weer op orde zijn.

Daarom koos ik voor een overzichtelijk werkje om te doen.
Iets wat niet te veel tijd zou kosten en toch 
af was.  


Dat werd een van de mandjes van de 
Pockets of Posies.
Wat zijn dat toch schattige mandjes. 

Ze zijn DE reden om de quilt te maken. 

Maar vanochtend nog speelde ik voor 


moderne Assepoes! 

Gewapend met emmers sop en borstel en dweil 
ging ik de vloeren van 


woonkamer, gang en keuken en de 
slaapkamer te lijf! 

Alleen stond er als beloning geen koets 
naar het bal klaar.

Maar gleden deze kleurige stoffenclublapjes 


van Birdblocks door de brievenbus.

Jammer dat de muisjes me niet helpen bij mijn


patchwork! 
Zoals ze wel bij Assepoes deden.

Heerlijk dat oranje! 
Altijd een moeilijke kleur om op de kop te tikken.
Lekker herfstachtig ook!

Wat is het weer gezellig  op de bank:
lekker breien aan de bloemensjaal.


Als onze Lizzy er tenminste geen tukje op doet:


Want zo schone slaapster kun je toch niet wakker maken? 

zaterdag 16 augustus 2014

Boekbespreking.

Quilt Improv

door Lucie Summers.
2013
Uitgave: David & Charles.
www.stitchcraftcreate.co.uk


Een leuk boek met verrassend modern aandoende quilts.

Die moderne uitstraling komt ook door de gebruikte stoffen: 
effen en stoffen met een wat groter dessin in twee kleuren.

In het eerste deel van het boek worden 13 redelijk eenvoudige 


blokken besproken.
Alle blokken hebben dezelfde eindmaat: 32 x 32 cm.
En zijn dus met elkaar te combineren. 

Dat is het tweede deel van het boek.
De blokken combineren.
Met als inspiratie patronen uit de natuur of woonomgeving 
worden met verschillende soorten blokken


quilts opgebouwd.
Het zijn in de 1e plaats wandversieringen,
maar er staat nergens dat je er geen grote quilt voor op bed van 
zou kunnen maken. 

Dit is een eenvoudige manier om een heel eigen
(one-of-a-kind) quilt te maken. 

Er wordt vrij gewerkt. 
Maar niet zo vrij als bij  bijvoorbeeld "Liberated quiltmaking",
van Gwen Marston.
Hier worden maten aangegeven voor de verschillende blokonderdelen.
Maar hier geldt ook weer: je kunt er natuurlijk
makkelijk van afwijken. 

Kortom een goed boek als je van dat moderne ontwerpen houdt.
Dat het boek alleen nog in het Engels is verschenen hoeft geen 
bezwaar te zijn als je dat niet zo goed kunt lezen.
(Bestaan die mensen eigenlijk nog wel?) 
De tekeningen van de blokken en de quilts zijn heel duidelijk. 


vrijdag 15 augustus 2014

Klein geluk.


Allereerst dank je wel voor alle beterschapswensen.
Het gaat beter maar ik ben nog niet genezen.

Van "het zit op de bank en het zapt" ben ik gegaan naar
"het zit op de bank en het breit (af en toe een steekje"). 

Toen ik afgelopen week met de hondjes een blokje omging zag ik 
een van mijn buurtjes in de struiken verdwijnen en 
met een mand vol sierappeltjes weer tevoorschijn komen. 

Oh, dat is leuk! 
Dus verdween ook Mevrouw Rafel tussen  de struiken
met de hondjes om appeltjes te plukken en haar zakken vol te stoppen.

Daarna maakte ze dit herfstachtige hartje op de vensterbank



maandag 11 augustus 2014

Lappenmand.

WAARSCHUWING: 

Als je echt van de punten-op-elkaar bent 
voor je patchwork dan is dit een
tenenkrommend blogje. 
Misschien moet je het dan maar even overslaan. ;-O

Zo, iedereen is nu tenminste gewaarschuwd.

Afgelopen dagen was/is  Mevrouw Rafel behoorlijk in de 
lappenmand.
Verkouden, een kaakholteontsteking.

Geen zin. Vooral geen zin in iets. 

Tjonge wat voelde ze zich zielig.
Het zat op de bank en het zapte. 

Maar daar knapt een mens niet van op.


Dus verschanste ik me op mijn ateliertje.
Daar stortte ik me op mijn restenbak.
En stikte alle restjes aan elkaar.
Zonder op de puntjes te letten.

Een log cabin blok uit de vrije hand. 
Kijk daar knapt een mens van op. 
Wat een kleur, wat een vrolijkheid. 

De log cabin is een van mijn favoriete blokken. 


Ik zag het blok voor het eerst in 1971 in dit boek.


Kunstig lapwerk heette het hoofdstuk.
Ik had nog nooit zoiets betoverends gezien.


Ik herinner me het nog als de dag van gisteren.
(let op: grootmoeder vertelt!)
Ik kocht het boek op een zaterdag en na dat weekend moest ik de laatste examens doen 
voor mijn akte NXII.

"Mam, heb je nog oude lapjes",
tot afgrijzen van mijn ouders begon ik met de constructie van mijn allereerste 
log cabin blok.

"Denk je wel aan je examens,
moet je niet nog wat nakijken?"

Maar ik begon aan de puzzel hoe je zo'n blok eigenlijk opbouwde.
Want het boek gaf geen patroon. 


Ja, wel voor eenvoudiger lapjeswerk.
Maar daar was ik niet in geinteresseerd.


 Trouwens die kussentjes zagen er ook best ingewikkeld uit. 

Nee, ik hield het bij mijn log cabin.
Hoewel ik niet eens wist dat ie zo heette.
Het patchwork van toen is allang helemaal versleten en weggedaan.

Maar de liefde voor de log cabin bleef. 


En zo eindigde ik met dit flinke blok. 
En niet alle puntjes op elkaar.


Ik leerde het rond de eeuwwisseling uit dit boek en
gaf er ook een aantal workshops over.
Overigens konden niet alle quiltsters dit soort werk waarderen.
Ik heb weleens op een open dag gezeten met dit workshopaanbod 
waar een mevrouw ging vragen aan de organisatie 
of ik ze allemaal wel op een rijtje had....
Nu begrijpt je de waarschuwing aan het begin van dit verhaaltje misschien wat beter! 

Dit boek van Gwen Marston stond ook aan de wieg van een  
serie quilts die ik "ideosyncratic" noemde.
(ideosyncratic vertaal je het beste met "op geheel eigen wijze".
Een beetje eigenwijs dus). 


 Dit is een voorbeeld van een blok uit een quilt uit die serie. 
In een volgend blogje vertel ik er wat meer over. 
Want vrij patchwork is ineens weer actueel 


door dit boek.