vrijdag 3 juli 2015

Even afkoelen.

Wij hier in het Westen vlak bij zee 
hebben niks te klagen! 

Afgelopen woensdag was het hier snikheet met
35 o C.

Vandaag en gisteren is het gewoon 
lekker zomers en niks te heet.


Maar met deze "gouwe ouwe" is het toch 
even huiveren. 
Min 10 graden was het op 
26 januari 2013.

(Wel gek dat dat vogeltje 
geen broekje aan heeft met die kou! ;)
Hij is vast en zeker familie van Donald Duck. 


Hoewel het dus redelijk goed weer is komt er echt 
nauwelijks werk uit m'n handen.

Ik werkte wat aan mijn 
nieuwste skeletbeestje.

Het is een soort blauwgekraagdloopvogeltje.
Ik zie hem nog niet vliegen.


En met die rare pootjes is het nog geen hardloper.

Volgens mij durft ie nog niet helemaal op de foto.
Hij zit hier vlak naast de laptop en 
fluistert: "ik wil zo graag vleugeltjes"!

Nou ik ga niks beloven maar zal zo meteen als dit 
blogje erop staat eens kijken wat ik doen kan. 


Eerst maar eens de vochtbalans in evenwicht brengen. 


De tuin is nu zo mooi! 
In dit hoekje is het ook heel heerlijk.

Maar echt een naald en draadjes in handen hebben:
mij lukt dat slecht.
Binnen de kortste keren is het garen vochtig
en knarst de haaknaald door het werk! 

Ik lees dat sommigen van jullie gewoon doorwerken.
Er worden ramen gelapt  (Supergoof)
of sneeuwpoppen geappliqueerd. (Wietske)


Mijn stoeltje in het prieel ziet er zo uitnodigend uit.


Dankzij de hop heb ik toch een dakje boven het hoofd.
Dat zag er in de lente niet naar uit 
toen mijn buurman eiste dat al die troep werd opgeruimd.
De schutting zou op omvallen staan.
Ach, dat bleek zwaar overdreven! 
Daar kan nog wel een stormpje overheen, zei de timmerman.  

Die man deugt niet hoor! 
Met die hitte draait ie zulke harde muziek dat de spullen in mijn huis stonden 
te trillen.
Bovendien zingt hij er hard bij:
Duitse schlagers.

Nou is er niks mis met Duitse schlagers hoor.
Maar niet als de stereo op vol vermogen staat en
er bovendien hard wordt meegezongen. 

Na een middag in de herrie dacht ik: 
kom ik spreek hem eens aan.

Dus vroeg ik keurig of de muziek niet wat zachter kon.
En dat de andere buren er ook last van hadden.
(maar niks durfden te zeggen: ze hebben al vaker ruzie gehad...

Sindsdien is Mevrouw Rafel een trut en een viswijf.
Het is maar dat je het weet! 

Gelukkig is het wel iets rustiger geworden 
maar je weet nooit wanneer de kolder weer toeslaat. 


Maar zelfs mijn geliefde New Dawn roos loopt weer uit! 
Het komt helemaal goed met het prieel! 
Ondanks dat Buurman ieder sprietje wat over de schutting komt 
direct afknipt want "overhangend mag je afknippen en
ik wil dat die pergola (die al 16 jaar op mijn grond staat) weg gaat".

maandag 29 juni 2015

Mevrouw Rafel ziet ze vliegen!

Nou ja, niet echt hoor! 


Maar ieder ding dat ze aanraakt lijkt wel vleugels te hebben.

Zoals dit onderdeel van haar laatste journal.


Op internet vond ik een mooi citaat van Goethe:

"Wings are of no use to you
unless you use them". 

Je moet je vleugeltjes dus uitslaan! 


M'n vrije vrijdagochtend besteedde ik aan het 
maken van deze journal. 


Maar echt gemakkelijk was het niet want 
op tafel lag ook dit boek:

The cakeshop in the garden"" 
van Carole Mattthews.


En met zo'n flaptekst en de aanbeveling van 
Mary Berry, queen of cakes,
wordt het wel heel verleidelijk om
inderdaad je schoenen uit te schoppen en een 
luie stoel te zoeken! 

Nee, er komen geen vleugeltjes aan te pas. 


Wel aan de Scheepjes CAL.
Iedere week heeft de aflevering een "vleugeltjesthema"
omdat de kant en klare pakketten 
vogelnamen hebben. 

Ik zou de citaten graag uitwerken maar ik 
kom vrijdagochtenden te kort! 


Het haken gaat best lekker! 
De opdracht voor deze derde week is inmiddels ook klaar.


Die kleine bloemetjes block ik op een stukje piepschuim.
Dat gaat perfect. 


Op de vogelsjaal heb ik inmiddels de eerste rij vogeltjes 
te voorschijn getoverd! 
Het is heerlijk breien.
Maar ik ben bang dat de komende dagen  het breien
er wel bij in zal schieten gezien de verwachte hitte.


De hondjes hebben hun hitteplan al helemaal 
op de rails.

Vanmiddag reed ik even naar het tuincentrum
in 's Gravenzande voor een koelmat voor Tollebol.
En  daar was het toch heerlijk:
een zeewindje en maar 19 o C! 

Over zeewind gesproken:
Zeewind brengt altijd de buurvrouw 
(van quilts van de buurvrouw)
in beweging.
Wedden dat ze weer een leuke quilttop
heeft om te showen? 

vrijdag 26 juni 2015

Betrapt!


Lizzy "drinkt koffie" bij omi.

Om zeker te zijn van een koekje is ze 
maar even op een stoel geklommen 
en heeft ze haar kopje op 
de doos met jamkoekjes gelegd! 

Ik hoef zeker niet uit te leggen dat 
de oude Mevrouw de doos direct in 
een sopje stopte! 

woensdag 24 juni 2015

Zelfmaakmode.

In een van de eerdere blogjes deze maand
kon je er al een stukje van zien: 


m'n zelfgemaakte wikkelrokje.

Af en toe vind ik het heerlijk om een 
ochtendje achter de naaimachine te kruipen 
en kleding te maken.


Voor dit rokje gebruikte ik het patroon 
uit "Allemaal rokjes"
van Mme Zsazsa.

Een perfect passend patroon! 

Een rokje kopen is nog zo makkelijk niet 
merkte ik de afgelopen tijd.

De meeste rokjes zijn veel te kort.
Dan zie je Mevrouw Rafels oude knietjes! 
En wat er is is zwart witte stof.

En je weet: bij Rafeltje hoort een kleurtje.
Gelukkig had ik dit lapje nog liggen.
Want stof voor zo'n rokje is ook nog lastig te koop.
Ondanks de recente aandacht voor zelfmaken.
Zoals het programma "Door het oog van de naald".
en de 
Sewing bee van de BBC. 

Vroeger ( o jee, oma spreekt) was zelf maken 
veel gewoner.
Hoewel ik in de jaren 70 een goede baan had en
behoorlijk verdiende 
naaide ik toch nog heel veel zelf. 

Op school was het altijd weer een feest 
als de nieuwste "Knip" er was.

Die "Knip"bestaat nog steeds.
Maar er was nog een blad:
de "Marion". 

Dat was een wat minder mooi uitgevoerd blad 
dan de Knip.
En eigenlijk vonden we het een beetje suf.


Toch was het achteraf best een leuk blad.
Afgelopen Koningsdag vond ik op de rommelmarkt
dit boek.
Van de Marion. 


Oh, wat een heerlijke seventies plaatjes en stofjes.


En die broeken met wijde pijpen! 


Zo'n nachtponnetje maakte ik voor de kindjes van vriendinnen.


En al die schattige jurkjes.
Meestal met bijpassend schortje! 

Sweet memories! 

En alle mogelijke patroonveranderingen


Kijk: mochten die wijde mouwen weer mode worden
dan weet ik hoe ik het basispatroon moet veranderen! 

Kortom een heerlijk bladerboek! 
En ik mocht nog wel niks kopen van mezelf op 
de rommelmarkt! 


Wie weet is er voor dit 
skeletbeestje-in-wording
ook een aardig pakje! 

Beestje zit boven een tekenboekje van de Hema.


M'n hofleverancier heeft de leukste dingen 
voor mijn  hobbies.
Zoals deze losse letters om mee te stempelen.


Ze hebben zelfs een linosnijsetje om
zelf stempels te maken met bijpassende 
rubber stempels. 


zondag 21 juni 2015

Landelijk.


Mevrouw Rafel is nog steeds druk bezig met het 
borduren van het tasje voor haar 
nieuwe (nou ja, hij is inmiddels een jaar oud!)
fototoestel.


De achterkant is inmiddels af.
Helaas is de foto niet zo mooi.
Door het donkere weer was het werk moeilijk 
op de foto te krijgen,

Telkens als ik het werk zie krijg ik 
visioenen van middeleeuwse
Engelse landhuizen.

Daar kom je van die mooie geborduurde
wandtapijten tegen.

Natuurlijk kan mijn tasje daar niet tegenop.
Maar het heeft wel die sfeer.

Landelijk was het ook gisteren bij de 
open dag van de 
Quilthoeve.


Ik kon het niet laten om een lief traditioneel
patroontje van Little House Needleworks te kopen.

Maar lapjes mochten er dit keer echt niet mee! 
De voorraad loopt over.


 Dit lieve taartje mocht wel mee.
Calorievrij! 


Op diezelfde tafel met het taartje zag ik een 
stukje Ziggy.

Of ie nou verlegen is?

Of wie weet misschien wel boos?


Of misschien vindt hij mijn tekeningen niet mooi! 


In ieder geval gaat hij er telkens hardhollend vandoor 
als ik hem wil tekenen.


En zeg nou zelf: 
zo lelijk komt hij er toch niet vanaf? 


Hij is gewoon niet de knapste! 


OK. 
Hier is ie wel heel erg aan het brillen! 
En tja, ik kan ook niet zeggen dat het mijn schuld 
niet is omdat ik hem 
niet gemaakt heb...

Want dat deed ik nou net wel! 
Lastig portret! 

woensdag 17 juni 2015

Speldenkussentjes.

We hebben er nooit genoeg! 


Deze piepkleintjes maakte ik op de doppen 
van yoghurt en vla verpakkingen.


En deze wat grotere van de doppen van flessen allesreiniger.

Zo kan bij elk werkje een eigen kussentje.


Van deze cakejes heb ik er heel wat uitgedeeld. 
Snoepen zonder dik te worden! 


Een heel bijzonder kussen is de biscornu.

Nee, niet op iedere biscornu zit een spin! 
Alleen op die van mij! 

Minder bizarre biscornu's kun je vinden op 
Irene's blog.
Een adresje voor hele lieve borduurpatroontjes 
voor een wat traditioneler speldenkussen. 


zaterdag 13 juni 2015

Rommelig.

Het was een rommelig weekje.
Afgelopen week.

Met het mooie weer wilde ik erg graag 
naar buiten.
Daarom plande ik wat vrije dagen.
Het lastige is dat het werk gewoon door blijft gaan. 


Vooral de tuin vraagt best veel tijd.
Alles groeit en bloeit.

De venkel tussen het andere groen door.
Oh, wat ben ik gek op dat kantachtige effect! 


De kruiden in de zak doen het ook heel goed.
Eerlijk gezegd had ik dat niet verwacht.

Maar even om het hoekje van de keukendeur wat
munt plukken voor een kopje thee
is wel heel gemakkelijk.
Jammie!

Allerlei kleine werkjes kwamen voorbij.


Zo was ik een avondje druk bezig met 
het haken 
van een sok voor iemand met 3 tenen.


kijk, en hij past nog ook.
Weer iemand blij gemaakt.
(vooral mezelf hihi, ;) ) 

En het haakwerk was nog niet op.

Op verschillende blogs las ik over de 
Crochet-A-Long
van Scheepjes.

Natuurlijk las ik over het belangrijkste heen! 


"Nee, niet weer een dekentje!",
dacht Rafeltje.
En las over de verdere info heen.

Totdat ze buiten zat met een kopje koffie,
even in de zon.
En je weet ze heeft geen zitvlees! 
Binnen de kortste tijd stond ze weer 
te rommelen in de tuin.

En er is niemand die zegt:
"Mens ga nou is effies zitten!"

Dus vond Rafeltje het verstandig om een werkje
te zoeken dat klein genoeg was om
mee te nemen.
En om even op te pakken in de tuin.

En toen werd ze wakker. 

Die CAL van Scheepjeswol is 
helemaal geen dekentje.
Het is een prachtige sjaal.


Tijd voor een proefje.


Ja, dat lijkt wel wat.
Vooral omdat eerst kleine onderdelen worden gehaakt.
Maar die Katia katoen is niet zo geschikt.
Veel te zwaar voor een grote sjaal.


 Als je het doet moet je het goed doen,
vond de oude Mevrouw Rafel.

Bestel nou het bijbehorende pakketje! 


Dat viel nog niet mee want er zijn drie mooie kleurvariaties.
Elk met een vogelnaam.

Ik denk dat iedereen wel zou denken dat ik voor 
de Pauw zou gaan met het paars een groen.

Het reigerpakket met de verstilde grijzen echter vind ik veel mooier. 

Uiteindelijk is het helemaal geen klein werkje geworden.
Maar omdat het in kleine 
behapbare stukjes wordt gepubliceerd
wordt het juist aantrekkelijk.

Meet info over de deze CAL
vind je hier en klik
op CAL 2015.

Ook op Facebook is deScheepjes  CAL te vinden.
Met een leuke groep.


Natuurlijk nam ik hoe rommelig het ook was een 
tekenkwartiertje.
Soms heb ik dan alleen de krant paraat
en ligt het tekenboekje 
ergens anders.

Maar Ziggy kan het niks schelen hoor,
Hij wil wel in de krant.


Mocht je liever van borduren houden:
in de nieuwste Country Living (van juli)
staat dit leuke artikel over 
3d borduurwerk. 
Als ik toch eens tijd had.... 

Fijn weekend!