donderdag 4 februari 2016

Zoek de vout!

In April  is het 45 jaar geleden dat ik 
voor het eerst 
een patchworkblok maakte.

Een logcabin.

Ik heb hem allang niet meer.

Wel weet ik nog dat het idee kwam uit 
het boek:
"Uw huis vol ideeën".

Dat was een zogenaamd boek 
"van de maand"

Begin jaren 70 kwam de boekhandel 
iedere maand met een 
boek voor 25 gulden.

Maar jarenlange ervaring 
zijn geen garantie voor 
foutloos werk.


Kijk en huiver! 

En... ik ging niet een maar twee keer in de fout! 


TWEE 
keer deed ik dit! 


Ja, zo moet het! 

Gelukkig zat het blok nog niet
helemaal
in elkaar! 

Echt iets om op te schieten.
Grrrr. 

Maar de ezel en twee keer aan dezelfde steen stoten: 
Mevrouw Rafel kan het weer beter.


Nou ja, uiteindelijk 
kwam het toch nog goed! 


dinsdag 2 februari 2016

Berenpoot van de maand.

Van de maand januari dan hoor!


In de een na laatste Quiltmania stond een prachtige 
berenpootquilt
ontworpen door Jeannet van het 
quiltingjeannetblog.

Ik was er helemaal weg van.

En kon hem maar niet vergeten! 

Zou ik???

Maar er ligt nog 
zoveel.

En
heel veel moet gebeuren in een 
"gestolen kwartiertje".

Nu zijn de meeste quiltprojecten van me 
echte ouderwetse 
communistische 10 jaren plannen.

Ze komen wel af.
Maar soms gaan ze wel voor jaren 
op vakantie. 

Ach, eentje kan er nog wel bij.

(Praat ik mezelf aan.) 


Ik maak alvast een boekje aan. 


Een blok per maand:
dat moet lukken.

Nu bestaat de quilt uit 16 van die 
mooie grote blokken 
van 36 bij 36 cm.

Als ik nou eens voor 12 ga?
Gooi ik het met mezelf op 
een accoordje.



En met de machine! 

Nou niet direct mijn beste vriendje.

Met de machine kan ik 
strakkere puntjes maken.

En dat is wel hard nodig 
want een millimeter op elke blokje te veel
is al snel een 
centimeter op een heel blok .

Dat heb ik met de machine beter in de hand.
Met mijn artrose handjes! 


Nu nog even voor de tv.
Met de grote granny haakdeken.

Heerlijk ontspannen genieten.






zaterdag 30 januari 2016

Een zonnetje!


Een paar steekjes maar! 

Eventjes een beginnetje opzetten.
Voor niks bijzonders hoor.

Het wordt gewoon een zogenaamd 
melkdoekje.


Ik ga het breien van deze bol Unicat.

Jeanet van het blij-dat-ik-brei blog 
verkocht ze met een kleine toeslag voor het goede doel:
de bouw van een schooltje in Kenia. 

Van die warme kleurtjes
fleur 
ik helemaal op! 


Wat een natte dag! 


De arme hondjes wachten bibberend in 
een warme handdoek 
totdat ze heerlijk geföhnd worden.

Hoewel terwijl ik dit schrijf schijnt er trouwens
een vals zonnetje.

Lekker vanavond breien op de bank.

Niet dat ik geen werkjes meer heb liggen:


Eindelijk zijn alle kleurtjes voor de 
grote granny haakdeken
binnen zodat ik de blokken kan afmaken. 

Het garen is lekker dik, heel erg zacht,
heel licht.
En:
het vreet garen.
Een echte shopkeepersdream dus.

Vervelen omdat het regent?
Nou nee!   

dinsdag 26 januari 2016

De Heeren van de thee.

Een kladje.


Veel te vaak blijft het bij een kladje!

Natuurlijk weet ik wel dat ik niet ieder 
ideetje
dat er in mijn hoofd opkomt 
om kan zetten 
in een journal! 

Maar van deze Heeren had ik graag een 
bladzijde gemaakt. 

Wat hebben deze deftigerds eigenlijk op
hun geweten? 


Nou, ze durven me van alles en nog wat te vragen.

Wat mijn ergste nachtmerrie is.
en
Waaraan ik het eerste dacht toen ik vanmorgen wakker werd?
en 
Of ik weleens zing onder de douche? 
en 
Welke beroemdheid ik zou willen zijn?

Nou ja, ze houden maar niet op!  

Kortom 1 gek kan meer vragen dan 
12 wijzen kunnen beantwoorden!

"Maar je hoeft het toch niet te lezen?"
zul je je afvragen.

Nee, dat hoeft ook niet.


Maar voor iemand die als kleutertje geen groter doel had
dan eindelijk te leren lezen 
is geen letter veilig.

Als kind las ik alles wat me in handen kwam.
Zelfs het "groene blaadje"
 ( Het vakblad voor de handel in groenten en fruit.)
van m'n vader.
En oh, de Hobaho...
Dat was een blad voor de bloembollenteelt.
Eindeloze reeksen toegelaten rassen...

En natuurlijk de krant.
Liggend onder de schemerlamp.

 Als er dan niks meer was was er altijd nog het
telefoonboek! 

Dus lees ik trouw al die labeltjes. 

Maar als die druiloren vragen 
wat m'n ergste nachtmerrie is
dan komt het me te dichtbij.

Ooit heb ik kanker gehad,
en ik hoop dat nooit meer mee te maken. 

Of je het wilt of niet:
je verlies de zeggenschap over je eigen leven.
Ik hoor weleens mensen in dezelfde situatie zeggen 
dat  ze het gevoel hadden om in een rijdende trein 
te zitten en niet uit kunnen stappen.
Of in een soort film waarin je geen invloed hebt op 
de gebeurtenissen. 

Eigenlijk geeft dat de machteloosheid goed weer.

Maar om nu al die narigheid op te roepen 
voor een kopje thee? 

Lieve Heeren van de thee:
wilt u alstublieft met die gekkigheid stoppen? 
De thee is lekker
maar dat nieuwsgierige aagjes gedoe mag wel weg! 

woensdag 20 januari 2016

Klein spul.


Geïnspireerd door het boek van Cecile Franconie
begon ik een week of twee geleden aan 2 kleine naai-etuitjes.

Ik gebruikte wel het patroontje uit het boek 
maar niet het borduurvoorbeeld.

Dat tekende ik even zelf.
Al lezende in het boek kreeg ik het gevoel 
alsof ik het zelf niet kon! 
Wel een beetje vreemd. 
Want er moet altijd of bijna altijd een 
beetje van mezelf in een werkje. 


Dit probeerseltje viel zo goed uit dat het ook een 
toch maar een naaldenboekje mocht worden.


Roosjes maken van zijdelint ben ik ook nog niet 
verleerd.
Ooit kocht ik de voorraad
zijdelint op
van een winkel die stopte met de verkoop.

Al jaren lag het maar een beetje
te liggen.
En zijde vergaat gemakkelijk.

Vooral als het zgn verzwaard is.
Bewerkt met metaalzouten.


Maar deze lintjes zijn nog zo goed als
nieuw na zeker 16 jaar
bewaard te zijn.


Heerlijk!

Als klein meisje was ik al gek op kraaltjes rijgen.
En nu mag het weer!
Het schijnt dat je gelukkig wordt van de dingen
te doen die je als klein kind ook al
heel graag deed.
Je begrijpt dus dat ik met een krul in mijn
staart al die kraaltje gezellig vastzette!

Het groene etuitje is voor mijn kleine
rode schaarje.

Het andere etuitje is gewoon
een naaldenboekje.
(Dat had ik nog niet ;-O )


Ik las in het boek dat Cecile heel vaak werkt met een
draad die ze bij de hand heeft.

Hier gebruikte ik naast Madeira zijdegaren voor de
blaadjes
een restje sokkenwol voor de bloem!


Over bloemen gesproken:
het wordt al lekker lente in huis met
narcisjes.


En tulpen.

Naast de roos is het toch wel
mijn favoriete bloem.


Vooral als ze zo lekker gaan hangen.


Voor bij de turquoise muur
kocht ik witte amaryllis.
Ja ik kan het niet laten.

Vroeger vonden we ze heel ouderwets!
En nu zijn ze weer helemaal in! 

zaterdag 16 januari 2016

Soep, soep, soep!

Van plastic soep tot bruinebonensoep.


Om de plastic soep wat in te dammen zijn 
gratis plastic tasjes 
sinds dit jaar verboden.

En terecht.

Nu is Mevrouw Rafel net een modern
Roodkapje:
meestal neemt ze een mandje mee.

Maar een boodschappennetje
in haar rugzak zou wel handig zijn
bedacht ze. 

Ha, een gat in de markt! 

Boodschappennetjes
zijn nog niet zo makkelijk te vinden.

Dus dan maar zelf aan de slag. 


Ja, ik heb al een hobby! 
(En er ligt nog zoveel!) 

Een netje haken kan er toch nog wel bij.
toch?

Laat nu bij de draadjeswinkel 
een leuk voorbeeld hangen 
van 
Hoooked Milano.

Een gereclycld katoenen garen (85%) 
met 15% ander garen.

Ik werk dus met hergebruikt materiaal.  
Dus weer een winstpunt voor het milieu.


Natuurlijk moest ik even een proefje maken.

Het is wel heel stug garen.
(Grr. Even trekken)
Maar onverslijtbaar voor een 
boodschappennet.

Over boodschappen gesproken:  
afgelopen week had ik een zakje 
gesneden groente over.

Ja, ik weet het liever geen pakjes en zakjes.
Maar dat is voor de ideale wereld.

Af en toe moet koken even snel.

Nu gaf de kruidenier die vroeger
op de kleintje lette
een 2e zakje gratis.

En als zuinige Hollandse neem ik 
zo'n zakje toch mee.
Mooi voor een pan snelle bruine bonensoep 


Ook zo'n zakje Italiaanse groentenmix over?
De soep is zo gemaakt.

Je hebt er het volgende voor nodig:
- wat boter of margarine,
- een zakje Italiaanse groentenmix van 400 gram,
- een grote pot of blik bruine bonen,
- een groentebouillontblet,
peper, parikapoeder, knoflookpoeder,
 klein gesneden bieslook.

Laat de boter smelten en bak de groenten 
even 2 minuten op.
Voeg ongeveer een halve liter (kokend) water toe
met de groentebouillontablet. 
Laat het 6 tot 8 minuten zachtjes koken.
Voeg de bonen toe en breng aan de kook.
Haal een volle soeplepel 
groente-bonenmengsel eruit als vulling.
Pureer de rest met een staafmixer.
Voeg de niet gepureerde groenten toe.
Maak op smaak met de specerijen 
en de bieslook .

Soms doe ik er nog wat reepjes ham in.

Eet smakelijk!

(Mevrouw Rafel geeft er meestal 
3-in-de-pan bij! 
Lekker ouderwets!)  




dinsdag 12 januari 2016

Onder het bed.

Al weer jaren geleden kreeg ik 
van een hele enthousiaste M. van het 
nuttig en fraai blog een adresje.

"Oh dat is zo'n leuke site! 
Echt iets voor jou".


En sinds 
die tijd kom ik
er 
regelmatig! 

Dat leverde ondermeer dit leuke 
stapeltje lapjes-met-kralenrandjes op.


Kraaltjes aan dit speldenkussentje.


Ja de spelden horen eigenlijk binnenin. 


Heerlijk om te doen
al die kleine werkjes.

Wat is er nou leuker dan 
lekker prutsen met draadjes en lapjes? 


En nu is er ook een boek.
Van de Franse Cecile, die me 
al zoveel inspiratie gaf.


Even binnenin kijken.

Ja, ik weet het,
het is op de grens (of misschien ook wel over
de grens) van 
kitsch! 

Lekker klooien met zijdelintjes.


Veel tasjes en ieniemieniespul.


Maar ook grotere quilts.
Sommigen drukker bewerkt dan anderen. 

Dat boek ligt nu al zeker 3 weken 
onder mijn bed.
En dat is een compliment voor 
het boek! 

Voor het slapen gaan lekker 
kijken e kijken
en dan 
dromen van al dat moois.

Het boek 
"Les Fantaisies quiltees et brodees 
van 
Cecile Franconie 
is een uitgave van Quiltmania.

Mijn exemplaar liep ik tegen het lijf 
in 
De Quilthoeve 
hier op het dorp.

En o ja, je wilt vast en zeker een kijkje
nemen 
bij Cecile.
Dat kan dit is haar website.